برچسب: پویانمایی و پی‌نمایی

 

 

 دبیر رویداد ملی صنایع خلاق با بیان اینکه در صندوق نوآوری و شکوفایی ریاست جمهوری موضوع حمایت تسهیلاتی از صنایع فرهنگی دیده نشده است، راه اندازی یک صندوق ویژه، فراتر ازصندوق ویژه موجود با حمایت دولت را به منظور تامین مالی حوزه صنایع فرهنگی و خلاق یک ضرورت دانست.

نوشته دبیر رویداد ملی صنایع خلاق:
راه اندازی صندوق ویژه توسط دولت برای تامین مالی حوزه صنایع خلاق ضروری است اولین بار در خبرگزاری سیناپرس. پدیدار شد.

 

 

مجموعه پویانمایی «موزه» هر روز ساعت ۱۴:۰۵ از شبکه نهال به روی آنتن می‌رود.

نوشته معرفی میراث فرهنگی به کودکان با پویانمایی «موزه» اولین بار در خبرگزاری سیناپرس. پدیدار شد.

 

 

به گزارش خبرگزاری سینا، نشست همفکری جامعه نخبگانی کارگروه پویانمایی و پویانگار ستاد فناوری‌های نرم و توسعه صنایع خلاق، با حضور نمایندگان دستگاه‌های مختلف، شرکت‌های خلاق و دانش‌بنیان، و مجموعه‌های حاکمیتی و عمومی از جمله حوزه هنری، بنیاد ملی پویانمایی و برخی شتاب‌دهنده‌های تخصصی در محل ستاد برگزار شد.

در این نشست که با هدف تبیین راهبردها و تعیین نقش هر یک از ارکان و نهادهای فعال در صنعت انیمیشن کشور برگزار شد، بر تشکیل سه کمیسیون تخصصی شامل کمیسیون آموزش، کمیسیون موانع و مشکلات، و کمیسیون حمایت‌های مبتنی بر هدف تأکید شد. این کمیسیون‌ها قرار است با برگزاری جلسات تخصصی و ارائه گزارش‌های کارشناسی منظم، پیشنهادهای خود را به اتاق فکر انیمیشن ستاد ارائه دهند.

در بخش دیگری از نشست، امیررضا مافی، مدیر مرکز انیمیشن حوزه هنری انقلاب اسلامی، از برنامه‌ریزی برای تعیین اهداف مشخص، تبیین منابع معاونت علمی و سایر نهادهای مرتبط، و تعریف مسیر همکاری مشترک میان دستگاه‌ها سخن گفت. وی همچنین ضرورت هم‌افزایی، پرهیز از موازی‌کاری و تقسیم کار دقیق میان متولیان حوزه انیمیشن و صنایع خلاق را از مهم‌ترین پیش‌نیازهای توسعه این صنعت عنوان کرد.

این کارگروه با مأموریت اجرای راهبرد ۴ بند ۶ سند ملی فناوری‌های فرهنگی و نرم مصوب شورای عالی انقلاب فرهنگی و با محوریت معاونت علمی و فناوری شکل گرفته است. در پایان نشست نیز مقرر شد کمیته‌های تخصصی جدید، مسئولیت اجرایی‌سازی مصوبات را برعهده گیرند و خروجی نخستین مرحله اقدامات خود را تا یک ماه آینده در نشست بعدی ارائه کنند.

همچنین در این نشست، موضوع تقسیم کار میان ستاد فناوری‌های نرم و بنیاد ملی پویانمایی و نحوه مشارکت فعالان این حوزه در رویداد ملی صنایع خلاق «مانوین ۲» نیز مورد بررسی و تبادل نظر قرار گرفت.

نوشته شکل‌گیری سه کمیسیون تخصصی انیمیشن ستاد فناوری‌های نرم اولین بار در خبرگزاری سیناپرس. پدیدار شد.

 

 

نشست تخصصی سه‌جانبه میان اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خراسان رضوی، بنیاد ملی پویانمایی ایران و پارک علم و فناوری خراسان با هدف ایجاد مرکز نوآوری پویانمایی در استان، با حضور مدیران ارشد این سه نهاد در مشهد برگزار شد.

به گزارش خبرگزاری سینا، در این نشست که با حضور حسین مسگرانی مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان، ناصر جاهدنیا مدیرعامل بنیاد ملی پویانمایی ایران، جواد صفائی سرپرست پارک علم و فناوری خراسان و محمدحسین عبدلی آشتیانی، مشاور معاون فناوری و نوآوری وزارت علوم، تحقیقات و فناوری برگزار شد، مفاد تفاهم‌نامه همکاری و جزئیات اجرایی طرح مرکز نوآوری پویانمایی خراسان مورد بررسی قرار گرفت.

جواد صفائی، سرپرست پارک علم و فناوری خراسان، ضمن اشاره به ظرفیت‌های استان در حوزه صنایع خلاق به‌ویژه پویانمایی، به بررسی ابعاد اجرایی این طرح پرداخت و تأکید کرد: این مرکز می‌تواند به‌عنوان نقطه اتصال زیست‌بوم فناوری استان با صنعت پویانمایی کشور عمل کند.

