فهرست بستن

برچسب: روزیاتو پروموت

روزیاتو: اگر همه ابرآتشفشان های دنیا یکباره فوران کنند چه اتفاقی می افتد؟

در سال ۱۸۲۵، فوران کوه تامبورا در اندونزی، طبق تخمین ها ۹۲ هزار کشته بر جای گذاشت. این بزرگ ترین فوران آتشفشانی ثبت شده در تاریخ بود. با این حال، کوه تامبورا از نظر اندازه فقط یک هفتم کوچک ترین ابرآتشفشان کره زمین است. تعداد زیادی از این هیولاهای آتشفشانی در سرتاسر دنیا وجود دارد و آخرین بار یکی از آن ها ۲۶،۵۰۰ سال قبل در نیوزلند منفجر شد. در جریان این فوران بیشتر  جزیره ی نیوزلند از یک لایه خاکستر آتشفشانی پوشیده شد. حالا بسیار بعید است به این زودی ها یکی از این ابرآتشفشان ها منفجر شود، چه برسد به آنکه چندین فوران همزمان رخ دهد. اما صرفاً از جهت کنجکاوی این سؤال پیش می آید که چه می شود اگر روزی همه ی ابرآتشفشان های دنیا یکباره فوران کنند.

اگر تک تک ابرآتشفشان های کره زمین منفجر شوند، سخت می شود جایی برای فرار پیدا کرد، چون تقریباً همه ی قاره ها دست کم یک ابرآشفشان در خود جای داده اند؛ مثل ابرآتشفشان یلوستون در آمریکا، انگورونگورو در تانزانیا و توبا در اندونزی. بنابراین فرقی نمی کند در آن زمان کجای دنیا باشید، در هر حال شانسی نخواهید داشت. اما دست کم از قبل هشدارهایی خواهید گرفت، چون هفته ها یا ماه ها قبل، زمین از زلزله به لرزه در خواهد آمد. وقتی روز فوران فرا برسد، صدای در هم شکستن زمین ما را از وقوع یک اتفاق ناگوار باخبر خواهد کرد.

در سال ۱۸۸۳، وقتی آتشفشان کراکاتوآ در اندونزی که از نظر اندازه به یک ابرآتشفشان حتی نزدیک هم نیست، فوران کرد، صدایی آنچنان بلند از آن تولید شد که نزدیک به ۴،۸۰۰ کیلومتر تا آن سوی اقیانوس هند را طی کرد و در سر راه خود شیشه ی پنجره ها را شکست و گوش مردم را کر کرد. از آنجایی که آتشفشان کاراکاتوآ حتی در برابر کوچک ترین ابرآتشفشان دنیا هم کوتوله ای بیش نیست، واقعاً نمی توان گفت فوران ابرآتشفشان ها چقدر خسارت به بار خواهد آورد، اما در فاجعه بار بودن این اتفاق شکی نیست.

خیلی خوش شانس هستید اگر از اولین موج خرابی جان سالم به در ببرید. بعد از آن نوبت پیدا کردن یک پناهگاه اتمی است، چون این ابرآتشفشان ها میلیاردها تن خاکستر، کریستال های آتشفشانی و سنگ را هزاران متر به هوا پرتاب می کنند. نه تنفس در این اَبر ِ آتشفشانی ممکن است نه قرار گرفتن در مسیر آن، چون نه فقط به سمت بالا حرکت می کند، بلکه از هر طرف گسترش می یابد و با سرعت یک جت جنگنده تمام منطقه زیر پا می گذارد. این اَبر ِ آتشفشانی در سر راه خود ساختمان ها را متلاشی می کند، منابع آب را آلوده می کند و دکل های برق را به زمین می اندازد. پیامدهای این مسأله تا صدها کیلومتر ادامه خواهد داشت، بنابراین هر شهری که در نزدیکی یک ابرآتشفشان باشد فوراً خواهد سوخت. این مسأله در مورد هواپیماهایی هم صدق می کند که سعی دارند مردم را از خطر دور کنند.

