گوشی هوشمند واقعی تازه متولد شده است!

گوشی هوشمند واقعی تازه متولد شده است!
گوشی هوشمند واقعی تازه متولد شده است!

بگذارید همین ابتدا تکلیف یک اشتباه زبانی-تاریخی را روشن کنیم. چیزی در حدود دو دهه است که اصطلاح «گوشی هوشمند » را شنیده و به کار برده‌ایم. ولی اگر بخواهیم اندکی سخت‌گیر باشیم، گوشی هوشمند، دقیقا چیزی نیست که تا امروز می‌شناختیم. اصطلاح «اسمارت‌فون» (Smartphone) اولین بار در سال ۲۰۰۰ میلادی به عنوان یک برچسب تجاری برای گوشی‌هایی به کار برده شد که امکان اتصال به اینترنت و نصب نرم‌افزارهای مختلف یا اپلیکیشن‌ها را داشتند. تقریبا از همان زمان ما از ترکیب گوشی هوشمند به عنوان معادلی برای اسمارت‌فون استفاده کردیم. ولی این روزها صحبت از گوشی هوشمند به معنای دیگری به میان آمده است: گوشی‌هایی با «هوش مصنوعی » (Artificial Intelligence) که از آن‌ها با عنوان «ای‌آی فون» (AI Phone) یاد می‌شود.

البته هوش مصنوعی حتی در دنیای گوشی‌های موبایل هم چیز چندان تازه‌ای نیست. در طی چند سال گذشته استفاده از هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی در گوشی‌های موبایل آرام آرام افزایش پیدا کرده تا جایی که امروز به جزئی جدایی ناپذیر از آن تبدیل شده است. هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی همان چیزهایی هستند که در حال حاضر بسیاری از عملکردهای یک گوشی هوشمند، از تشخیص صدا گرفته تا دستیارهای هوشمندی مانند سیری، بیکسبی و گوگل اسیستنت را ممکن می‌سازند.

گوشی هوشمند واقعی تازه متولد شده است!

پس وجه تمایز یک گوشی هوشمند واقعی (ای‌آی فون) با گوشی‌های هوشمند سابق (اسمارت‌فون) در چیست؟ نکته‌ی مهم این است که تا پیش از این بیشتر عملیات مربوط به هوش مصنوعی در گوشی‌های موبایل از طریق «رایانش ابری» (Cloud Computing) صورت می‌گرفته است. ولی گوشی‌های هوشمند واقعی به تراشه‌های ویژه‌ای برای پردازش عملیات سنگین مربوط به هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی مجهز خواهند بود.

البته حق دارید اگر اندکی نسبت به مفهوم جدید «ای‌آی فون» مشکوک باشید. همان‌طور که در گذشته از چسباندن لفظ «اسمارت» به نام بسیاری از محصولات خانگی به عنوان ترفندی تبلیغاتی برای بالا بردن فروش استفاده می‌شد، امروز هم «هوش مصنوعی» به ترندی تبدیل شده که همه تلاش می‌کنند به نحوی خود را به آن متصل کنند. ولی در این میان کمپانی‌هایی هم وجود دارند که برای این ادعایشان مدارکی قانع‌کننده‌ای ارائه می‌دهند.

برای مثال اپل در تراشه‌ی A11 Bionic خود بخش جدیدی تحت عنوان «موتور عصبی» (Neural Engine) قرار داده است. این موتور عصبی در واقع پردازنده‌ای دو هسته‌ای است که به طور ویژه برای اجرای الگوریتم‌های مربوط به یادگیری ماشینی و هوش مصنوعی طراحی شده. قابلیت‌های پیشرفته‌ای مانند تشخیص چهره، «انیموجی» (Animoji) و اپلیکیشن‌های واقعیت افزوده با استفاده از این موتور عصبی جدید کار می‌کنند.

گوشی هوشمند واقعی تازه متولد شده است!

البته اپل تنها شرکتی نیست ساخت یک گوشی هوشمند واقعی را هدف خود قرار داده. هواوی در نمایشگاه IFA 2017 از پردازنده‌ی جدید خود به نام Kirin 970 رونمایی کرد. همان پردازنده‌ای که برای اولین بار در سری گوشی‌های Mate 10 استفاده خواهد شد. در این پردازنده بخش ویژه‌ای به نام «واحد پردازش عصبی» (Neural Processing Unit) در نظر گرفته شده است. این بخش ویژه به پردازنده‌ی Kirin 970‌ کمک می‌کند تا عملیات مربوط به هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی مانند تشخیص تصاویر را با سرعتی ۲۰ برابر سریع‌تر از یک پردازنده‌ی عادی و با مصرف انرژی بسیار کمتر انجام دهد.

تا پیش از این پردازنده‌های گوشی‌های هوشمند، برای پردازش عملیات سنگین مربوط به هوش مصنوعی، قدرت کافی را نداشتند و بهینه نبودند. به همین دلیل اغلب از رایانش ابری در این زمینه استفاده می‌شد. رایانش ابری علاوه بر بالا بردن سرعت عملیات، با کم کردن بار کاری پردازنده‌ی گوشی، در مصرف باتری صرفه‌جویی می‌کند. ولی این شیوه دو اشکال عمده هم دارد. اول این که برای استفاده از آن به یک اتصال اینترنت سریع و پایدار نیاز است، و دوم این که بسیاری از نظر امنیت و حفظ حریم خصوصی موافق ارسال اطلاعات کاربر به سرورها نیستند.

حال که پردازنده‌هایی مانند A11 اپل و Kirin 970 هواوی به اندازه‌ی کافی برای مدیریت عملیات هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی قدرتمند و بهینه شده‌اند، به نظر می‌رسد گوشی هوشمند به معنی واقعی تازه دارد محقق می‌شود.

telegram_ad2_1

Let’s block ads! (Why?)