محمدحسین عبدلی آشتیانی، دبیر کارگروه توسعه صنایع خلاق وزارت عتف، با اشاره به ظرفیت برندینگ پارک خراسان در حوزه انیمیشن، گفت: مهم‌ترین نیاز شرکت‌های فعال در این حوزه در استان، زیرساخت فیزیکی است. در بسیاری از استان‌ها فضای زیرساختی داریم اما نیروی انسانی نداریم؛ در خراسان رضوی این معادله برعکس است. تا زمانی که زیرساخت فیزیکی تأمین نشود، رشد واقعی اتفاق نمی‌افتد و توسعه بازار و رشد زیرساخت مالی دومین گام مهم در حمایت از شرکت‌های پویانمایی است.

حسین مسگرانی، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان، در حاشیه این نشست گفت: خوشبختانه پس از جلسات متعدد با مدیریت پارک علم و فناوری و فعالان صنایع خلاق، به چند پروژه مشترک در حوزه پویانمایی رسیدیم. در برنامه هفتم توسعه، ایجاد کارخانه پویانمایی از موضوعات مهم است و با پیشنهادات ارائه‌ شده، نخستین مجموعه از این نوع در خراسان رضوی و در مجتمع فرهنگی هنری امام رضا با همکاری پارک علم و فناوری، بنیاد ملی پویانمایی و اداره‌کل ارشاد شکل خواهد گرفت.

وی افزود: این مرکز می‌تواند در قالب‌های مختلف از جمله حمایت از طرح‌های ارزشمند، تأمین زیرساخت و تجهیز شرکت‌ها، نقش مهمی در توانمندسازی فعالان این حوزه ایفا کند. خراسان رضوی در تولیدات سینمایی به‌ویژه انیمیشن جایگاه ممتازی دارد و این مرکز نوآوری می‌تواند نقطه عطفی در حمایت از این ظرفیت باشد.

ناصر جاهدنیا، مدیرعامل بنیاد ملی پویانمایی ایران نیز در این نشست گفت: پارک علم و فناوری خراسان در سال‌های گذشته فعالیت‌های مؤثری در جذب واحدهای فناور حوزه پویانمایی داشته و برای آینده نیز نقش کلیدی خواهد داشت. صنعت پویانمایی کشور در حال رشد است و حضور مجموعه‌هایی مانند پارک می‌تواند بسیار مؤثر باشد.

وی ادامه داد: برنامه بنیاد برای آینده نزدیک، تعامل با پارک علم و فناوری در دو محور اصلی است؛ نخست، توسعه زیرساخت‌های فیزیکی و دوم، مشارکت در سرمایه‌گذاری و حمایت مالی از واحدهای فناور. همچنین توسعه زنجیره محصولات جانبی پویانمایی  کاراکترها از جمله اهدافی است که امیدواریم تا پایان امسال در حوزه زیرساختی عملیاتی شود و سال آینده در حوزه تأمین سرمایه و توسعه بازار به نتیجه برسد.

در پایان این نشست، مقرر شد کمیته‌ای مشترک با حضور سه نهاد اصلی؛ اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی، بنیاد ملی پویانمایی ایران و پارک علم و فناوری خراسان تشکیل شود تا فرآیند نهایی‌سازی تفاهم‌نامه و اجرای گام‌به‌گام طرح مرکز نوآوری پویانمایی با انسجام بیشتری دنبال شود.

 

نوشته ایجاد اولین مرکز نوآوری انیمیشن پارک‌های علم و فناوری خراسان رضوی اولین بار در خبرگزاری سیناپرس. پدیدار شد.

 

 

پارک علم و فناوری استان سمنان به عنوان میزبان و دبیرخانه دائمی رویداد ملی هوش مصنوعی ایران، دومین دوره از این رویداد مسئله‌محور را در بازه زمانی ۲۵ تا ۲۸ آذرماه ۱۴۰۴ برگزار می‌کند.

به گزارش خبرگزاری سینا، این رویداد با هدف شناسایی و حل چالش‌های واقعی صنعت، جامعه و فناوری، هر ساله در استان سمنان برگزار شده و بستری پویا برای رقابت، شبکه‌سازی و شکوفایی استعدادهای کشور در حوزه هوش مصنوعی فراهم می‌سازد.

محورهای اصلی این دوره شامل فناوری‌های آب و امنیت غذایی، انرژی، امنیت سایبری، رباتیک ازدحامی و مکاترونیک، حوزه‌های پدافندی و فناوری‌های عمیق مبتنی بر هوش مصنوعی، بازی‌سازی، پویانمایی و تولید محتوا، معدن و صنایع معدنی، فناوری‌های زیستی و همچنین حوزه سالمندی و فناوری‌های سلامت خواهد بود.

در این رویداد ملی، نخبگان، پژوهشگران، دانشجویان برتر، شرکت‌های فناور و دانش‌بنیان، فعالان زیست‌بوم نوآوری و سرمایه‌گذاران حوزه فناوری حضور خواهند داشت و مجموعه‌ای از جوایز و حمایت‌های متنوع با همکاری نهادها و سازمان‌های تخصصی کشور تعریف شده است تا از طرح‌ها و راه‌حل‌های برتر در حوزه‌های اولویت‌دار حمایت شود. این حمایت‌ها شامل گرنت‌های بلاعوض توسعه فناوری، بسته‌های تجاری‌سازی، تسهیلات تخصصی، و فرصت‌های سرمایه‌گذاری است که متناسب با ماهیت و سطح بلوغ طرح‌ها، به تیم‌های منتخب اختصاص خواهد یافت.

