نقد فیلم بالرین (Ballerina) | آنا د آرماس در نقاب جان ویک
دنیای سینمایی جانویک به مدت زیادی پروژهی پولسازی مهمی برای سینما بهشمار میآمد. اولین قسمت از جانویک توانست مخاطبان زیادی را به خود جذب کند، خب کمپانیهای دنبالهساز نیز که که همیشه به دنبال سوددهی از داستانهای امتحانپس داده هستند، پیاش را گرفتند و به فرصت بهدست آمده چنگ زدند. فرصتی که سالهای سال است برایشان پولسازی میکند. جانویک حالا تبدیل به یک اثر کالت شده است، فیلمی که محبوبیت بهشدت زیادی در میان قشر جوان دارد. سری جانویک جدای از پیرنگ انتقاماش، مدیون بازیگری است که به قول مخاطبان این دنیای اکشن در جهانی پر از نامردی با کاریزمای زیادی قدم برمیدارد.
سری جانویک نمونهی خوبی برای فیلمهایی است که بازیگرانشان باعث موفقیت آنها شدهاند. بدون شک این کیانو ریوز بود که جهان جانویک را زنده کرد، اصلا او حالا نمادی از این دنیا شده است. جانویک را هرگز بدون کیانو ریوز نمیتوان تصور کرد. بعد از آن همه موفقیت بسیار بعید بود که هالیوود دست از سر سری جان ویک بردارد. حالا پنجمین فیلم از جهان این گروه سینمایی ساخته شده است اما نه با آن روند همیشگیاش! حالا فیلمسازان به لطف سیاستهای جدید آمدهاند و قهرمانشان را در حد چند سکانس محدود کرده و قهرمان تازهای را به جهان جان ویک آوردهاند. البته طبیعی هم بود، سری فیلمهای جان ویک برای ماندن همچون یک ژانر پرتکرار نیاز به پوستاندازی داشت.
در ادامه داستان فیلم لو میرود