چگونه مشخصات فنی انواع گجت‌ها را پیدا کنیم؟

چگونه مشخصات فنی انواع گجت‌ها را پیدا کنیم؟
چگونه مشخصات فنی انواع گجت‌ها را پیدا کنیم؟

احتمالا از مشخصات فنی لپ‌تاپ ، گوشی موبایل  ، تبلت یا گجت‌هایتان اطلاع دارید؛ به‌خصوص اگر قبل از خرید آن‌ها ساعت‌ها وقت صرف کرده باشید. حتی در چنین حالتی، اگرچند سالی از خرید شما گذشته باشد، احتمالا فراموش می‌کنید که مدل پردازنده‌ی گجت چه بوده یا مثلا از چه مقدار حافظه‌ی رم استفاده می‌کند. اگر هم گجتی را از کسی هدیه گرفته باشید، احتمالا نمی‌دانید که این گجت دقیقا از مشخصه‌هایی بهره می‌برد.

اگر قرار است گجت خود را بفروشید، یا با گجتی دیگر تعویض کنید یا بخواهید آن را با جدیدترین نمونه‌های بازار مقایسه کنید، باید از انواع و اقسام مشخصه‌های آن مطلع شوید. در ادامه توضیح می‌دهیم که چگونه این کار را انجام دهید.

گوشی‌ها و تبلت‌های اندرویدی

چگونه مشخصات فنی انواع گجت‌ها را پیدا کنیم؟

در گوشی‌ها و تبلت‌های اندرویدی با رفتن به بخش تنظیمات و سپس System و درنهایت ضربه زدن روی گزینه‌ی About Phone کم‌وبیش به اطلاعات نه‌چندان مفیدی مانند مدل گوشی یا نسخه‌ی اندروید دست پیدا می‌کنید. برای دسترسی به اطلاعات بیشتر می‌توانید مدل گوشی‌تان را در اینترنت جستجو کنید یا این که به بخش‌های دیگر گوشی سر بزنید.

در بخش تنظیمات، می‌توانید به گزینه‌ی Storage مراجعه کنید تا از میزان حافظه‌ی داخلی گوشی‌تان مطلع شوید. برای دانستن میزان حافظه‌ی رم هم در ابتدا لازم است که گزینه‌ی Developer options را فعال کنید. برای فعال کردن هم فقط کافی است که به About phone مراجعه کنید و سپس ۷ بار روی Build Number ضربه بزنید.

با انجام این کار، گزینه‌ی Developer options در بخش تنظیمات پدیدار می‌شود و ازآنجا می‌توانید روی Memory ضربه بزنید تا ببینید گجت اندرویدی شما از چه مقدار حافظه‌ی رم استفاده می‌کند.

با استفاده از خود اندروید، تقریبا این تمام اطلاعاتی است که می‌توانید به دست آورید؛ اما خوشبختانه اپلیکیشن‌های خوبی در این زمینه وجود دارد. اپلیکیشن‌های CPU-Z و My Device رایگان هستند و تقریبا همه‌ی مشخصه‌های مهم (از رزولوشن گرفته تا مدل پردازنده) را به اطلاع کاربر می‌رسانند.

البته کار بسیار ساده‌تر این است که با استفاده از جستجوی مدل گوشی در وب، مشخصات آن را به دست آورید. در این زمینه، سایت GSMArena یکی از بهترین‌ها است که اطلاعات گسترده‌ای همچون اندازه‌ی سنسور دوربین و حسگرهای تعبیه‌شده در گوشی را در اختیار کاربر قرار می‌دهد.

آیفون و آیپد

چگونه مشخصات فنی انواع گجت‌ها را پیدا کنیم؟

از طریق سیستم‌عامل iOS نمی‌توان اطلاعات چندانی را در مورد مشخصه‌های آیفون و آیپد به دست آورد. اگر در بخش تنظیمات روی General ضربه بزنید و به قسمت About بروید، با اطلاعاتی مانند مقدار فضای داخلی در دسترس، نسخه‌ی فعلی سیستم‌عامل، تعداد اپلیکیشن‌های نصب‌شده و نام شبکه‌ی مخابراتی روبرو می‌شوید.

برای این که دقیقا از مدل و مشخصات آیفون، آیپد یا آیپاد تاچ آگاه شوید، بهترین کار استفاده از شماره‌ی مدل حک شده در پشت گجت و جستجوی آن در وب است؛ به طور مثال گوشی آیفون ۸ در ۳ مدل A1863، A1905 و A1906 عرضه شده است. در این زمینه فهرست‌های مختلفی در وب وجود دارد که در این فهرست‌ها می‌توانید مشخصه‌هایی مانند نام گجت، ظرفیت و حتی رنگ‌های آن‌ها را مشاهده کنید. در این رابطه می‌توان به صفحات رسمی اپل برای آیفون­ها، آیپد­ها و آیپاد­ها اشاره کرد.

البته اپل معمولا درباره‌ی همه‌ی مشخصه‌های گجت‌هایش اطلاع‌رسانی نمی‌کند. مثلا در صفحات مربوط به مقایسه‌ی آیفون‌ها و آیپدها که در سایت اپل وجود دارد، مشخصه‌هایی مانند پردازنده و رزولوشن را می‌توانید ببینید، اما حرفی از مقدار حافظه‌ی رم به میان نمی‌آید.

خوشبختانه سایت‌های خوبی مانند iFixit در این زمینه وجود دارند که جدیدترین آیفون‌ها را تکه‌تکه می‌کنند و مشخصه‌هایی مانند مقدار حافظه‌ی رم و ظرفیت باتری این گجت‌ها را به اطلاع عموم می‌رسانند.

در این زمینه هم می‌توانید روی سایت GSMArena حساب کنید که اطلاعات مختلفی از حافظه‌ی رم گرفته تا رزولوشن نمایشگر را در اختیار کاربر قرار می‌دهد.

لپ‌تاپ‌ها و کامپیوترهای ویندوزی

چگونه مشخصات فنی انواع گجت‌ها را پیدا کنیم؟

منوی استارت را باز کنید و با کلیک روی قسمت تنظیمات، گزینه System را انتخاب و سپس روی تب About کلیک کنید. در این قسمت می‌توانید به اطلاعاتی همچون نسخه‌ی ویندوز، مقدار حافظه‌ی رم و نوع پردازنده دسترسی پیدا کنید.

