فهرست بستن

برچسب: فناوری

۱۰ پیش‌بینی در مورد آینده دنیای عکاسی

۱۰ پیش‌بینی در مورد آینده دنیای عکاسی

با پیشرفت سرسام‌آور فناوری طی سال‌های اخیر، دستگا‌های دیجیتال دچار تغییرات زیادی شده‌اند. برخی مواقع این تغییرات جزئی و جهت سهولت استفاده‌ی کاربر از محصول بوده‌اند؛ ولی با نگاهی به ۱۰ سال گذشته، می‌توان دریافت که بسیاری از این تغییرات عمده بوده و محصولات دیجیتالی را با تحولی اساسی مواجه کرده‌اند. گوشی‌های دارای صفحه‌کلید و ۲ اینچی ۱۰ سال پیش را به یاد بیاورید؛ اکنون انواع گوشی‌های هوشمند با صفحه‌نمایش‌های بزرگ و پردازنده‌‌های چندهسته‌ای و رم ۶ یا ۸ گیگابایتی در فروشگاه‌های اینترنتی یا مراکز خرید موبایل به فروش می‌رسند. 

مقاله‌های مرتبط:

در این بین دنیای عکاسی نیز از قافله عقب نمانده است. حسگرهای CMOS که در آن زمان فقط در دوربین‌های گران‌قیمت قابل مشاهده بودند، اکنون در اکثر دوربین‌ها به کار گرفته می‌شوند؛ وضوح‌ بالای ۲۰ و ۳۰ مگاپیکسلی در هر رده‌ای به‌وفور یافت می‌شود و دیدن دوربین‌های سوپرزوم با زوم اوپتیکال ۸۰ برابر، تعجب‌آور نیست (۱۰ سال پیش زوم اپتیکال ۱۵ برابر، اوج فناوری دوربین‌های سوپرزوم بود). ولی اوج فناوری دوربین‌های دیجیتال، استفاده از دوربین‌های بدون آینه بود؛ این فناوری از پیدایش تا رسیدن به بلوغ مسیر نسبتا کوتاهی را پیمود که بزرگ‌ترین دلیل آن را می‌توان سرعت پیشرفت فناوری دانست. اکنون و در سال ۲۰۱۷ شاهد هستیم که در نمایشگاه‌های بزرگ فناوری، دوربین‌های بدون آینه به‌عنوان برترین دوربین سال انتخاب می‌شوند. در ادامه‌ نگاهی به ۱۰ پیش‌بینی سایت COOPH در مورد تغییرات دوربین‌های دیجیتال در آینده می‌اندازیم.

۱. سنسورهای قوی‌تر

 در آینده دوربین‌ها از سنسور‌هایی با صدها مگاپیکسل بهره‌مند خواهند شد. میزان نویز در ایزو‌های بالا بسیار کاهش می‌یابد تا عکس‌های بسیار باکیفیتی در نور کم و هنگام شب داشته باشیم. همچنین ممکن است سنسورهای خمیده جایگزین سنسور‌های صاف امروزی شوند.

۲. دوربین‌های کوچک‌تر

 دوربین‌های آینده ممکن است کاملا صاف باشند و هیچ بخش جداشونده‌ای نداشته باشند.

۳. افزایش عکاسی تبلیغاتی

 با افزایش دسترس‌پذیری دوربین‌های دیجیتال، عکاسی تبلیغاتی به امری عادی تبدیل خواهد شد.

۴. یکپارچگی

 با نو‌اوری‌های جدید در زمینه‌ی عکاسی و کوچک‌تر شدن دوربین‌ها در کنار پیشرفت علوم زیستی، یکپارچه شدن دوربین با بدن انسان در آینده غیر ممکن نیست.

۵ . دوربین‌های هوشمند

 در آینده ممکن است بتوانید دوربین خود را با حرکات چشم یا حتی امواج مغزی کنترل کنید.

۶. لنز‌هایی با تطبیق‌پذیری بیشتر

 لنز‌هایی با قابلیت تغییر شکل یا دوربین‌هایی با اتصال چندین لنز به‌صورت هم‌زمان، می‌تواند آینده‌ی این بخش باشد.

۷. راه‌کارهای جایگزین برای تأمین انرژی

 ممکن است دوربین‌ها در آینده بتوانند انرژی مصرفی خودشان را با استفاده از منابعی مانند انرژی خورشیدی تأمین کنند.