به خاطر داشته باشید خاکستر همیشه یکجا ثابت نمی ماند و جا به جا می شود. وقتی ۷۴ هزار سال قبل، ابرآتشفشان توبا فوران کرد، بادها خاکسترهای آن را در سرتاسر هند پخش کردند. بنابراین اگر همه ی ابرآتشفشان ها یکباره منفجر شوند، گرد و غبار آتشفشانی در سرتاسر کره زمین پخش خواهد شد. اما پایان فوران، تازه اول مصیبت است. چون ظرف شش ماه بعدی، بیشتر خاکستر آتشفشانی در لایه ی استراتوسفر زمین باقی خواهد ماند و مانع از رسیدن نور خورشید به زمین خواهد شد، مسأله ای که باعث کاهش دمای جهانی هوا تا ۱۵ درجه ی سانتیگراد خواهد شد. آتشفشان کوچک تائبورا در اندونزی به تنهایی یک «سالِ بدون تابستان» را رقم زد که در مدت آن بیشتر نیم کره ی شمالی زمین در برف و یخبندان فرو رفت. حالا مجسم کنید اگر ابرآتشفشان های سیاره زمین همگی باهم غبار ضخیم و سیاه رنگی را وارد هوا کنند، این شرایط ناگوار شدت و وسعتی چند برابری پیدا خواهد کرد و سرتاسر دنیا چند سال بعدی را در یک زمستان آتشفشانی سپری خواهد کرد. جنگل های گرمسیری که تاب تحمل هوای سرد را ندارند، از بین می روند و این مسأله نابودی میلیون ها گونه ی حیوانی ای را به دنبال خواهد داشت که در این جنگل ها زندگی می کنند.

اما این پایان ماجرا نیست. این آتشفشان ها علاوه بر خاکستر، گازهای سمی ای مثل گوگرد دی اکسید را وارد جو زمین می کنند. بعد از چند سال، درست بعد از به پایان رسیدن زمستان آتشفشانی، این گازها به تدریج به شکل باران های اسیدی از آسمان به زمین می ریزند. در سال ۱۷۸۳، وقتی آتشفشان لاکی در ایسلند فوران کرد، به قدری سولفوریک اسید از آسمان بارید که زمین های کشاورزی نابود شدند و نیمی از تمامی دام ها تلف شدند. سال بعد، یک چهارم از جمعیت ایسلند بر اثر قحطی ای که به دنبال این اتفاق ایجاد شده بود، جان خود را از دست دادند. حالا مجسم کنید اگر همه ی ابرآتشفشان های زمین فوران کنند، این اتفاق در همه جای دنیا رخ خواهد داد. از آنجایی که آتشفشان لاکی حتی یک ابرآتشفشان نبود، در صورت فوران ابرآتشفشان های دنیا باید انتظار بارش باران های اسیدی تا یک دهه ی بعدی را داشته باشیم. این پایانی بر تمدن بشری خواهد بود، چون احتمالاً یک دهه قحطی جهانی را تاب نخواهد آورد.

حالا هم نقاطی از کره زمین هستند که با سرما، باران های اسیدی و قحطی دست و پنجه نرم می کنند، اما دست کم از یک انفجار آتشفشانی واقعی در امان هستند؛ مثل جزایر آتشفشانی از جمله گالاپاگوس یا حتی هاوایی که به آتشفشان هایش معروف است. اما نکته اینجا است که این آتشفشان ها جریان مواد مذاب را به تدریج بیرون می ریزند نه اینکه با شدت منفجر شوند. بنابراین دست کم می توانیم تا نابودی تدریجی تمدن بشری، از منظره ی شگفت انگیز فوران این آتشفشان ها لذت ببریم!

کیش تور

Let’s block ads! (Why?)

ادامه مطلب

روزیاتو: اگر اینترنت برای همیشه قطع شود چه اتفاقی می‌افتد؟

قطعی اینترنت کشور در روزهای اخیر علاوه بر مختل کردن بسیاری از کسب‌وکارها، در زندگی روزمره مردم عادی نیز معضلاتی به وجود آورده که برای انسان قرن جدید، قابل درک نیست.

اینترنت، فقط وسیله‌ای برای سرگرمی عده‌ای محدود نیست و دنیای بی‌نهایتی است که درآمد، آرامش و امنیت خانواده‌ها از آن تامین می‌شود.

بسیاری از کسب‌وکارها مبتنی بر اینترنت هستند که در حال حاضر و بدون مجوز عبور و مرور در دهکده جهانی نمی‌توانند به روند کاری خود ادامه دهند.

