هیچ راهی برای جلوگیری از گذر بیوفقه زمان وجود ندارد، اما افرادی که به سن ۱۱۰ سالگی میرسند، توانایی عجیبی در به تعویق انداختن اتفاقات اجتنابناپذیر دارند. بررسی وضعیت سلامتی یکی از پیرترین افراد جهان، ماریا برانیاس، نشان میدهد یکی از دلایل زنده ماندنش تا سن ۱۱۷ سالگی، بهرهمندی از ژنوم بسیار جوان است. دانشمندان میگویند اکنون از این یافتهها برای ارائه نگاهی نو به مبحث پیری انسان، پیشنهاد شاخصهای زیستی برای پیری سالم و استراتژیهای جدید جهت افزایش امید به زندگی استفاده میکنند. نتایج آنها براساس نمونههای خون، بزاق، ادرار و مدفوعی است که برانیاس پیش از مرگش در سال ۲۰۲۴ اهدا کرده بود.
به گفته تیمی از دانشمندان، برخی از سلولهای این زن به گونهای رفتار میکردند که انگار جوانتر از سن او بودند. برانیاس ۳۰ سال بیشتر از میانگین امید به زندگی زنان در کاتالونیا زنده ماند. محققان میگویند این شخص در دوران پیریاش، از سلامت کلی خوبی برخوردار بود و با وجود سن بالایش، سیستم ایمنی و میکروبیوم رودهاش هردو علائمی داشتند که با گروههای بسیار جوانتر مطابقت داشت. همچنین مقدار کمی کلسترول بد و تریگلیسیریدها در خونش وجود داشت و میزان کلسترول خوب او زیاد بود. براساس ادعای دانشمندان، طول عمر بسیار بالا که نمونه بارز آن افراد صدساله یا پیرتر هستند، موجب میشود آنها وضعیت سلامتی نسبتا خوبی داشته باشند.
برانیاس از نظر ذهنی، اجتماعی و جسمی، زندگی فعالی داشت، اما نباید ژنتیک خوب او را فراموش کنیم. طول عمر این زن احتمالا تحت تاثیر مجموعهای از متغیرهای ژنتیکی و محیطی قرار داشته است. پژوهشگران همچنین متوجه فرسایش بزرگی در کلاهکهای انتهای کرموزومهای او شدند. این کلاهکها از ماده ژنتیکی محافظت میکنند و نمونههای کوتاهتر آنها با خطر مرگ بالا مرتبط هستند. تحقیقات نشان میدهند که در میان افراد پیر، داشتن تلومرها (کلاهکهای کروموزوم) بسیار کوتاه ممکن است به برانیاس یک برتری داده باشند. دانشمندان میگویند طول عمر کوتاه سلولهای او شاید مانع از تکثیر سرطان شده باشد، بنابراین سن بالا و سلامت ضعیف با یکدیگر مرتبط نیستند.
با این وجود، تحقیقات گستردهتر که در آنها افراد بسیار پیر با انسانهایی که زودتر فوت کردهاند مقایسه میشوند، موجب کشف علائم زیستیای شدهاند که برخی از مردم را از یکدیگر متمایز میکنند؛ از جمله ویژگیهای خاصی که شاید به آنها کمک کند در برابر بیماریها مقاومت کنند. افراد صدساله سریعترین رشد جمعیتی در جهان را دارند، اما تنها یک نفر از هر ۱۰ نفری که به این سن میرسند، دهه بعدی زندگیاش را خواهد دید. آنچه که برانیاس به پژوهشگران ارائه داده، فرصتی نادر برای بررسی راههای احتمالی است که طول عمر بالای انسان را ممکن میسازد.
