در دنیایی که سینما بیش از هر چیز با واژهها و دیالوگها معنا پیدا میکند، گاه پیش میآید که یک سکانسِ تمامسکوت از دل تاریکی برخیزد و تأثیری ماندگارتر از هر مونولوگ در ذهن مخاطب بهجا بگذارد. از زمان تولد سینمای صامت تا شاهکارهای مدرن، همیشه آثاری بودهاند که نشان دادهاند زبان تصویر چنان قدرتمند است که بینیاز از واژه، مستقیماً با احساس و ناخودآگاه بیننده سخن میگوید.