ساده‌ترین کاربرد دنیای نامحدودِ مجازی، آسایشِ خیال خانواده‌هایی است که دور از هم زندگی می‌کنند. بسیاری از خانواده‌ها در شهرها یا کشورهای متفاوت از هم ساکن هستند و از طریق اینترنت جهانی و اپ‌های پیام‌رسان با هم به صورت صوتی، تصویری یا نوشتاری در تماسند که متاسفانه، محدودیت اعمال‌شده از سوی نهادهای مربوطه، راه‌های دسترسی‌شان را بسیار محدود کرده است.

این سوال که اگر اینترنت جهانی برای همیشه قطع شود چه اتفاقی می‌افتد را شاید ساکنین ایران این روزها بتوانند راحت‌تر پاسخ دهند. اما در زیر به تفصیل این مساله را مورد بررسی قرار داده‌ایم و از عواقب آن برایتان نوشته‌ایم. با روزیاتو همراه باشید.

اگر اینترنت برای همیشه قطع شود چه اتفاقی می‌افتد؟

فرو رفتن در تاریکی

این وضعیتی که توصیف می‌کنیم را در ذهن مجسم کنید:

طبق عادت هر روزه، صبح که بیدار می‌شوید، قبل از دستشویی و قهوه/چای درست کردن، اولین کار این است که گوشی موبایل را بردارید و ایمیل‌ها، پیام‌ها و خبرها را چک کنید.

همین کار را می‌کنید، موبایل را به دست می‌گیرید، اول سراغ جی‌میل می‌روید اما صفحه باز نمی‌شود.

تصور می‌کنید که مودم خاموش است. سراغ آن می‌روید، آن را خاموش و روشن می‌کنید، اما تغییری ایجاد نمی‌شود. اینترنت نیست. نه شارژ اکانت شما تمام شده نه مودم مشکلی دارد، این اینترنت است که از ریشه قطع شده است.

این یعنی دیپورت شدن از دهکده جهانی و فرو رفتن در تاریکی!

جهان پس از قطعی کامل اینترنت!

جوامع بشری کنونی تا چه مدت می‌توانند بدون اینترنت به بقای خود ادامه دهند؟

با اینکه چنین امری نامحتمل به نظر می‌رسد اما سناریویی است که شماری از آینده‌نگرها، کارشناسان اقتصادی و متخصصان آی‌تی، فرضیه روی‌داد چنین فاجعه‌ای را مطرح و روی تاثیرات گسترده‌ آن بر زندگی بشر تحقیق می‌کنند.

«توماس هازلت»، مدیر اقتصادی کمیسیون ارتباطات فدرال آمریکا در دهه ۱۹۹۰ میلادی در این رابطه گفته: «قطع شدن سراسری اینترنت در همه جهان، حتی فقط برای چند روز هم خسارت‌های اقتصادی عظیمی بدنبال دارد. برای درک هر چه بهتر ابعاد چنین خسارتی کافیست حمله تروریستی ۱۱ سپتامبر را به خاطر بیاورید که منجر به تعطیلی تجارت‌های وال‌استریت و متوقف شدن پروازهای بین‌المللی فقط برای چند هفته شد. این رویدادهای چند هفته‌ای خسارت مالی بالغ بر ۱۲۰ میلیارد دلاری را به ایالت متحده آمریکا تحمیل کرد.»

اپلیکیشن اصلی اینترنت که تقریبا بیشتر کسب‌وکارها را در بر می‌گیرد، ایمیل است. هنوز بیشتر بیزینس‌ها از طریق پست الکترونیک کسب و کارهای خود را در سراسر جهان مدیریت می‌کنند. کاربرد اصلی تلفن‌های همراه در عصر مدرن، تماس و ارتباط از طریق اینترنت است. حتی نقل و انتقال‌های مالی از طریق دهکده جهانی صورت می‌گیرد.

حالا تصور کنید دسترسی به اینترنت برای هیمشه قطع شود! خب، همه این کارها ناممکن خواهد شد. یعنی بخش اعظم از زندگی عادی مردم مختل خواهد شد. یعنی انسان مدرن تقریبا هیچ‌کاری را نمی‌تواند انجام دهد.