البته پیدا کردن مدل لپ‌تاپ به همین سادگی‌ها نیست. معمولا اطلاعاتی در مورد مدل لپ‌تاپ روی خود بدنه قرار دارد یا غیر از این، می‌توانید از اطلاعات صفحه‌ای بهره ببرید که برای لحظه‌ای بعد از روشن شدن سیستم ظاهر می‌شود. اگر هم رسید خریدتان را داشته باشید که کار خیلی راحت‌تر است و تقریبا به تمام اطلاعات موردنیازتان دسترسی خواهید داشت.

با تایپ کردن عبارت dxdiag در کادر جستجوی تسکبار هم DirectX Diagnostic Tool باز می‌شود که در آن می‌توانید اطلاعات مختلفی ازجمله مدل لپ‌تاپ و مقدار حافظه‌ی رم و نوع پردازنده را مشاهده کنید.

علاوه بر این، معمولا در سایت کارخانه‌های سازنده قسمتی برای همین کار وجود دارد که با استفاده از شماره سریال مربوط به این کامپیوترها می‌توانید به اطلاعات گسترده‌ای در مورد آن‌ها دسترسی پیدا کنید.

اگر از هیچ‌کدام از این راه‌حل‌ها راضی نبودید، می‌توانید از نسخه‌ی ویندوزی برنامه‌ی CPU-Z استفاده کنید که نسخه‌ی اندرویدی آن را کمی بالاتر معرفی کردیم. با استفاده از این برنامه، می‌توانید مشخصه‌های فنی‌تر و پیشرفته‌تر سیستم را مشاهده کنید. در این زمینه هم برنامه‌های مختلفی وجود دارد که مثلا برنامه‌ی Speccy از رابط کاربری جذابی بهره می‌برد و علاوه بر اطلاع‌رسانی مشخصه‌های سیستم، دمای قطعات داخلی سیستم را هم نشان می‌دهد.

لپ‌تاپ‌ها و کامپیوترهای macOS

چگونه مشخصات فنی انواع گجت‌ها را پیدا کنیم؟

از آنجا که سیستم‌های macOS محدود هستند و ابزارهای زیادی برای مشکل‌یابی در آن‌ها تعبیه‌شده، مدل‌ها و مشخصه‌های آن‌ها به‌راحتی قابل شناسایی هستند. با کلیک روی آیکون اپل که در نوار منو وجود دارد، انواع و اقسام اطلاعات را می‌توانید مشاهده کنید. از مدل سیستم و سن و سال آن گرفته تا نسخه‌ی سیستم‌عامل و پردازنده و مقدار حافظه‌ی رم. برای مشخصه‌های بیشتر و دقیق‌تر هم می‌توانید روی گزینه‌ی System Report کلیک کنید.

اگر می‌توانید که سیستم مک را روشن کنید و به این صفحه دسترسی داشته باشید که کار تمام است. اما اگر به هر دلیلی نمی‌توانید سیستم را روشن کنید، یک راه‌حل جایگزین را پیشنهاد می‌دهیم. در این زمینه هم اپل صفحات مخصوصی را در سایتش تعبیه کرده که فقط کافی است شماره سریال سیستم را یادداشت کرده و سپس در یکی از صفحات مربوط به مک­بوک،مک­بوک پرو، مک­بوک­ ایر و آی­مک به دنبال آن شماره سریال بگردید تا بتوانید مدل و مشخصه‌های سیستم‌تان را پیدا کنید.

دیگر گجت‌ها

چگونه مشخصات فنی انواع گجت‌ها را پیدا کنیم؟

پیدا کردن مشخصات گوشی و لپ‌تاپ کار چندان سختی نیست. اما پیدا کردن مشخصه‌های یک مدل خاص از تلویزیون، دوربین دیجیتال یا دیگر وسایل الکترونیکی، چالش‌برانگیز است. گاهی این چالش به خاطر این است که چنین اطلاعاتی اهمیتی ندارند، گاهی هم چالش ایجادشده بدین خاطر است که واقعا پیدا کردن این اطلاعات خاص کار بسیار مشکلی است.

در مرحله‌ی اول بهتر است که نام دقیق آن محصول را از روی بدنه یا رسید خرید پیدا کنید. اگر توانستید نام و مدل دقیق محصول را پیدا کنید، ادامه‌ی راه چندان سخت نیست. اما گاهی (به خصوص برای محصولات قدیمی) استفاده از مدل دقیق راه به‌جایی نمی‌برد. به همین خاطر، در مرحله‌ی اول از موتورهای جستجو استفاده کنید. اگر موفقیت‌آمیز نبود، به سایت سازنده سر بزنید و قسمت‌های مختلف آن را زیر و رو کنید.

اگر در تمام این راه‌ها با در بسته مواجه شدید، به مراکز فروش آن محصول و اگر مرکز فروشی برای آن وجود ندارد، به تعمیرگاه‌های مربوط به آن مراجعه کنید؛ شاید تخصص آن‌ها مثمر ثمر باشد و بتوانید اطلاعات دقیق و مفیدی را پیرامون محصول موردنظرتان پیدا کنید.

منبع: Gizmodo

telegram_ad2_1

Let’s block ads! (Why?)

