اپل تاکنون بارها روی متریال بدنهی گوشیهایش شرطبندی کرده است. ماجرا از آلومینیوم شروع شد و در نهایت به تیتانیوم رسیدیم تا حس لوکسبودن و استحکام را بهطور همزمان تجربه کنیم.
طبق ادعای حساب کاربری Instant Digital، این مسیر هموار نبوده است. اپل متوجه شد تیتانیوم با وجود جذابیتش، در مدیریت حرارت ضعیف عمل میکند و باعث داغشدن بیش از حد دستگاه میشود.
به همین دلیل، استفاده از آلومینیوم در مدلهای جدید احتمالاً یک عقبنشینی موقت است. هدف نهایی اپل، رسیدن به متریالی است که تعادل میان وزن کم و دفع گرمای سریع را برقرار کند.
کپی لینک
فلز مایع؛ سلاح مخفی اپل
در این میان، نام فلز مایع (Liquid Metal) به شدت شنیده میشود. این ماده که ساختاری «آمورف» یا بیشکل دارد، بیش از ۱۵ سال است که در آزمایشگاههای اپل بررسی میشود.
تولید این فلز از طریق فرآیند ریختهگری دقیق انجام میشود. نتیجهای که به دست میآید، آلیاژی با استحکام فوقالعاده، مقاومت در برابر خوردگی و انعطافپذیری بالا است.
اپل احتمالاً از این متریال در اولین آیفون تاشو خود که انتظار میرود امسال معرفی شود، استفاده میکند. هدف اصلی در آیفون تاشو، حذف چینخوردگیهای آزاردهنده در نمایشگر و افزایش تختبودن صفحه است.
کپی لینک
شاید هم نسخهی بهبودیافتهی تیتانیوم
البته اپل تمام تخممرغهایش را در یک سبد نمیریزد. گزینهی دوم، استفاده از نسخهی بهبودیافته تیتانیوم است که رسانایی گرمایی بهتری داشته باشد.
تولید انبوه فلز مایع بسیار دشوار است، اما اگر اپل بتواند زنجیرهی تولید آیفونهای تاشو را تثبیت کند، هزینهها کاهش مییابد و این متریال به مدلهای پرو راه مییابد.
با این حال، نباید انتظار داشت تغییرات بنیادین را در آیفون ۱۸ پرو ببینیم. چرا که متریال بدنهی این مدلها از همین حالا تکمیل شده و در مراحل تولید نهایی است.