اگر اینترنت برای همیشه قطع شود چه اتفاقی می‌افتد؟

با اینکه خاموشی مطلق اینترنت و فرو رفتن در تاریکی محض در قرن ۲۱ امکان ندارد اما هستند کشورهایی که دسترسی به برخی از اپلیکیشن‌ها و صفحات وب را برای شهروندان خود محدود کرده‌اند. به طور مثال، در طول انقلاب سال ۲۰۱۱ میلادی کشور مصر، سازمان جهانی توسعه عملیات‌های اقتصادی تخمین زده بود اگر اینترنت به مدت یک سال کامل قطع شود، حدود ۵ درصد از ۲۳۶ میلیارد دلار تولید ناخالص داخلی این کشور از بین خواهد رفت.

و در گزارش سال ۲۰۱۶ میلادی، موسسه بروکینگ نیز برآورد کرده بود اگر اینترنت در سال ۲۰۱۵ میلادی به طور کامل قطع شود، حدود ۲٫۴ میلیارد دلار  از چرخه اقتصاد حذف خواهد شد.

البته شمار معدودی از کمپانی‌ها برای چنین بحران‌هایی پیش‌بینی‌هایی کرده و زیرساخت‌هایی را آماده کرده‌اند تا بتوانند تا یک‌ماه پس از قطعی اینترنت در بازار کسب‌وکار دوام بیاورند. اما این تمهید هم عملا بی‌نتیجه و غیرکاربردی است.

اینک آخرالزمان!

اما صحبت ما در مورد قطعی محدود و کوتاه مدت اینترنت نیست. تصور کنید داستان‌ فیلم‌های علمی-تخیلی به جهان واقعی تسری یافته و کل اینترنتِ جهان قطع شده است. انسان‌های معتاد به تکنولوژی این روزها دیگر وسیله‌ای ندارند که با آن نه کار کنند نه سرگرم باشند. همه سردرگم، کلافه و در حیرتند که چگونه می‌توان به زندگی در جهانی بدون ارتباط‌های جهانی ادامه داد!

تقریبا هیچ تجارتی در جهان برای آخرالزمانِ ارتباط‌های جهانی برای بازه زمانی بیشتر از یک ماه برنامه‌ریزی ندارد.

وحشت و هراس وجود نداشتن اینترنت به اندازه‌ی فرضیه ظهور زامبی‌ها در پایان جهان ترسناک است.

با اینکه قطعی سراسری اینترنت قرار نیست فاجعه شیوع و واگیر آنفولانزا در سال ۱۹۱۸ و کشته شدن شمار زیادی از مردم جهان را تکرار کند، اما می‌تواند کشورهای جهان را در یک شوک، وحشت و هرج‌ومرج سراسری فرو برد که اثرات آن را می‌توان به تخریب‌های ناشی از بلایای طبیعی همچون زمین‌لرزه و طوفان تشبیه کرد.

آنیتا چاندرا، محقق ارشد سیاست‌های موسسه RAND که به طور ویژه در مورد بهبود و بازگشت‌پذیری جوامع بشری پس از مواجهه با فجایع طولانی‌مدت تحقیق و مطالعه می‌کند می‌گوید: بازیابی زیرساخت‌ها پس از بلایای طبیعی بسیار آسان‌تر از کمک به مردم برای ایستادن روی پاهای خودشان پس از پشت سر گذاشتن چنین فجایعی است.

این محقق همچنین گفته: جبران خسارت پس از معضلی که سبب از دست رفتن ارتباط‌های اجتماعی شده، بسیار دشوار است. انسان‌های کنونی بسیار بیشتر از دهه ۹۰ میلادی به اینترنت وابسته هستند. اینترنت وسیله‌ای برای ارتباط‌های اجتماعی در سطح جهانی است و اساسِ وضعیت معمول و حالت عادی جامعه مدرن است.

اگر اینترنت برای همیشه قطع شود چه اتفاقی می‌افتد؟

پر کردن خلاء‌های زندگی بشر

شبکه ارتباط‌های جهانی از اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی ساخته و عرضه شد. اما مردم حدود یک چهارم قرن است که از آن برای ارتباط‌های روزمره خود استفاده می‌کنند. اما در همین زمان محدود، اینترنت توانسته زندگی بشر را به طور کامل تغییر شکل دهد.

برای بسیاری از انسان‌های کنونی حتی تصور دسترسی نداشتن به اینترنت هم فاجعه‌بار است چه برسد به قطعی واقعی آن! انسان مدرن به تیک‌های دیده شدن پیام‌ها، لایک‌ها، و کامنت‌ها عادت کرده. اما این تنها گوشه کوچکی از معضلات ناشی از قطعی اینترنت است.