هواوی میت ۱۰؛ پرچم‌داری با هوش مصنوعی

هواوی میت 10 - پرچم‌داری با هوش مصنوعی
هواوی میت ۱۰؛ پرچم‌داری با هوش مصنوعی

دوشنبه این هفته شاهد معرفی گوشی‌های میت ۱۰ و میت ۱۰ پرو توسط شرکت هواوی بودیم. دو پرچم‌دار جدید که با طراحی به‌روز، صفحه‌نمایش کم‌حاشیه و قابلیت‌های مهم در حوزه هوش مصنوعی قرار است به بازار بیایند. سوای تفاوت‌هایی که در ظاهر و ساختار طراحی این دو گوشی وجود دارد هر دو مدل از نظر سخت‌افزاری شباهت زیادی دارند. در مدل عادی حسگر اثرانگشت پایین صفحه‌نمایش کار گذاشته شده و در مدل پرو به بخش پشتی منتقل شده، در عین حال در مدل پرو شاهد حذف جک‌ هدفون بوده‌ایم. اما اگر از ویژگی‌هایی که در مقاله‌های دیگر درباره‌شان به تفصیل سخن‌ گفته‌ایم عبور کنیم، مهم‌ترین و جذاب‌ترین ویژگی‌های دو گوشی میت ۱۰ قابلیت‌های هستند که از طریق به کارگیری هوش مصنوعی در این دو مدل در دسترس کاربران قرار خواهند گرفت.

واحد پردازش عصبی؛ مغز هوشمند میت ۱۰

میت ۱۰ و میت ۱۰ پرو یک واحد پردازش عصبی اختصاصی دارند که باعث می‌شوند قابلیت‌های هوش مصنوعی گوشی‌ها در طول زمان قدرتمندتر شوند و عملکرد و بازدهی این گوشی‌ها هم در استفاده روزانه کاربر افزایش یابند.

برخلاف هواوی میت ۹ که قابلیت استفاده از دستیار صوتی الکسای شرکت آمازون را داشت، میت ۱۰ هوش مصنوعی خود را صرفا از طریق دستیار صوتی نشان نمی‌دهد. هواوی سعی کرده در این مدل‌ها از ویژگی‌های پیشین میت ۹ در حوزه هوش مصنوعی استفاده کند و برای بهبود تجربه کاربری قابلیت‌های جدیدی هم به هوش مصنوعی این گوشی‌ها بیفزاید.

هواوی میت 10 - پرچم‌داری با هوش مصنوعی

دوربین‌های پشتی می‌توانند هر چیزی که قصد عکس گرفتن از آن را دارید تشخیص دهند و براساس واقعیت، این تصاویر ثبت شده را به بهترین شکل ممکن تنظیم کنند.

برای مثال می‌توانیم از ویژگی‌های نرم‌افزاری دوربین پشتی گوشی‌های میت ۱۰ شروع کنیم. حال با کمک شبکه عصبی و پردازشگر سیگنال تصویر دوتایی، دوربین‌های پشتی می‌توانند هر چیزی که قصد عکس گرفتن از آن را دارید تشخیص دهند و براساس واقعیت، این تصاویر ثبت شده را به بهترین شکل ممکن تنظیم کنند. در نسخه‌نمایشی می‌بینیم که اپ دوربین میت ۱۰ به طرز قابل‌توجهی تصویری که از طریق لنز می‌بینیم را بسته به اینکه با دوربین از چه چیزی عکس بگیریم تغییر می‌دهد؛ اگر از یک گل یا گیاه عکس بگیرید شاهد یک نوع تنظیم و اگر از غذا عکس بگیرید شاهد نوعی تنظیم متفاوت خواهید بود. دوربین گوشی‌های میت ۱۰ قادرند در زمان عرضه ۱۳ سوژه و حالت عکاسی مختلف را به صورت خودکار تشخیص دهند و پیش از ثبت تصویر می‌توانید در گوشه بالایی سمت چپ تصویر  ببینید که اپ دوربین چه حالتی را تشخیص داده است.

در واقع نمی‌توان این تغییرات را فیلتر عکس نامید، باید گفت با نوعی دست‌کاری صحنه و افکت‌های هکس طرفیم. تنظیماتی مثل رنگ و کنتراست که می‌توانند تصویر نهایی بهتری برای‌مان ایجاد کنند. البته باید در نظر داشت که «بهتر» کردن عکس از طریق تغییر تنظیمات یک امر ذهنی است و شاید مثلا پررنگ‌تر کردن یک میوه آنقدرها هم با ذایقه تصویری شما جور در نیاید. البته باید بدانید این امکان که از طریق هوش مصنوعی فعال شده صرفا به عنوان یک مزیت در اختیارتان قرار دارد و هر زمان که بخواهید می‌توانید از حالت عادی دوربین برای ثبت تصویر استفاده کنید.

هوش مصنوعی در خدمت توسعه‌دهنده‌ها

هوش مصنوعی گوشی‌های میت ۱۰ و میت ۱۰ پرو صرفا در خدمت اپلیکیشن‌های داخلی این گوشی‌ها نیستند و می‌توانند باعث افزایش کیفیت استفاده از اپ‌های دیگر هم بشوند. هواوی اعلام کرده توسعه‌دهنده‌ها می‌توانند از طریق اپلیکیشن رابط برنامه‌نویسی Kirin شرکت هواوی یا از طریق منابع نرم‌افزاری متن‌باز مثل Tensorflow و Caffe 2 می‌توانند برنامه‌هایی بنویسند که از واحد پردازش عصبی این گوشی استفاده کند. برای مثال اپ مترجم گوگل که روی گوشی‌های میت ۱۰ به شکل پیش‌فرض نصب شده از واحد پردازش عصبی و هوش مصنوعی هواوی استفاده می‌کند تا ترجمه سریع متن و کاراکترها را با این امکانات به شکل بهتری انجام دهد. با در اختیار داشتن این امکانات پس از ثبت تصویر یک علامت که در آن کاراکترهای چینی به کار رفته، اپلیکیشن ظرف زمانی کمتر از یک ثانیه متن چینی را به انگلیسی ترجمه می‌کند.

هواوی میت 10 - پرچم‌داری با هوش مصنوعی

به‌کارگیری هوش مصنوعی در گوشی‌های میت ۱۰ به شکلی ظریف‌تر و متفاوت‌ اتفاق افتاده و باعث شده با گوشی‌های هوشمندی طرف باشیم که در عمل کاراتر و قدرتمندتر هستند.

