راننده تاکسی اینترنتی، در واقع یک کارمند دائمی ترافیک شهری است. در این دو ساعت، علاوه بر رانندگی، بدن راننده بهطور مداوم درگیر تحمل ارتعاشات خودرو، حفظ تمرکز بالا و از همه مهمتر، نشستن ثابت و طولانیمدت در ترافیکهای متراکم میشود. ضمن اینکه به چنین مواردی باید توجه دائمی به نقشه و مسیر را نیز افزود که خطر تصادف را بالا میبرد.
چیزی که در زمان سفر ذهن ما را مشغول کرده بود و زمزمه میکردیم این بود: در آن لحظات که ماشین در ترافیک سنگین، قدمبهقدم حرکت میکرد، بیش از اینکه نگران درآمد باشیم، نگران کمر و گردن بودیم. این شغل، درآمد امروز را میدهد، اما هزینهاش را با ستون فقرات از شما میگیرد. این فشار جسمی، بهویژه در شهری غیر از تهران که احتمالاً ترافیکهای غیرقابلپیشبینی دارد، خود را در قالب کمردرد مزمن، مشکلات دیسک و ضعف بینایی در درازمدت نشان میدهد؛ یعنی سودی که امروز کسب میشود، در واقع نوعی قرض گرفتن از سلامتی آینده است.
کپی لینک
بخش سوم: پرسه در فرودگاه و بازگشتهای خالی تکراری
سفر دوم به حومه شهر و نزدیک یک روستا با هزینه بسیار پایین صورت گرفت و نیمه خالی لیوان هم عدم وجود مسافر برای بازگشت بود! در واقع مسیر برگشت را خالی برگشتیم تا مشکلات فعالیت در تاکسیهای اینترنتی بیش از پیش خود را نشان دهد.
سومین سفر که بازهم برای آشنایی با چند و چون فعالیت در پلتفرمهای آنلاین تاکسی قبول کردیم سفر به فرودگاه با نرخ ناچیز حدود 80 هزار تومان ناخالص بود که این عدم تعادل اقتصادی را به اوج رساند؛ اما نکته مهم، تکرار پدیده بازگشتهای خالی است؛ پس از سفر به حومه شهر و پس از بازگشت از فرودگاه (به دلیل محدودیتهای قانونی عدم فعالیت تاکسی اینترنتی تا شعاع یک کیلومتری فرودگاه)، مجبور به سوزاندن سوخت و استهلاک بدون کسب درآمد شدیم. این بازگشتهای خالی، بیش از هر چیز، درآمد ناخالص 100 هزار تومانی در ساعت را به یک فریب اقتصادی تبدیل میکند.