گفتنی است علاقه‌مندان جهت کسب اطلاعات بیشتر و ثبت‌نام می‌توانند به نشانی اینترنتی www.IranAI-event.com مراجعه کنند.

همچنین دبیرخانه رویداد در پارک مدیا و فناوری‌های دیجیتال شاهرود از طریق شماره تلفن‌های  ۹ – ۳۲۳۰۰۲۷۵ – ۰۲۳ (داخلی ۱۵۴ و ۱۵۵) و شماره‌های ۰۹۳۰۲۲۶۴۰۰۰ و ۰۹۳۳۵۶۲۴۴۲۰ در پیام‌رسان‌ها، پاسخگوی متقاضیان خواهد بود.

نوشته به میزبانی پارک علم و فناوری استان سمنان؛
دومین رویداد ملی هوش مصنوعی ایران برگزار می‌شود اولین بار در خبرگزاری سیناپرس. پدیدار شد.

نوشته فروش موفق انیمه مرد اره برقی- فیلم: فصل زره اولین بار در خبرگزاری سیناپرس. پدیدار شد.

 

 

انس حمدان خبرنگار و کاریکاتوریست ساکن در غزه که ایام دشواری را می‌گذراند و به سختی به اینترنت وصل می‌شود به تازگی آثاری جدید را با موضوع آخرین اتفاقات غزه منتشر کرده است.

 

 

 

چرا کاریکاتور در جنگ اهمیت دارد؟

کاریکاتور در یک قابِ کوتاه، روایت پیچیده‌ای از واقعیت را با نمادها و استعارات منتقل می‌کند؛ این فشردگی آن را برای مخاطبانی که زمان یا زبانِ عمیق ندارند مناسب می‌کند.  نمادها و صورت‌بندی‌های بصری سریع‌تر از متن ترجمه می‌شوند؛ کاریکاتورِ قوی می‌تواند بدون نیاز به ترجمه کلامی در فرهنگ‌های متفاوت معنا بسازد و دیده شود. شدتِ عاطفی و همدلی‌سازی: تصاویرِ ساده ولی نمادین می‌توانند همدلی ایجاد کنند و واکنش‌های عاطفی سریع‌تر و گسترده‌تری نسبت به گزارش‌های طولانی خبری برانگیزند. مطالعات محتوایی نشان داده‌اند که کاریکاتورها می‌توانند گفتمان عمومی را شکل دهند و نگرش‌های مخاطبان را تحت‌تأثیر قرار دهند.

 

 

پلتفرم‌ها و آمارِ جدید

تا اوایل  سال ۲۰۲۵ حدود ۶۳.۹٪ از جمعیت جهان از شبکه‌های اجتماعی استفاده می‌کنند و متوسط استفاده روزانه نزدیک به ۲ ساعت و ۲۱ دقیقه گزارش شده است.  بنابراین محتوای بصری (از جمله کاریکاتور و میم) ظرفیت بالایی برای دسترسی سریع و گسترده دارد. انتشار کاریکاتورها در پلتفرم‌های بزرگ می‌تواند ظرف ساعات بازدید و واکنش چندصدهزار تا چندمیلیون را بگیرد. در رابطه با غزه به نظر می‌رسد این اتفاق افتاده است.

 

 

نقش پررنگ کاریکاتوریست‌ها در انعکاس اخبار غزه

در بحران‌های اخیر، کاریکاتوریست‌ها و هنرمندان فلسطینی آثارِ تکان‌دهنده‌ای تولید کرده‌اند که در نمایشگاه‌ها و بینال‌ها و رویدادهای بین‌المللی منتشر شده و بازنشر گسترده یافته‌اند؛ همچنین مجموعه‌هایی از هنرمندان بین‌المللی به حمایت و بازنشر آثار فلسطینی پرداخته‌اند. این پویش‌ها به دیده‌شدن روایت‌های محلی کمک می‌کنند و به‌عنوان یک شکل مقاومت فرهنگی مطرح شده‌اند.

 

هم‌زمان ریسک‌های جدی نیز وجود دارد: گزارش‌های بین‌المللی از کشته شدنِ خبرنگاران و حملات علیه فعالان رسانه‌ای در مناطق درگیر خبر می‌دهند؛ وضعیت دشوار حفاظت از روزنامه‌نگاران و هنرمندان باید در هر پوشش رسانه‌ای لحاظ شود.

 

 

 

 

سانسور و حذف محتوای جهانی

نهادهای مدافع آزادی بیان و مراکز فعال در حوزه رسانه، گزارش‌هایی در مورد حذف یا سرکوب محتوای فلسطینی در شبکه‌های اجتماعی منتشر کرده‌اند؛ این نشان می‌دهد انتشار آثارِ حساس ممکن است در برخی پلتفرم‌ها با محدودیت یا حذف مواجه شود. برای انتشار رسمی لازم است راهکارهایی برای آرشیو و نشرِ چندکاناله در نظر گرفته شود که کاریکاتوریست‌های عرب و فلسطینی خلاقیت‌ها جالبی به خرج داده‌اند. در میان چند پلتفرم مرسوم اینستاگرام برای هنرمندان حاضر در غزه از بقیه بسترها مناسب‌تر است.

