یک مطالعه جدید نشان داده که مصریان بسیار زودتر از آنچه پیشتر گمان میرفت، از ابزار حفاری مکانیکی پیچیده استفاده میکردهاند.
به گزارش خبرگزاری سیناپرس ، پژوهشگران دانشگاه نیوکاسل و آکادمی هنرهای زیبای وین، یک شیء کوچک از جنس آلیاژ مس را که یک قرن پیش از یک گورستان در مصر علیا کشف شده بود، دوباره بررسی کردهاند و نتیجه گرفتهاند که این ابزار، قدیمیترین دریل فلزی چرخان شناساییشده در مصر باستان است و به دوره پیشپادشاهی (اواخر هزاره چهارم پیش از میلاد) تعلق دارد، یعنی پیش از آنکه نخستین فرعونها حکومت کنند. این مطالعه در نشریه Egypt and the Levant منتشر شده است.
این اثر که در حال حاضر در موزه باستانشناسی و انسانشناسی دانشگاه کمبریج قرار دارد، در قبر ۳۹۳۲، مربوط به یک مرد بزرگسال یافت شد. در دهه ۱۹۲۰، پژوهشگران این شیء کوچک را که تنها ۶۳ میلیمتر طول و حدود ۱.۵ گرم وزن داشت، «یک سوزن مسی کوچک با بند چرمی پیچیده دور آن» توصیف کردند. این توضیح کوتاه بهراحتی قابلچشمپوشی بود و تا دههها توجه چندانی جلب نکرد.
با این حال، پژوهشگران زیر ذرهبین دریافتند این ابزار آثار ساییدگی مشخصی دارد که با حفاری سازگار است: خطوط ریز، لبههای گردشده و انحنای جزئی در انتهای کارشده، همگی ویژگیهایی هستند که به حرکت چرخشی اشاره دارند، نه سوراخکردن ساده.
دریل کمانی در عمل، نقاشی مقبره از دوره پادشاهی نوین در تبس غربی، مقبره رهمیر، شیء ۳۱.۶. ۲۵. اعتبار: موزه متروپولیتن هنر
در این تحقیق، همچنین شش حلقه از یک بند چرمی بسیار شکننده توصیف شده که پژوهشگران آن را بقایای زه کمان میدانند، ابزاری که برای قدرت بخشیدن به دریل کمانی استفاده میشده. این در واقع چیزی معادل یک دریل دستی بوده است که در آن، رشته یا بندی دور محور پیچیده میشود و حرکت رفت و برگشتی کمان، سبب چرخش سریع مته میشود.
دکتر مارتین اُدلِر، عضو مهمان مدرسه تاریخ، کلاسیک و باستانشناسی دانشگاه نیوکاسل و نویسنده اصلی، توضیح میدهد:
«مصریان باستان بهخاطر معابد سنگی، مقبرههای نقاشیشده و جواهرات خیرهکنندهشان مشهورند، اما پشت این دستاوردها، فناوریهای عملی روزمرهای وجود داشت که بهندرت در آثار باستانشناسی باقی میماند. یکی از مهمترین این ابزارها «دریل» بود؛ ابزاری برای سوراخ کردن چوب، سنگ و مهرهها که همه چیز از ساخت مبلمان تا تولید زیورآلات را ممکن میکرد».
این بازتحلیل شواهد محکمی ارائه میدهد که نشان میدهد این شیء بهعنوان یک دریل کمانی استفاده شده که عمل حفاری سریعتر و کنترلشدهتری نسبت به فشار دادن یا پیچاندن دستی ابزار شبیه سوزن ایجاد میکرد. این یافته گواه اینست که صنعتگران مصری هزاران سال پیش فنون حفاری چرخشی را فراگرفته بودند.
به نقل از فرادید، دریلهای کمانی از دورههای بعدی تاریخ مصر هم شناخته شدهاند، از جمله نمونههای باقیمانده از دوره پادشاهی نوین (هزاره دوم پیش از میلاد) که در مقبرهها صحنههایی از صنعتگرانِ در حال حفاری مهرهها و کار چوب را نشان میدهند، در منطقه مدرن غرب رودخانه نیل در اقصر.
تحلیل شیمیایی توسط تیم پژوهشی با استفاده از دستگاه پرتودهی اشعه ایکس قابلحمل (pXRF) نشان داد که دریل از یک آلیاژ مس غیرمعمول ساخته شده است. همکار نویسنده، جیری کوموشک توضیح میدهد: «این دریل حاوی آرسنیک و نیکل، با مقادیر قابلتوجهی سرب و نقره است. چنین ترکیبی فلزی سختتر و از دید بصری متمایز نسبت به مس استاندارد تولید میکرد. حضور نقره و سرب ممکن است به انتخابهای آگاهانه در آلیاژسازی و شاید شبکههای گستردهتر مواد یا دانش فنی که مصر را به شرق مدیترانه باستان در هزاره چهارم پیش از میلاد مرتبط میکرد، اشاره داشته باشد.»