۸. فرمت‌های جدید

 در آینده ممکن است عکس‌ها به‌صورت هولوگرام، به‌خصوص با استفاده از فناوری هولوگرافیک ۳بعدی ذخیره شوند.

۹. نرم‌افزار هوشمندتر

 در آینده ممکن است انتخاب و ویرایش و به اشتراک‌گذاری عکس‌ها بر عهده‌ی نرم‌افزار باشد و دست انسان را از عکاسی خلاقانه کوتاه‌تر کند.

۱۰. منسوخ شدن دوربین‌ DSLR

 در آینده احتمال دارد دوربین‌ DSLR به تاریخ بپیوندد و از آن‌ به‌عنوان فناوری‌ قدیمی دوربین‌های عکاسی یاد شود.

Let’s block ads! (Why?)

پس از شبکه اجتماعی پلیگرام؛ حالا نوبت به بازی‌های کامپیوتری برای تشخیص حالت چهره کاربران و کپچر و بازسازی آن در حین بازی رسید

فناوری‌های هوش مصنوعی و تکنیک‌های تشخیص چهره به طور عجیبی با یکدیگر ترکیب شده و در حال ورود به حوزه‌های مختلف فناوری هستند.

چند روز پیش؛ شبکه اجتماعی پلیگرام را معرفی کردیم که با استفاده از هوش مصنوعی و شبکه‌های عصبی سعی می‌کرد چهره کارابران را تشخیص دهد و براساس آن یک شکلک ایموجی برای دیگران بفرستد.


آگهی متنی میان‌متنی:
برنامه‌ریزی روزانه به شیوهٔ افراد موفق
و ثروتمند را بیاموزید (کتاب الکترونیک رایگان)


حالا نوبت به صنعت بازی‌سازی رسیده است تا حالات صورت انسان را در بازی به صورت همزمان شبیه‌سازی و استفاده کند. تصور کنید در حالی که دارید بازی می‌کنید؛ لبخند بزنید یا عصبانی شوید و استرس بگیرید و بعد شخصیت درون بازی همان لحظه میمک صورت شما را تقلید کند! خوب؛ این هم یک گام بزرگ دیگر برای ارتباط با فضای مجازی است.


استودیوی Cloud Imperium Games دارد یک بازی رده بالا به نام Star Citizen را توسعه می‌دهد. در این بازی فناوری‌های پیشگام و پیشرفته متعددی به کار گرفته شده است که یکی از آن‌ها شبیه‌سازی حرکات صورت کاربر به طور آنلاین در بازی است. به زبان ساده؛ وقتی می‌خندید؛ کاراکتر درون بازی هم بخندد؛ وقتی عصبانی می‌شوید یا چهره شما جدی و درهم است؛ شخصیت بازی هم عصبانی شود یا حالتی جدی به خود بگیرد. این شرکت بازی‌ساز می‌خواهد از طریق فناوری کاربران بتوانند با دنیای مجازی و شخصیت‌های درون بازی تعامل و ارتباط داشته باشند و حس نزدیکی و شباهت بیشتری ایجاد شود.

سازندگان این بازی می‌گویند کاربران می‌توانند با یک وب‌کم ساده نیز حرکات صورت خود را در بازی مشاهده کنند ولی شرکت Faceware یک سنسور حرکتی نیز ساخته و در حال توسعه دارد که حالت صورت را به طور دقیق‌تری در بازی پیاده‌سازی می‌کند. شرکت Faceware Technologies یکی دیگر از توسعه‌دهنده‌های بازی Star Citizen است که در چندین بازی دیگر مانند «جی تی ای ۵» و «دستینی» نیز همکاری داشته است.

ظاهرا حسکر حرکتی Faceware از نرخ فریم و لنز مخصوص است و می‌تواند در نور کم نیز حرکات صورت را تشخیص و شبیه‌سازی کند. هنوز درباره زمان عرضه این بازی یا قیمت حسگر حرکتی Faceware هیچ اطلاعاتی منتشر نشده است.

نظر شما درباره این فناوری و تعامل با شخصیت درون فضای مجازی و بازی‌های کامپیوتری چیست؟ به نظر می‌رسد رویای ساختن یک کپی از انسان در فضای مجازی زیاد هم دور و دست‌نیافتنی نیست و به‌زودی محقق خواهد شد!