نوشته کارتون‌هایی که از «جنگ، خون، قحطی و هجوم ارتش صهیون» می‌گویند/تصویر اولین بار در خبرگزاری سیناپرس. پدیدار شد.

 

 

انیمه ژاپنی «شیطان‌کش: کیمتسو نو یایبا؛ قلعه بی‌نهایت» در حالی چهارمین هفته متوالی در صدر گیشه کره‌جنوبی قرار گرفت که فیلم معمایی مهیج کره‌ای «زشت» نیز با فروشی قابل توجه کار خود را آغاز کرد.

 

به گزارش خبرگزاری سینا به نقل از ورایتی، انیمه پرطرفدار ژاپنی «شیطان‌کش: کیمتسو نو یایبا؛ قلعه بی‌نهایت» طی روزهای ۱۲ تا ۱۴ سپتامبر، برای چهارمین آخر هفته متوالی صدرنشین گیشه کره‌جنوبی شد. این اثر با جذب ۳۳۰ هزار و ۴۴۴ مخاطب، ۲.۶ میلیون دلار فروش داشت.

طبق آمار کوبیس، سامانه رهگیری وابسته به شورای فیلم کره، این اقتباس انیمه‌ای تاکنون در بازار داخلی ۳۴.۸ میلیون دلار فروش کرده است. همچنین بر اساس گزارش کام اسکور، این فیلم در صدر جدول جهانی نیز قرار دارد.

در جایگاه دوم، فیلم معمایی-مهیج کره‌ای «زشت» به نویسندگی و کارگردانی یئون سانگ-هو با فروش ۲.۱ میلیون دلاری از ۲۸۱ هزار و ۹۲۴ مخاطب آغاز به کار کرد و مجموع فروشش به ۲.۴ میلیون دلار رسید. این فیلم با بازی پارک جونگ-مین، کون هه-هیو، شین هیون-بین، ایم سونگ-جه و هان جی-هیون، داستان «دونگ-هوان» پسر استاد نابینای حکاکی مهر را روایت می‌کند که بقایای اسکلتی را کشف کرده و به دنبال حقیقت گمشده درباره ناپدید شدن مادرش در چهار دهه پیش می‌رود.

در رتبه سوم، درام مسابقه‌ای «اف۱» با بازی برد پیت توانست با ۷۸ هزار و ۶۳ مخاطب و فروش ۴۱۵ هزار و ۱۶۸ دلاری، مجموع فروشش را به ۳۸.۶ میلیون دلار برساند.

فیلم ترسناک «احضار: آخرین آیین‌ها» با ۵۸۲ هزار و ۱۶ دلار فروش در جایگاه چهارم قرار گرفت و مجموع فروش خود را از زمان اکران در سوم سپتامبر به ۲.۷ میلیون دلار رساند. در رده پنجم، درام جنایی کره‌ای «گزارش قتل» با ۵۳۷ هزار و ۶۹۰ دلار فروش و مجموع ۲.۱ میلیون دلار قرار گرفت. این فیلم به کارگردانی چو یونگ-جون و با بازی چو یئو-جونگ و جونگ سونگ-ایل، داستان خبرنگاری را دنبال می‌کند که حاضر می‌شود با یک قاتل زنجیره‌ای که مدعی ارتکاب ۱۱ قتل است، مصاحبه کند.

فیلم کره‌ای «دخترم یک زامبی است» با ۲۳۷ هزار و ۱۲۹ دلار فروش در رتبه ششم قرار گرفت و مجموع فروشش به ۳۷.۹ میلیون دلار رسید. ورودی تازه سینمای کره، فیلم ترسناک «هوم‌کم»، با ۲۸۷ هزار و ۵۲ دلار در جایگاه هفتم ایستاد. نسخه بازنمایی‌شده «شاهزاده مونونوکه» نیز ۲۳۸ هزار و ۷۳۴ دلار فروخت و مجموع خود را به ۴۳۷ هزار و ۲۳۹ دلار رساند.

در رتبه نهم، مستند «تولد کره ۲» با ۱۰۵ هزار و ۶۳۸ دلار از ۱۴ هزار و ۱۴۹ مخاطب کار خود را آغاز کرد. این مستند به تاریخ معاصر کره و به‌ویژه تأسیس جمهوری کره می‌پردازد و ادامه‌ای بر نسخه قبلی خود است.

فیلم عاشقانه چینی «فقط برای دیدنت» با فروش ۹۳ هزار و ۳۲۷ دلاری در رتبه دهم قرار گرفت و مجموع خود را به ۹۱۲ هزار و ۸۳۶ دلار رساند. این اثر به کارگردانی لیو یولین و با بازی لیو هاوکان در نقش «شو نیان نیان» و سونگ ویلانگ در نقش «یانگ یی» ساخته شده است. فیلم که بر اساس یک رمان جوان‌پسند اقتباس شده، داستان دانش‌آموزی تازه‌وارد را روایت می‌کند که رقابتش با یک شاگرد ممتاز به عشقی لطیف تبدیل می‌شود؛ عشقی که این پرسش را مطرح می‌کند که آیا آن‌ها در آینده قادر خواهند بود با احساسات دیرینه خود روبه‌رو شوند یا نه.

در مجموع، ۱۰ فیلم پرفروش آخر هفته اخیر در کره‌جنوبی ۸.۱ میلیون دلار فروش داشتند؛ رقمی که اندکی کمتر از ۸.۳ میلیون دلار هفته گذشته است.