چنانکه اشاره شد واحد پردازش عصبی اختصاصی که در میت ۱۰ و میت ۱۰ پرو به کار رفته به بهبود عملکرد گوشی هم کمک می‌کند. درست مثل پرچم‌دار سال گذشته هواوی یعنی میت ۹، میت ۱۰ هم عملکرد گوشی را در طول زمان و از طریق یادگیری بهبود می‌بخشد. هوش مصنوعی قادر است بررسی کند که شما به شکل معمول از کدام اپ‌ها بیشتر استفاده می‌کنید تا قدرت گوشی بیشتر صرف این اپ‌ها شود. در عین حال به دلیل آنکه واحد پردازش عصبی برخی از وظایفی که در شرایط عادی باید توسط پردازنده مرکزی و پردازنده گرافیکی انجام شود را برعهده می‌گیرد، در طول زمان فشار کمتری به این بخش‌ها وارد می‌شود و عمر گوشی افزایش می‌یابد.

یکی از نکاتی که باید درباره هوش مصنوعی گوشی‌های میت ۱۰ به آن توجه کنیم شیوه استفاده و به‌کارگیری آن در گوشی است. هواوی در این مدل‌ها از دستیار صوتی استفاده نکرده بنابراین تعامل با هوش مصنوعی به شکل مستقیم و از طریق فرمان‌های صوتی ممکن نیست. در واقع به‌کارگیری هوش مصنوعی به شکلی ظریف‌تر و متفاوت‌ اتفاق افتاده و باعث شده با گوشی‌های هوشمندی طرف باشیم که در عمل کاراتر و قدرتمندتر هستند.

منبع: Arstechnica


Let’s block ads! (Why?)

ویندوزفون شکستی باشکوه بود (نگاهی به فراز و نشیب مایکروسافت)

ویندوزفون شکستی باشکوه بود - نگاهی به فراز و نشیب سیستم عامل موبایل مایکروسافت
ویندوزفون شکستی باشکوه بود (نگاهی به فراز و نشیب مایکروسافت)

مایکروسافت هفته‌ی گذشته خبری را رسما اعلام کرد که از چند سال پیش همه آن را می‌دانستند: سیستم عامل موبایل ویندوزفون مرده است . بنابراین دیگر نه توسعه‌ی ویندوزفون ادامه خواهد داشت، نه می‌توان انتظار احیا شدن معجزه‌آسایی را برای آن کشید، و نه مایکروسافت تلاش خواهد کرد با دوقطبی قدرتمند iOS اپل و اندروید گوگل رقابت کند. مایکروسافت جدیدی که «ساتیا نادلا» (Satya Nadella) ساخته، همکاری را بر رقابت ترجیح می‌دهد. دست کم این چیزی است که احتمالا مایکروسافت به عنوان دلیلش برای کنار گذاشتن کامل ویندوزفون به خودش می‌گوید.

با این حال شکست کلی ویندوزفون نباید روی مجموعه‌ای از پیروزی‌ها و پیشرفت‌های کوچک آن را بپوشاند. موفقیت‌هایی که مایکروسافت و شرکای سخت‌افزاری آن هیچ‌گاه برایش به اندازه‌ی کافی مورد توجه قرار نگرفتند. ویندوزفون در ابتدای مسیرش، یعنی در سال ۲۰۱۰، نماینده‌ی جسورانه‌ترین و اصیل‌ترین بازنگری در ماهیت گوشی هوشمند ، از زمان معرفی آیفون در سال ۲۰۰۷ بود. ویندوزفون بر خلاف اندروید بازتولید ماتریس آیکن‌های iOS نبود؛ و برخلاف اندروید روی ضعیف‌تری سخت‌افزار هم سریع و روان اجرا می‌شد.

با توجه به این که بعید می‌رسد در آینده فرصت زیادی برای صحبت کردن در مورد ویندوزفون وجود داشته باشد. تصمیم گرفتیم در این مطلب نگاهی به برخی از مهم‌ترین رویدادهای تاریخ این سیستم عامل موبایل نگون بخت در طی این چند سال بیندازیم.

اکتبر ۲۰۱۰: معرفی یک سیستم عامل موبایل کاملا متفاوت

دقیقا ۷ سال پیش در تاریخ ۱۱ اکتبر ۲۰۱۰ بود که گیک تکنولوژی «استفان فرای» (Stephen Fry) در برابر جمعی از تماشاگران مشتاق در لندن ایستاد و اعلام کرد که از معرفی سیستم عامل جدید ویندوزفون هیجان‌زده است. فرای که مدت‌ها هوادار آیفون بود، از لحظات لذت‌بخش کوتاهی که این سیستم عامل جدید با طراوت برایش مهیا می‌کرد گیج شده بود. او برای استقبال از این سیستم عامل دلایلی خوبی داشت: ویندوزفون اصلی در آن روزها به شکل جذابی متفاوت بود و از بسیاری نظرها جلوتر از زمان خودش به نظر می‌رسید.

ویندوزفون شکستی باشکوه بود - نگاهی به فراز و نشیب سیستم عامل موبایل مایکروسافت

برخی رابط کاربری ویندوزفون ۷ را میلیون‌ها کیلومتر جلوتر از طراحی خشکی می‌دانستند که بر آیفون‌ها و تلاش‌های سامسونگ برای کپی کردن آن حاکم بود. در حالی که در آیفون با آیکن‌هایی ثابت طرف بودید، ویندوزفون برای شما کاشی‌هایی را نمایش می‌داد که روی آن‌ها اطلاعات زنده و به‌روز دیده می‌شد. برای مثال کاشی تقویم قرار ملاقات بعدی شما را نشان می‌داد، روی کاشی اپلیکیشن مسیج می‌توانستید خلاصه‌ای از متن پیام‌ها را بخوانید، آخرین تماس از دست رفته را روی کاشی اپ تلفن می‌دید و به همین ترتیب. الان هم زمانی که به صفحات هاب در گوشی‌های اندرویدی (مانند بلینک‌فید HTC، یا فید گوگل) نگاه می‌کنید که اطلاعاتی مرتبط با شما را نمایش می‌دهند، فراموش نکنید که حداقل بخشی از ایده‌ی آن‌ها از کاری که مایکروسافت در ویندوزفون کرده بود آمده است. یا حداقل از چیزی که مایکروسافت پیش‌بینی کرده بود. به نظر می‌رسد بزرگ‌ترین اشتباه مایکروسافت این بود که موفق نشد این چشم‌انداز جسورانه و طراحی جدید را تا انتها پیش ببرد؛ پس از این که بازخوردهای ابتدایی، ویندوزفون را برای کاربران بیش از حد ناآشنا و غریبه تلقی کرد، مایکروسافت برای جلب رضایت کاربران قدرت اولیه‌ی این سیستم عامل را به اشکال مختلف و موثری تقلیل داد.

