فیلم با یک پروندهی پیچیده قتل آغاز میشود. از آن شروعهایی که یکراست درام را پیش میکشد. یک کاپیتان واحد ویژه مبارزه با مواد مخدر میامی کشته شده و حالا کسی نمیداند که قاتلش کیست. مصادره شروع خوبی دارد، مخاطب را وسط یک جریان جنایی میاندازد اما همینکه روایت جلو میرود، همه چیز از هم میپاشد و دیگر نمیشود خیلی روی فیلمنامهاش حساب کرد. بعد از مرگ جکی و حین تحقیقات پلیس فدرال، همکاران او ماموریت تازهای پیدا میکنند، اتفاقی که درنهایت تبدیل به بزرگترین پیچش داستانی مصادره میشود.
فیلم با یک پروندهی پیچیده قتل آغاز میشود. از آن شروعهایی که یکراست درام را پیش میکشد
وقتی ستوان دِین دومارس با بازی مت دیمن گروه را برای مصادرهی پولهای یک کارتل مواد مخدر به ماموریت میبرد، تنها یک روتین کاری معمول به چشم میآید. اما اینجا همانجائی است که ترکیب ژانری شروع میشود و مصادره از شمایل یک فیلم پلیسی وارد ژانر تریلر و معمایی نیز میشود. دین بههمراه گروهاش به خانهای میرود که کنشهای اصلی فیلم در آن شکل میگیرند. به محض پیدا شدن پولها توسط افراد دِین عنصر بیاعتمادی در فیلم کاشت میشود، چیزی که درنهایت به پیچیشهای داستانی در ادامهی روایت خواهد انجامید.
حال ما در پردهی ابتدایی مصادره دو معما داریم. اول اینکه چه کسی کاپیتان جکی را به قتل رسانده؟ و دیگری اینکه تماسها از سمت چه گروهی هدایت میشوند؟ گرچه فیلمساز مسیر حل این دو معما را منطبق برهم هدایت میکند. درواقع یورش به خانهای که پولها در آن نگهداری میشوند، نقشهای است برای پیدا کردن قاتل جکی، پلیسی که در ابتدای فیلم به قتل رسید. حالا فیلمساز جوری کنشهای فیلم را کنار هم میچیند تا علاوه بر ضدقهرمانهایی بیرون از دایره پلیس، خودیها نیز مظنون بهحساب بیایند.