 

نوشته در گیشه کره‌جنوبی چه خبر است؟ اولین بار در خبرگزاری سیناپرس. پدیدار شد.

 

 

انیمیشن سال‌هاست به ابزاری برای نقد قدرت بدل شده؛ از سیمپسون‌ها که جورج بوش پدر را به سخره گرفتند تا ساوت‌پارک که در تازه‌ترین فصلش بی‌پرده به سراغ دونالد ترامپ رفته است. حالا پرسش این است: وقتی کارتون‌ها این‌گونه مستقیم دولت‌ها را نشانه می‌روند، هدف‌شان سرگرمی است یا تغییر سیاسی؟

 

به گزارش خبرگزاری سینا به نقل از گاردین: انیمیشن‌ها مدت‌هاست درگیر نبردهای سیاسی‌اند. اما گاهی این نبردها بسیار خشن‌تر و مستقیم‌تر می‌شوند. دیگر چندان جای تعجب ندارد که ساوت‌پارک به «مهم‌ترین برنامه تلویزیونی دوران دوم ریاست جمهوری ترامپ» بدل شده است. تری پارکر و مت استون دهه‌هاست که بی‌پروا هر کسی را که بخواهند هدف می‌گیرند: از صدام حسین گرفته تا مجموعه بازی ویدئویی گیتار هیرو و حتی رئیس‌جمهور وقت آمریکا در سیت‌کام لایو ـ اکشن عجیب‌شان در سال ۲۰۰۱ با نام «همینه بوش من».

اما حالا، آن‌ها هر قسمت فصل جدید را وقف حمله به دولت کنونی آمریکا کرده‌اند؛ ترکیبی از انتقادهای سیاسی و شوخی‌های رکیک با ترامپ ـ و حتی دعوت غیرمستقیم او به شکایت ازشان. این‌ بار بیش از هر وقت دیگر روشن است که هدف پارکر و استون چیزی جز «تغییر رژیم» نیست.

با این حال، نباید وانمود کنیم که «ساوت‌پارک» نخستین کارتون است که چنین هدفی را دنبال کرده است. نزدیک به یک قرن است که انیمیشن‌ها اغلب به عنوان ابزار طنز سیاسی مؤثرتری نسبت به هر اثر ساخته شده با بازیگران واقعی ظاهر شده‌اند. برای برخی، جورج بوش پدر بیشتر با همان برخوردی که «سیمپسون‌ها» با او داشتند به یاد آورده می‌شود؛ او  پس از آن‌که جرئت کرد در سخنرانی درباره «ارزش‌های خانوادگی» از برنامه انتقاد کند او را در قالب همسایه‌ای ساده‌لوح و مضطرب تصویر کردند می‌توان گفت که برنامه کمی محتاط عمل کرده است ـ  قسمت او با عنوان «دو همسایه بد» سه سال پس از ترک دفتر ریاست‌جمهوری پخش شد ـ اما عصبانیت و انتقاد همچنان کاملاً محسوس است.

همین‌طور، «بابای آمریکایی» ست مک‌فارلن ـ که امروز بیش‌تر به کمدی موقعیت تبدیل شده ـ در اصل واکنشی بود به دولت جورج بوش پس از ۱۱ سپتامبر. قهرمان آن، مأمور میهن‌پرست سیا بود که هرچه در توان داشت برای امنیت داخلی خرج می‌کرد. این سریال حتی در یکی از فصل‌ها ترانه‌ای به سبک اسکول‌هاوس راک درباره ماجرای ایران-کنترا اجرا کرد که شاید بهترین توضیح ساده این رسوایی باشد.

دکتر آدام اسمیت از دانشگاه یورک توضیح می‌دهد: «طنز تصویری مثل کارتون و کاریکاتور در همان لحظه پیامش را منتقل می‌کند. همین باعث می‌شود برای نقد سیاسی بسیار کارآمد باشد.»

این همان چیزی است که باعث می‌شود «ساوت‌پارک» در برخورد با ترامپ موفق باشد: جایی که درام و روزنامه‌نگاری باید با تمامیت شخصیت و سیاست‌های ترامپ کلنجار بروند، انیمیشن او را به شکل یک روان‌پریش شهوت‌ران تصویر می‌کند ـ و ضربه‌اش هم به‌مراتب کاری‌تر است.

 

 

برخلاف دوره قبل ترامپ، که او را بیشتر در قالب شخصیت «آقای گَریسون» نشان می‌دادند، این بار مستقیما خود ترامپ با چهره واقعی‌اش روی پرده انیمیشن آمده است. اسمیت ادامه می‌دهد: «کاری که آن‌ها اکنون انجام می‌دهند کاملاً برعکس نحوه معمول طنز است. انگار دارند عمداً تلاش می‌کنند که تحت پیگرد قانونی قرار بگیرند، نیست؟ عمل طنزآمیز این سری جدید، تحریک و به چالش کشیدن دونالد ترامپ است. اگر بتوانند رئیس‌جمهور جهان آزاد را وادار کنند تا از آن‌ها شکایت کند، نشان می‌دهد که او حس شوخ‌طبعی خوبی ندارد، کوچک‌منش است و مضحک به نظر می‌رسد. بنابراین نقد واقعی در نحوه واکنش او ظاهر می‌شود.»