حال به آسانی می‌توان فراموش کرد که ویندوزفون در آن زمان نسبت به اندروید تا چه اندازه سریع‌تر و روان‌تر حس می‌شد. حتی کیبورد لمسی مایکروسافت هم به شدت بهتر بود. اگر بخواهید در مورد بهترین و موثرترین روش نمایش اطلاعات مفید و نوتیفیکیشن‌ها روی لاک اسکرین صحبت کنید هم باید با سراغ روش مایکروسافت بروید. ویندوزفون از یکی از مهم‌ترین و فراگیرترین جنبه‌ها با آیفون برابر بود؛ بیش از همه به این دلیل که مایکروسافت تصمیم گرفته بود مثل اپل، تجربه‌ی کاربری را روی تمام گجت‌های ویندوزفون به شدت تحت نظارت داشته باشد. نرم‌افزارها در سیستمی کاملا بسته تولید می‌شد و نتیجه‌ی آن محصولاتی بسیار تروتمیز و بهینه بود.

نوامبر ۲۰۱۱: انقلاب طراحی صنعتی

سهم اکوسیستم ویندوزفون در عرصه‌ی وسیع‌تر طراحی کلی گوشی‌های هوشمند هیچ‌گاه به درستی درک نشده است. پلتفرم ویندوزفون اولین بار با معرفی گوشی‌های منحصربه‌فردی مانند سامسونگ Omnia 7 با صفحه‌نمایش ۴ اینچی OLED، دل Venue Pro با کیبورد کشویی و HTC 7 Surround با اسپیکر داخلی بزرگ و استند شروع به کار کرد. ولی سال بعد با معرفی دو گوشی ویندوزفون ۸X و ۸S از سوی HTC و گوشی نوکیا لومیا ۸۰۰ بود که ما واقعا پیشروی ویندوزفون در زمینه‌ی طراحی صنعتی را دیدیم.

نوکیا و HTC هزینه‌ی زیادی را صرف تبدیل شدن ویندوزفون به پیشگام طراحی گوشی‌های هوشمند کردند.

طراحی این گوشی‌ها از زیباترین و نوآورانه‌ترین نمونه‌های آن زمان بود. نوکیا با بهره‌برداری از طراحی بالش مانند نوکیا N9 در واقع داشت از خودش دزدی می‌کرد، ولی این موضوع اهمیتی نداشت. مهم این بود که برای مدت کوتاهی در اواخر سال ۲۰۱۱، ویندوزفون برخی از بهترین سخت‌افزارهای موجود را در تسخیر خود داشت. آیفون معاصر این گوشی‌ها یعنی آیفون ۴s گوشی خوبی بود، ولی صفحه‌نمایش کوچک‌تری داشت و یک سال از عمر طراحی تکراری آن می‌گذشت.

مایکروسافت توانست ویندوزفون ۷ را با مجموعه‌ای از طراحی‌های متفاوت تعدادی از مطرح‌ترین تولیدکنندگان جهانی گوشی موبایل معرفی کند و یک سال بعد این روند با بهترین طراحی‌های نوکیا و HTC ادامه پیدا کرد. نوکیا تمام آینده‌اش را وقف ویندوزفون کرد و HTC سرمایه‌ی زیادی را برای تولید گوشی‌های ۸X و ۸S اختصاص داد. این اتفاقات در کل یکی از نقاط عطف را در تاریخ ویندوزفون رقم زد. شکست نهایی این گوشی‌ها در ضربه زدن به تسلط آیفون و گوشی‌های اندرویدی بر بازار، همان چیزی بود که باعث شد شرکای سخت‌افزاری مایکروسافت رفته‌رفته ایمان خود را به این پلتفرم از دست بدهند و نوکیا به عنوان تولیدکننده‌ی گوشی موبایل در نهایت به نابودی کشیده شود.

جولای ۲۰۱۳: دوربین گوشی موبایل یک قدم به جلو می‌رود

ویندوزفون ابتدا پیش‌فرض‌های ما را در مورد رابط کاربری خوب به هم ریخت. سپس این سیستم عامل برخی از بهترین و زیباترین سخت‌افزارهایی را که دیده بودیم به ما داد. در نهایت پیش از این که ستاره‌ی بخت ویندوزفون رو به خاموشی برود، این سیستم عامل موفق شد تکنولوژی دوربین موبایل را به لطف گوشی لومیا ۱۰۲۰ و برجستگی خاطره‌انگیز دایره‌وار دوربینش، یک گام جلوتر ببرد. گوشی نوکیا ۱۰۲۰ در واقع نسخه‌ای باب روزتر از نوکیا ۸۰۸ PureView با سیستم عامل سیمبین بود. هر دوی این گوشی‌ها به دوربینی با سنسور ۴۱ مگاپیکسلی مجهز بودند و هر دو پیشرفتی چشمگیر در زمینه‌ی عکاسی موبایل محسوب می‌شدند. دوربین نوکیا ۸۰۸ هنوز هم به قدری خوب است که می‌توانید به راحتی از آن به عنوان یک دوربین کامپکت استفاده کنید و در مقابل هیچ گوشی هوشمند مدرنی هم کم نیاورید. مدل بعدی یعنی لومیا ۱۰۲۰ بیشتر تفاوت خودش را مدیون بهره‌مندی از یک سیستم عامل بسیار بهتر و مدرن‌تر بود.