Let’s block ads! (Why?)

در آینده لباس‌تان می‌تواند گوشی تلفن همراهتان را شارژ کند؛ یافته‌ای انقلابی یا رویایی فانتزی؟

تصور کنید بتوانید اسمارت‌فون‌تان را با لباسی که بر تن دارید؛ شارژ کنید یا هنگامی که در ورزش صبحگاهی هستید؛ بتوانید ساعت هوشمند، گجت پوشیدنی تناسب اندام یا پخش‌کننده موسیقی خود را بدون نیاز به برق و باتری شارژ کنید؟ حالا تصور کنید با عبور یک قطار درون شهری بتوانید با افرادی که دوست دارید؛ تماس بگیرید یا چراغ‌های راهنمایی رانندگی و دیگر دستگاه‌های هوشمند نصب شده در خیابان‌ها از عبور و مرور خودروها انرژی بگیرند؟

این تصورات بیشتر رویایی و فانتزی به نظر می‌رسند اما شاید در آینده شاهد استفاده ازشان باشیم. چون دانشمندان در حال ساخت طنابی از کربن با فناوری‌های پیشرفته هستند که بتواند بدون نیاز به باتری انرژی برق را منتقل کند. این نخ از رشته‌های بسیار کوچک اتم‌های کربن تشکیل شده است که هزار بار کوچک‌تر از یک تار موی انسان هستند. این نانوتیوب‌های کربن می‌توانند انرژی حرکتی را به انرژی الکتریکی تبدیل کنند.


آگهی متنی میان‌متنی:
برنامه‌ریزی روزانه به شیوهٔ افراد موفق
و ثروتمند را بیاموزید (کتاب الکترونیک رایگان)



در واقع؛ دانشمندان دانشگاه تگزاس دارند روی یک رشته نخ بسیار نازک از نانوتیوب‌ کربنی کار می‌کنند که بتواند انرژی مکانیکی را به انرژی الکتریکی تبدیل کند. این دانشمندان می‌خواهند نخ‌های نانوتیوب را به صورت فشرده و درهم پیچیده دربیاورند؛ دقیقا همانند سیم‌کشی یک موتور الکتریکی تا بر اثر کش آمدن انرژی برق تولید شود. یک رشته از این نخ‌ها می‌توان یک لامپ LED را روشن کند و یک کیلوگرم از این رشته‌های کربنی می‌توانند ۲۵۰ وات برق تولید کنند؛ البته به شرطی که چندین رشته نخ دور یکدیگر پیچیده شده و در هر ثانیه سی برابر بیشتر کشیده شوند.

مشکل اصلی پیش‌روی این تحقیق؛ هزینه بالای تولید رشته‌های نخی نانوتیوب کربنی و کمبود این نخ‌ها است. نانوتیوب‌های کربنی بسیار گران هستند و تولید انبوه ندارند. بنابراین؛ می‌توان این‌طور تصور کرد که یافته جدید محققان دانشگاه تگزارس مبتنی بر کاربردهای محدود نانوتیوب‌های کربنی است. مثلا از این نخ‌ها یک لباس بدوزند تا بتوانند فعالیت‌های یک فرد خاص را در تمام شبانه‌روز زیرنظر داشته باشند و دیگر نیازی به باتری نباشد.

اگر روشی برای تولید انبوه نانوتیوب‌های کربنی یافت شود؛ مردم می‌توانند با فعالیت‌های فیزیکی خود برق تولید و حتا ذخیره کنند. هدف و رویای دانشمندان دانشگاه تگزاس به اینجا ختم نمی‌شود و به دنبال ایجاد فرصت‌های جدید تولید انرژی از طبیعت هستند. مثلا بتوانند نخ‌هایی تولید کنند که از امواج دریاها و اقیانوس‌ها انرژی برق تولید کند. در آن صورت است که یک موفقیت بزرگ رقم خواهد خورد.

آیا در آینده شاهد چنین فناوری‌هایی خواهیم بود؟ امواج اقیانوس‌ها، حرکت قطارها و ارتعاش‌های خودروهای عبوری برای ما برق تولید می‌کنند؟

Let’s block ads! (Why?)