 

در بریتانیا، تلاش‌ها برای ساخت انیمیشن‌های سیاسی مشابه، کمتر موفق بوده‌اند. «شباهت کامل» (Spitting Image) در دهه‌های ۸۰ و ۹۰ قدرت‌مند بود، اما احیای آن در ۲۰۲۰ به سرعت شکست خورد. کمدین و فیلسوف، عمران یوسف، تلاش کرد نسخه‌ای از این رویکرد را با انیمیشن ۲۰۱۴ خود «پرچم بریتانیا» (Union Jack) پیاده کند؛ انیمیشنی درباره مردی بریتانیایی که ـ نشان می‌دهد برخی مسائل هیچ‌وقت کاملاً از بین نمی‌روند ـ به شدت به همسایگان غیرسفیدپوست خود مشکوک است. یوسف می‌گوید: «چند فیلمنامه نوشتیم و سعی کردیم آن را ارائه دهیم، اما همه رد کردند. وقتی برنامه در بی‌بی‌سی پخش شد، کمیسر از آن متنفر شد. بریتانیا از انجام کاری که آمریکایی‌ها در زمینه طنز سیاسی و انیمیشن انجام می‌دهند، می‌ترسد. چرا ما «سیمپسون‌ها»، «فمیلی گای»،«بابای آمریکایی» و «ساوت‌پارک» را نداریم؟ بخشی از مشکل این است ـ و اینجاست که قضیه پیچیده می‌شود ـ اگر نویسنده‌ای سیاه‌پوست یا قهوه‌ای طنز سیاسی بنویسد که سیاست‌ها و فرهنگ سفیدپوستان را به سخره بگیرد، تمایل کمتری برای تولید و سفارش آن وجود خواهد داشت.»

 

 

در کشورهای اقتدارگرا، سازندگان مجبورند از استعاره و نماد بهره بگیرند. در برزیل دوران دیکتاتوری، هنرمندانی مثل لولا گونزاگا با آثاری مثل «دیدن و شنیدن» (Vendo Ouvindo) ناچار بودند پیام‌شان را در لفافه بگویند: صورتی که می‌دید و می‌شنید اما توان سخن گفتن نداشت. به عبارت دیگر، این اثر بازتابی از زندگی تحت سانسور استبدادی است.

گاهی حتی این هم کافی نبود. فیلم کوتاه «ابعاد گفت‌وگو» از جان شوَنکمایر کارگردان اهل چک، یک تصویر انتزاعی بود از جمله صحنه‌ای که در آن یک سر گِلی، زبانش را روی سر گِلی دیگری تیز می‌کند. با وجود اینکه پیام مشخصی در آن وجود نداشت، این اثر به‌طور آشکار در مخالفت با ترجیح حزب کمونیست چکسلواکی برای واقع‌گرایی اجتماعی در انیمیشن ساخته شد. و این کار جواب داد؛ حزب نه تنها آن را ممنوع کرد، بلکه از آن به‌عنوان نمونه‌ای از چیزهایی که نمی‌پذیرد استفاده کرد.

با این همه، واکنش کاخ سفید به «ساوت‌پارک» متفاوت است: مقامات آمریکایی مثل جی دی ونس یا اداره مهاجرت و گمرک به‌جای حذف، در شبکه‌های اجتماعی به آن واکنش طنزآلود نشان داده‌اند. اسمیت اما می‌گوید: «فکر می‌کنم بستگی دارد به این‌که هدف طنز چیست. همیشه این سؤال‌ها مطرح می‌شود: آیا چیزی را تغییر می‌دهد؟ به نظرم هنوز زود است که بگوییم. توضیح مورد علاقه من وقتی از ارزش طنز پرسیده می‌شود این است که اگر با طنز به اندازه درگیر شوید، شما را شگفت‌زده و متعجب می‌کند. شاید هدف نهایی ساوت‌پارک این نیست که جی دی ونس چگونه واکنش نشان می‌دهد، بلکه این است که کسانی که آن را تماشا کرده‌اند درباره آن فکر کنند. آیا آن‌ها به‌تبع آن، در زندگی روزمره خود نقدپذیرتر خواهند شد؟»

با این دیدگاه، برنامه‌ای مانند «ساوت‌پارک» که توانایی حمله به دونالد ترامپ را به‌گونه‌ای دارد که هیچ‌کس نمی‌تواند دیدگاه آن را اشتباه بفهمد، نمونه‌ای خاص و متفاوت محسوب می‌شود. اما اگر آمریکا به سمت یک دیکتاتوری تمام‌عیار پیش برود، همان‌طور که قبلاً در برزیل و بلوک شرق اتفاق افتاد، ممکن است همه چیز تغییر کند. به عبارت دیگر، اگر علاقه‌مند به انیمیشن طنز هستید، شاید اکنون زمان مناسبی برای پرداختن به سرهای گلی و انتزاعی باشد.

 

نوشته وقتی کارتون‌ها سراغ سرنگونی دولت‌ها می‌روند اولین بار در خبرگزاری سیناپرس. پدیدار شد.