ویندوزفون شکستی باشکوه بود - نگاهی به فراز و نشیب سیستم عامل موبایل مایکروسافت

ویندوزفون با مجموعه‌ی متنوعی از مشکلات دست‌وپنجه نرم می‌کرد که شانس آن را برای دست یافتن به موفقیت گسترده کاهش می‌داد، ولی از نظر جنبه‌های اصلی طراحی سخت‌افزاری خوب، قابلیت‌های عالی در زمینه‌ی عکاسی و شارژدهی مناسب کمتر کسی به آن شک داشت.

اوت ۲۰۱۳: مشکل مزمن اپلیکیشن‌ها

مشکل اصلی ویندوزفون، واقعا خود ویندوزفون نبود.

اگر دوست دارید بدانید چرا هیچ‌کدام از تلاش‌های شدید ویندوزفون به نتیجه نرسید، پاسخ این سوال را باید در شکست مزمن این پلتفرم در جذب توسعه‌دهندگان اپلیکیشن‌ها جست‌وجو کنید. هر بار که نوکیا یک گوشی ویندوزفون جدید معرفی می‌کرد، مجبور بود از پاسخ به سوال‌هایی مانند این که سرانجام کی اپلیکیشن اینستاگرام برای این پلتفرم عرضه می‌شود طفره برود. در همان زمان که مایکروسافت در حال شکست دادن گوگل از نظر اپلیکیشن‌هایی بود که به طور پیش‌فرض روی گوشی قرار دارند، گوگل به راحتی داشت بازی را در جبهه‌ی برخورداری از اپلیکیشن‌های اصلی متفرقه و ساختن یک اکوسیستم غنی می‌برد. شاید اگر در دنیایی موازی زندگی می‌کردیم که در آن موتور جست‌وجوی بینگ از جست‌وجوی گوگل برتر بود، سرویس هات‌میل هنوز محبوبیت داشت و اینترنت اکسپلورر مرورگر مسلط باقی مانده بود، الان می‌توانستیم در مورد سقوط اندروید صحبت کنیم.

احتمالا مهم‌ترین اپلیکیشنی که جای خالی آن در اکوسیستم مایکروسافت حس می‌شد، اپلیکیشن یوتیوب بود، و این موضوع اتفاقی هم نبوده است. خصومت‌های گوگل و مایکروسافت بر سر حضور اپلیکیشن یوتیوب در ویندوزفون پیشینه‌ای دور و دراز دارد. ولی در نهایت به نظر می‌رسد گوگل دلش نمی‌خواسته به ویندوزفون شانسی برای تبدیل شدن به رقیبی جدی برای اندروید بدهد. شاید به نظر تحلیلی ساده‌انگارانه برسد، ولی حتی ممکن است دلیل مشابهی پشت تصمیم گوگل برای پشتیبانی نکردن از یوتیوب روی آمازون اکو شو وجود داشته باشد. این تصمیم را می‌توان به چشم مثالی دیگر برای تلاش گوگل در فلج کردن یکی از رقبای مستقیم محصولاتش (که این بار گوگل هوم است) با حذف کردن اپلیکیشن یوتیوب دید.

آوریل ۲۰۱۴: خریدن نوکیا

با فرا رسیدن سال ۲۰۱۴، ویندوزفون تقریبا تمام اندوخته‌ی خبرهای خوبش را خرج کرده بود و داشت به درس عبرتی هم برای مایکروسافت و هم برای کل صنعت موبایل تبدیل می‌شد. مایکروسافت که پیش از این با ترجیح دادن نوکیا، باعث شده بود HTC و سامسونگ از ویندوزفون فاصله بگیرند، دل را به دریا زد و کمپانی فنلاندی افسانه‌ای تولیدکننده‌ی موبایل را خرید. پس از آن مجموعه‌ای از تغییر و تحولات در نام‌های تجاری و سمت افراد صورت گرفت که نتیجه‌ی آن قرار گرفتن اولین لوگوی مایکروسافت روی یک گوشی هوشمند مدرن بود. ولی مایکروسافت نتوانست مسیری را که به واسطه‌ی کمبود مزمن اپلیکیشن‌ها در آن افتاده بود تغییر دهد و به تلاشش برای جلب نظر کاربران با استفاده از قدرت سنتی نوکیا در طراحی و دوربین ادامه داد. چیزی که در نهایت اتفاق افتاد این بود که تولیدکنندگان گوشی‌های اندرویدی مانند سامسونگ سرانجام نسبت به اهمیت این فاکتورها آگاه شدند و نوکیای سابق را در بازی خودش شکست دادند.

ویندوزفون شکستی باشکوه بود - نگاهی به فراز و نشیب سیستم عامل موبایل مایکروسافت

یکی از مشکلات جدی مایکروسافت پیش از خریدن نوکیا این بود که در تعیین اولویت‌ها تناقض داشت. مایکروسافت آیفون را نشانه گرفته بود، ولی نوکیا تمایل داشت سیستم عامل بهینه‌ی ویندوزفون را روی گوشی‌هایی با قیمت کمتر عرضه کند. نوکیا تلاش می‌کرد روی تصور مثبتی که از برندش در بازارهای رو به رشدی مانند شبه‌قاره‌ی هند وجود داشت سرمایه‌گذاری کند، در حالی که مایکروسافت به راهی برای مقابله با قدیمی‌ترین رقیبش می‌اندیشید. فرسایش در هر دو جبهه باعث شد، پیشرفت کند ویندوزفون به تیتر خبرها تبدیل شود. اتفاقی که قابل پیش‌بینی بود، چرا که دو شرکت تلاش می‌کردند به اهداف متفاوتی دست پیدا کنند.

مایکروسافت هیچ‌گاه به درستی نفهمید که قصد دارد آیفون، اندروید یا هر دوی آن‌ها را شکست دهد.