اگر شبکه ارتباطات جهانی به طور کامل قطع شود، زندگی کنونی بشر دچار بی‌نظمی و آشفتگی وسیعی خواهد شد. همه چیز از حالت هنجار خود خارج خواهد شد.

تصور کنید بدون اینترنت، بسیاری از فروشگاه‌های آنلاین از دسترس خارج خواهند شد. نقل و انتقال‌های مالی از طریق اینترنت ناممکن خواهد شد، تحقیق و مطالعه و دسترسی به مقالات، کتاب‌ها و ویدئوها به خاطره‌ها خواهد پیوست و همه این مسایل روی جریان عادی زندگی بشر تاثیر منفی خواهد داشت و بعضا به ناهنجاری خواهد انجامید.

خسارت قطعی اینترنت در ایران

به تخمین موسسه نت بلاک، میزان خسارت ناشی از هر روز قطعی اینترنت در ایران مبلغ سرسام‌آور ۳۶۹,۵۷۰,۷۶۳ (۳۶۹ میلیون) دلار آمریکا است.

سعید اسلامی بیدگلی دبیرکل کانون نهاد‌های سرمایه گذاری ایران درباره تاثیر قطعی اینترنت بر بازار سرمایه گفته در روز‌های اخیر بازار سرمایه نزدیک به ۴ هزار و ۵۰۰ واحد کاهش را تجربه کرد. مشکلات قطع اینترنت منجر به کاهش شاخص شده، چون این حس را ایجاد می‌کند که ریسکی در بازار وجود دارد، اما آنچه مشخص است این است که با قطعی اینترنت، کسب و کار‌های مجازی قربانی اول خواهند بود.

Let’s block ads! (Why?)

ادامه مطلب

روزیاتو: هاورکرافت جدید نیروی دریایی ایالات متحده با توان حمل تانک های سنگین و ۱۸۰ سرباز

نیروی دریایی ایالات متحده در حال آزمایش نسل جدید هاورکرافت باری خود است که مزیت های قابل توجهی نسبت به نمونه های قبلی دارد. این وسیله که برای انتقال سریع خودروهای متعلق به نیروهای ویژه دریایی و تجهیزات و آذوقه آنان به ساحل است، Ship to Shore Connector (SSC) نام داشته و جایگزین هاورکرافت های قدیمی Landing Craft, Air Cushion (LCAC) خواهد شد. در اوایل دهه ۱۹۵۰، بعد از اختراع بمب اتمی، برنامه ریزهای نیروی دریایی و نیروهای ویژه دریایی ایالات متحده به نتیجه دردناکی رسیدند: تاکتیک های جنگ های آبی-خاکی که در جریان جنگ جهانی دوم بسیار موفقیت آمیز بودند اکنون دیگر قدیمی و بلااستفاده شده و تاکتیک های مناسبی جایگزین آن ها نشده بود.

نیروی دریایی ایالات متحده در حال آزمایش نسل جدید هاورکرافت باری خود است که مزیت های قابل توجهی نسبت به نمونه های قبلی دارد.

یک سلاح هسته ای به تنهایی می توانست یک ناوگان تهاجمی آبی-خاکی را به کلی نابود سازد. بدین ترتیب ناوگان های دریایی مجبور هستند که در یک گستره بزرگ تر جغرافیایی پراکنده شده و خودروهای آبی مانند هاورکرافت و قایق های تندرو که سرعت بالایی دارند این نقطه ضعف را پوشش داده و نیروها و تجهیزاتشان را از کشتی ها به سواحل خواهند رساند. یکی از نتایج حاصله از این احساس نیاز به تاکتیک های جدید، اقتباس نیروهای ویژه دریایی از یک نوع هلیکوپتر خاص و تاکتیک بعدی نیز به خدمت گرفتن هاورکرافت های LCAC. این هاورکرافت که با استفاده از چهار موتور توربین دار گازی حرکت می کرد می توانست یک کشتی آبی-خاکی که در ۱۰ مایلی سواحل دشمن پهلو گرفته بود را ترک کرده و بار خود را در عرض ۱۵ دقیقه در ساحل پیاده نماید.