 

 

نامزد ایرانی جایزه آسترید لیندگرن اقتصاد هنر را در پیوند با ادبیات کودک و اسطوره‌های ایرانی تحلیل می‌کند و می‌گوید: در حالی که هالیوود سالانه میلیاردها دلار بر روی اسطوره‌های جهان سرمایه‌گذاری می‌کند، در ایران نه‌تنها فیلمی درباره کوروش، زردشت و رستم ساخته نمی‌شود، بلکه نبود سیاست‌های حمایتی، عضویت در کپی‌رایت و سرمایه‌گذاری در تولید فرهنگی، مانعی جدی برای دیده‌شدن جهانی ادبیات و هنر کودک ایران است.

 

زهره نیلی: جوایز ادبی، همواره نقش مهمی در هدایت جریان‌های فرهنگی و معرفی آثار شاخص به مخاطبان داشته‌اند. این جوایز نه‌تنها به نویسندگان، تصویرگران و دیگر دست‌اندرکاران صنعت نشر اعتبار می‌بخشند، بلکه به خوانندگان هم در انتخاب آثار برتر یاری می‌کنند.

این جوایز در حوزه کتاب کودک و نوجوان، اهمیتی دوچندان دارند؛ چراکه می‌توانند به دیده‌شدن آثار خلاقانه، ترویج فرهنگ مطالعه و رشد کیفی ادبیات این حوزه کمک کنند. جایزه یادبود آسترید لیندگرن به مناسبت بزرگداشت نویسنده محبوب سوئدی که خالق «پی‌پی جوراب بلند» و یکی از پرطرفدارترین نویسندگان جهان است از سال ۲۰۰۲ توسط دولت سوئد بنیان گذاشته شده. جایزه نقدی آلما به‌عنوان گران‌ترین جایزه ادبیات کودکان و نوجوانان و دومین جایزه بزرگ ادبیات، پس از جایزه هانس کریستین اندرسن در جهان مطرح است.

در حال حاضر، شورای کتاب کودک، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، مؤسسه پژوهشی تاریخ ادبیات کودکان و انجمن نویسندگان کودک و نوجوان چهار نهاد ایرانی هستند که امتیاز معرفی نامزد برای دریافت این جایزه را دارا هستند و شورای کتاب کودک آرمان آرین را در بخش نویسندگی و هدا حدادی را به عنوان تصویرگر به جایزه آلمای 2026 معرفی کرده است.

چرا نویسندگان و تصویرگران ایرانی نتوانسته‌اند برنده جایزه اندرسن یا آسترید لیندگرن باشند؟ اصلاً چرا ادبیات کودک و نوجوان ما نتوانسته توجه مخاطب جهانی را به خود جلب کند؟ این به محدودیت زبان فارسی و ترجمه نشدن یا برگردان‌های ضعیف آثار نویسنده‌های ایرانی برمی‌گردد؟ علت این مساله را باید در ضعف تالیف جست‌وجو کرد یا عوامل دیگر بر آن تاثیر می‌گذارند؟

آرمان آرین، نامزد دریافت جایزه آسترید لیندگرن یا آلما و نویسنده کتاب‌هایی چون سه‌گانه «پارسان و من»، مجموعه «پتش خوآرگر» در گفت‌وگوی اختصاصی با خبرگزاری سینا به این پرسش‌ها پاسخ داده است. به باور او یکی از دلایل مهم جهانی‌نشدن ادبیات کودک ایران، نبود عضویت در کنوانسیون برن و پذیرفتن حق کپی‌رایت است. این عدم عضویت باعث می‌شود ناشران خارجی، مترجمان بین‌المللی و آژانس‌های ادبی هیچ پشتوانه حقوقی مشخصی برای کار با ناشران ایرانی نداشته باشند و طبیعی است که این بی‌اعتمادی، مانعی جدی بر سر راه ورود آثار ایرانی به بازار جهانی است.

برخی محدودیت زبان فارسی را نسبت به زبان‌های چون انگلیسی و اسپانیایی، یکی از عوامل جهانی نشدن ادبیات کودک و نوجوان می‌دانند اما آرین براین باور است که هیچ محدودیتی در زبان فارسی وجود ندارد بلکه محدودیت به شناخت دنیا از ما برمی‌گردد. مشکل اصلی ما متولیان ناشایسته‌ای هستند هستند که از فرهنگ و هنر، چیز زیادی نمی‌دانند. اگر ما عضو کپی‌رایت نیستیم؛ آژانس‌های فعال ادبی نداریم؛ اگر دنیا به ما اعتماد ندارد و به ما به چشم بد نگاه می‌کند؛ اگر فرهنگ غنی و ارزشمند ما از زایش و پویش بین‌المللی باز مانده؛ اگر ناشران جهان، ما را به حساب نمی‌آورند به‌خاطر حکومت است.

به گفته نویسنده «رویای باغ سپید» جایزه آسترید لیندگرن، تاکنون به‌هیچ نویسنده آسیایی تعلق نگرفته؛ پس دغدغه من فراتر از دریافت این جایزه است. همه فکر و ذکر من این است که ایران را به شاعرانی چون خیام و مولانا و حافظ و در نهایت نویسندگانی چون صادق هدایت و ایرج پزشک‌زاد می‌شناسند و دیگران را یا نمی‌بینند یا به دیدن موضوعاتی خاص بسنده می‌کنند. اصلا ما را به شکل یک کل منسجم در نظر نمی‌گیرند و دلیل این مساله را باید در رفتارهای ناپسند حکومت در عرصه‌های سیاسی و عدم تعامل درست دانست. راستش را بخواهید دولت‌ها در ایران یا کاره‌ای نیستند یا بسیار کم‌کارند. در واقع دولت‌ها، بخشی از بدنه حکومت بوده‌‌ و هستند.