درس مایکروسافت برای کمپانی‌هایی مانند گوگل که به تازگی بخشی از تیم طراحی سخت‌افزار گوشی HTC را خریده است، چندین بعد دارد. نخست این که اتخاذ رویکردی مشابه اپل برای کنترل دقیق طراحی تجربه‌ی کاربری بود که باعث شد ویندوزفون به سیستم عاملی روان و منسجم تبدیل شود. اما دوم این که اگر یک شرکت نرم‌افزاری، شرکای سخت‌افزاری را از دور خود براند، احتمالا مانند مایکروسافت تمام مسیر سقوط را طی خواهد کرد. مایکروسافت می‌خواست نوکیا را به عنوان طراح ویژه‌ی سخت‌افزارهای ویندوزفون در اختیار داشته باشد، ولی همچنان سامسونگ و HTC هم برای طراحی گوشی‌های ویندوزفونی خودشان پول خرج کنند. این روش طمع کارانه بود و در نهایت هم به نتیجه نرسید. اگر مایکروسافت نوکیا را زودتر خریده بود و برای ویندوزفون هدف و استراتژی واحدی تعیین می‌کرد، احتمالا می‌توانست جلوی بسیاری از مشکلات بعدی را بگیرد. شکست دادن هم‌زمان iOS در بخش بالایی بازار و اندروید در بخش پایینی بازار، همیشه یک بلندپروازی غیرمنطقی بود.

اوت ۲۰۱۵: سهم ۲٫۵ درصدی ویندوزفون

سه سال پس از این که مایکروسافت نوکیا را خرید چه اتفاقی افتاد؟ در سال ۲۰۱۵ بازار موبایل به یک دو قطبی کامل بین آیفون و اندروید تبدیل شده بود. «گارتنر» (Gartner) گزارش داد ۹۶٫۸ درصد تمام گوشی‌هایی که فروخته شده، از یکی از این دو سیستم عامل استفاده می‌کنند. سهم مایکروسافت از این بازار تنها ۲٫۵ درصد بود و روند کاهش آن ادامه داشت. بسیاری از سرسخت‌ترین طرفداران ویندوزفون هم با پایان سال ۲۰۱۴ پرچم‌های سفیدشان را برافراشتند. تنها دلیل این که ویندوزفون تا سال ۲۰۱۷ برای باقی ماندن تقلا کرد این بود که مایکروسافت منابع کافی برای حمایت از جسد نیمه‌جان آن را داشت.

اما حتی زمانی که تمام این سفر پرمخاطره را به عنوان تلاشی نافرجام برای رقابت با اپل و گوگل می‌نگریم، نباید چشمانمان را روی میراث مفیدی که بر جای گذاشته است ببندیم. صنعت موبایل بدون منابع قابل‌توجهی که مایکروسافت و شرکایش برای ساختن یک اکوسیستم کارآمد سوم خرج کردند، احتمالا بسیار ضعیف‌تر از الان بود. در این جریان درس‌های زیادی برای دیگران و نوآوری‌های سخت‌افزاری زیادی برای الهام گرفتن نهفته است. ویندوزفون باید به عنوان یکی از بهترین شکست‌های صنعت تکنولوژی در یادها بماند.

منبع: The Verge

telegram_ad2_1

Let’s block ads! (Why?)

[اینفوگرافیک] مغز و حافظه چگونه کار می‌کنند؟

[اینفوگرافیک] مغز و حافظه چگونه کار می‌کنند؟

مغز اندام پیچیده‌ایست. با اینکه تنها ۲ درصد از وزن بدن را تشکیل می‌دهد اما همه رفتارها و افکار ما را در کنترل خودش دارد. البته خود مغز هم از چند بخش مجزا تشکیل می‌شود: مخ، مخچه، ساقه مغز. و هر کدام از این بخش‌ها خود از بخش‌ها و نواحی مختلفی ساخته شده‌اند و هر کدام هم وظیفه خاصی را انجام می‌دهند. تبادل اطلاعات بین بخش‌ها و اعضای مغز از طریق میلیاردها سلول عصبی به نام نورون صورت می‌گیرد.

درواقع وقتی چیزی را یادمی‌گیریم یا به حافظه می‌سپاریم چندین ارتباط بین نورون‌ها شکل می‌گیرد. هر چه این ارتباط‌‌ها بیشتر شود، یادگیری عمیق‌تر و یادآوری راحتتر می‌شود. اطلاعات برای اینکه به حافظه سپرده شوند باید از سه سطح عبور کنند. اولین سطح مربوط به حواس پنج‌گانه است. اطلاعات از طریق حواس شنوایی، بویایی، لامسه، چشایی و بویایی به مغز می‌رسند. سطح بعدی حافظه، حافظه کوتاه مدت است. در این سطح اطلاعات برای مدت کوتاهی باقی ‌می‌مانند مثلا وقتی شما نت برداری می‌کنید یا مطلبی می‌خوانید یا در خیابان فردی را می‌بینید اطلاعاتی وارد مغز می‌شود که وارد حافظه کوتاه مدت می‌شوند. در این سطح تعداد ارتباطات نورونی محدود است و ممکن است سریع چیزهایی که دیده یا خوانده‌اید را فراموش کنید. اگر اطلاعات بخواهند برای مدت طولانی باقی بمانند باید وارد سطح حافظه دراز مدت شده و ارتباطات نوری بیشتری شکل بگیرد. این مورد زمانی اتفاق می‌افتد که مثلا مهارتی را می‌آموزید یا برای امتحان درس می‌خوانید.

با اینکه کارکردهای مغز و حافظه به شدت پیچیده‌اند اما با روش‌هایی می‌توان آن‌ها را کنترل و حتی سردرگم کرد. مثلا می‌توان با به کارگیری ترفندهایی خطای دید به وجود آورد و مغز را گول زد. یا زمانی را تصور کنید که شخصی از شما سوء استفاده کرده ولی شما خود را مقصر دانسته و حق را به آن شخص می‌دهید. در این زمان حافظه شما اطلاعات را مغشوش تحلیل کرده و واقعیت را به گونه‌ی دیگری جلوه می‌دهد. برای اینکه کمی بیشتر با مغز و حافظه آشنا شوید، اینفوگرافیک امروز را مطالعه کنید.

منبع: selfstoragefinders

Let’s block ads! (Why?)