نوع LCAC از لحاظ سرعت  ۴ برابر سریع تر از نمونه پیش از خود با نام Landing Craft بود. هاورکرافت جدید Ship to Shore Connector یا SSC جایگزین LCACهای قدیمی تر خواهد شد که در دهه ۱۹۸۰ وارد نیروی دریایی شدند. این دو نوع هاورکرافت در قسمت بیرونی و ظاهری خود بسیار شبیه هستند: یک بدنه قایقی با ته صاف و فضایی ۱,۶۰۰ قوت مربعی برای بار که در دو طرف آن دو دسته موتور توربین گازی قرار داشته و سکاندار نیز در یک کابین مخصوص در جلوی هاورکرافت آن را هدایت می کند. یک رمپ در قسمت جلوی هاورکرافت به خودروها و لیفترها این امکان را می دهد که به طور مستقیم وارد فضای مربوط به بار شده و بار دیگر به شکل مستقیم خارج شوند.

نیروی دریایی ایالات متحده در حال آزمایش نسل جدید هاورکرافت باری خود است که مزیت های قابل توجهی نسبت به نمونه های قبلی دارد.

این هاورکرافت می تواند از کشتی خارج و وارد دریا شود و سپس در صورت ضرورت وارد ساحل و خشکی شود. این هاورکرافت می تواند وارد بیش از ۸۰ درصد از سواحل جهان شود. علیرغم شباهت ها با نمونه قبلی، اما SSC نسبت به نسخه های قبلی برتری هایی دارد. هاورکرافت جدید می تواند تا ۷۴ تن وزن را حمل کند که در مقابل ظرفیت باری ۶۰ تنی نمونه های LCAC افزایش قابل توجهی را نشان می دهد. بدین ترتیب این گنجایش برای حمل یک تانک M1A1 Abrams کافی است که سنگین ترین خودرو زرهی در فهرست متعلقات تفنگداران ویژه دریایی است. همچنین خودروهای جدید امکان مجهز شدن به یک ماژول حمل پرسنل محصور را دارند که بیش از ۱۸۰ سرباز یا ۵۴ برانکارد مخصوص مجروحان را در خود جای خواهد داد.

نیروی دریایی ایالات متحده در حال آزمایش نسل جدید هاورکرافت باری خود است که مزیت های قابل توجهی نسبت به نمونه های قبلی دارد.

هاورکرافت SSC به چهار موتور توربینی گازی جدید Rolls Royce MT7 مجهز خواهد شد که روی هم رفته ۲۴,۶۴۰ اسب بخار  (۱۸,۴ مگاوات) نیرو تولید خواهند کرد و در شرایط دریایی معمول سرعت حداکثر هاورکرافت را به ۳۵ گره دریایی (حدود ۶۵ کیلومتر بر ساعت) خواهند رساند. موتور MT7 دارای هسته مشابهی با موتور هواپیمای مدل Rolls Royce AE 1107C-Liberty است که در پرنده پروانه کج MV-22 Osprey به کار گرفته شده است. همچنین محفظه پلاستیکی بادی خودرو نیز طوری طراحی شده که از سطح اصطکاک و میزان کشیدگی کاسته و وزن کلی هاورکرافت را نیز کاهش دهد.

نیروی دریایی ایالات متحده در حال آزمایش نسل جدید هاورکرافت باری خود است که مزیت های قابل توجهی نسبت به نمونه های قبلی دارد.

تمامی بدنه فلزی قایقی SSC از آلومینیوم ساخته شده تا در برابر فرسایش ناشی از بودن در محیط های آب شور مقاوم باشد. نیروی دریایی ایالات متحده قصد دارد که در نهایت ۷۲ فروند از این نوع هاورکرافت جدید و یک نمونه دیگر نیز برای اهداف آزمایشی خریداری نماید. بر اساس گزارش ها، اولین فروندها از این خودرو دریایی جدید در اواخر سال جاری تحویل نیروی دریای شده و انتظار می رود که اولین فروندهای آن در سال ۲۰۲۰ به توان عملیاتی اولیه خود دست یابند.

بیشتر بخوانید: «نهنگ قاتل»؛ زیردریایی غول پیکر و بدون سرنشین بوئینگ در نیروی دریایی ایالات متحده

کیش تور

Let’s block ads! (Why?)

ادامه مطلب