آرمان آرین به این‌که برنده و نامزد شدن در هر زمینه‌ای موجب بهتر دیده شدن یک اثر ادبی و هنری می‌شود، اشاره و بیان می‌کند: وقتی سیستم، مسموم است، هم اوضاع اقتصادی به هم می‌ریزد هم سرانه مطالعه پایین می‌آید. اصلا مردم پولی برای کتاب خریدن و حوصله‌ای برای خواندن ندارند. انگشت‌شمار آژانس‌های ادبی هم که وجود دارند، نمی‌توانند به درستی کار کنند چون همه چیز در دست نهادهای دولتی است و این سازمان‌ها به‌خاطر نگاه ایدئولوژیک خود نمی‌گذارند فیلم رستم، زردشت، کوروش کبیر و درکل‌ فیلم‌هایی براساس داستان‌های شاهنامه ساخته شود.

نویسنده «رویای باغ سپید» گفته‌های خود را با این پرسش ادامه می‌دهد: مگر چند تمدن کهن چون ایران در جهان وجود دارد؟ شما نگاه کنید براساس همه پهلوان‌های عالم از هرکول تا زیگفرید، فیلم ساخته شده‌؛ اما چند فیلم درباره رستم وجود دارد؟ در میان پیامبران کهن دنیا، چند پویانمایی و فیلم بر اساس داستان زندگی زردشت ساخته شده است؟ کوروش بزرگ یکی از پادشاهان جهان است که شهرت عالمگیر دارد، چند فیلم درباره او و اندیشه‌اش می‌شناسید؟ در این شرایط، روشن است که کتاب‌ها یا فیلمنامه‌های آرمان آرین به فیلم یا انیمیشن تبدیل نمی‌شوند. حالا منِ نوعی، یک جاهایی توانسته‌ام بازی رایانه‌ای گرشاسب یا سیاوش را پیش برم اما در زمینه تولید فیلم و پویانمایی، اصلا این اراده وجود ندارد.

به گفته آرمان آرین، ساخت فیلمی چون «کوروش بزرگ» نیازمند هزینه‌های بسیار است که نهادهای خصوصی از عهده تامین آن برنمی‌آیند وگرنه ما هم نیروی انسانی‌اش هم امکانات فنی‌اش را داریم یا می‌توانیم داشته باشیم اما ترجیح این است که بودجه‌ها در جاهای دیگری هزینه شود و به معرفی فرهنگ واقعی ایران تعلق نگیرد؛ طبیعی است که بخشی از این فرهنگ به پیش و قسمت دیگری از آن به پس از اسلام برمی‌گردد. البته تنها بودجه مهم نیست. نگاه حاکمیتی هم اهمیت دارد. اگر قرار است شاهنامه تحریف یا داستان کوروش کبیر با جریانات روز سیاسی هماهنگ شود، همان بهتر که هیچ‌کاری براساس داستان‌ها و فیلمنامه‌های من انجام نگیرد.

نویسنده «کابوس باغ سیاه» براین باور است که ادبیات اسطوره‌ای برای همه مردم دنیا جذاب است. هالیوود و شبکه‌های مهم و بزرگ تلویزیونی، هرساله در این زمینه سرمایه‌گذاری می‌کنند. درست است که بیشتر این فیلم‌ها بر اساس اسطوره‌های غربی است اما نمونه‌های شرقی را هم می‌توان دید. جدای از این‌که کشورهای چین، ژاپن، هند و ترکیه به معرفی داستان‌ها و اساطیر خود می‌پردازند، هالیوود هم به اسطوره‌های شرقی توجه می‌کند و این نشان‌دهنده گرایش مردم به این گونه ادبی است. در کشور ما هم وقتی یک سریال ترکیه‌ای، مربوط به دوران عثمانی یا یک مجموعه از تاریخ کهن کره از تلویزیون پخش می‌شود، توجه مخاطب را جلب می‌کند. پس طبیعی است که پخش یک مجموعه ارزشمند و خوش‌ساخت درباره تاریخ و اسطوره‌های ایران، بدودن تحریف‌‌های سیاسی می‌تواند جذاب و پرفروش باشد.

آرمان آرین، ابراز امیدواری می‌کند که بتواند اسطوره‌های ایرانی را در قالب فیلم و پویانمیی تصویر کند و می‌گوید: یک رشته اصلی من سینما بوده و من از سال 1378 تاکنون دلم می‌خاسته تاریخ و اسطوره‌های ایرانی را به تصویر بکشم اما چون نتوانستم و امکانش فراهم نشد به متن رو آوردم. امیدوارم شرایطی پیش آید تا من بتوانم به فیلم و انیمیشن و بازی روی آورم. در هر حال، باور قطعی من این است که اسطوره‌های ایرانی به‌خاطر بکر بودنشان، قابلیت بالایی در جذب مخاطب دارند.

 

 

نوشته نامزد جایزه آسترید لیندگرن در گفت‌وگوی اختصاصی با خبرگزاری سینا:
چند فیلم درباره کوروش و زردشت و رستم ساخته شده است؟ اولین بار در خبرگزاری سیناپرس. پدیدار شد.