هرچند در این مدت، برخی سرویسهای داخلی یا پیامرسانهای بومی فعال ماندهاند، اما واقعیت از نظر کارشناسان فنی و برخی اظهار نظر دولتمردان روشن است: اینترنت داخلی جایگزین اینترنت جهانی نیست.
بسیاری از سامانههای بانکی، لجستیکی، نرمافزارهای سازمانی و حتی سرویسهای داخلی نیز به زیرساخت جهانی وابستهاند و کسبوکارهای دیجیتال و معیشت زندگی مردم به اینترنت جهانی گره خورده است. درواقع اختلال جهانی، بهصورت زنجیرهای روی کل اکوسیستم دیجیتال کشور اثر میگذارد.
ناگفته نماند تا لحظه تنظیم این گزارش، توضیح شفاف و زمانبندی مشخصی درباره: مدت ادامه محدودیت یا معیار بازگشت کامل اینترنت از سوی مراجع رسمی و تصمیمگیران ارائه نشده است و تنها حدس و گمانهایی از اینسو و آنسو به گوش رسیده است که برخی از آنها حکایت از ادامه این قطعی تا نزدیکی سال جدید شمسی دارد.
بازگشت شاخص اتصال به صفر در کشور، آن هم پس از اتصالهای محدودی که در شبهای گذشته رخ داد و وعدههایی که درباره بازگشایی اینترنت داده شد؛ نشان میدهد که چشمانداز بازگشت پایدار اینترنت جهانی همچنان نامشخص و شکننده است؛ در حالی که هزینه این وضعیت، هر روز بیشتر بر دوش اقتصاد دیجیتال، نیروی انسانی متخصص و آینده کشور سنگینی میکند و بنا به گفته برخی دولتمردان روزانه هزاران میلیارد تومان ضرر بههمراه دارد.
