ترجمه کردن نبوغ سینمایی یک استودیوی بیهمتا مانند آردمن انیمیشنز به زبان بازیهای ویدیویی، کار سختی بوده که بازی جدید چیکن ران توانسته از پس این ماموریت بربیاید. واقعا چگونه میتوان جادوی استاپ-موشن، آن حس لامسه و دستساز بودن هر فریم را به دنیای دیجیتال و الگوریتمها منتقل کرد؟ بازی Chicken Run: Eggstraction جدیدترین و شاید بتوان گفت جسورانهترین تلاش در این مسیر است؛ عنوانی که به عنوان یک دنباله داستانی مستقیم برای انیمیشن تحسینشده «فرار مرغی: طلوع ناگت» عمل میکند. این بازی، یک نامه عاشقانهای آغشته به گل و لای به طرفداران است؛ نامهای که در ارائه اتمسفر و روح منبع اقتباسش بینقص عمل میکند، اما در اجرای مکانیکهای گیمپلیاش گاهی لکنت میگیرد و نمیتواند یک شاهکار تمام عیار شود.
برخلاف انتظار اولیه از یک بازی اقتباسی خانوادگی که معمولاً به سمت ژانر پلتفرمر یا شبیه به آن سوق داده میشود، Eggstraction مسیری کاملاً متفاوت و هوشمندانهتر را برمیگزیند: یک بازی مخفیکاری و استراتژی تاکتیکی با دید از بالا (دوربین ایزومتریک). این انتخاب، درخشانترین تصمیم تیم سازنده است، چرا که به بهترین شکل ممکن، هسته اصلی داستان فیلم دوم – یعنی عملیات نفوذ به یک پایگاه فوق پیشرفته – را به یک گیمپلی معنادار تبدیل میکند. اگر فرنچایزهایی مانند Commandos یا Desperados را به یاد داشته باشید، با هسته اصلی این بازی آشنا خواهید بود و باید بدانید مرغها حالا کماندو شدند! شما کنترل یک تیم کوچک از مرغهای قهرمان را بر عهده دارید که هر کدام دارای مهارتهای منحصربهفردی هستند و باید با همکاری یکدیگر، به مواضع دشمن نفوذ کرده و اهداف مشخصی را به سرانجام برسانند.
