۴ اپلیکیشن رایگان برای ویرایش عکس RAW

عکس‌هایی که با فرمت RAW ثبت می‌شوند، در مقایسه با عکس‌های JPEG، از کیفیت و جزییات بیشتری بهره می‌برند. عمدتا عکاس‌های حرفه‌ای از طریق دوربین‌های DSLR و دیگر دوربین‌های بالارده، برای عکاسی از این فرمت استفاده می‌کنند. اما به لطف پیشرفت روزافزون گوشی‌های هوشمند، حالا دیگر با استفاده از بسیاری از این گوشی‌ها می‌توان چنین عکس‌هایی را ثبت کرد و حتی برای ویرایش عکس RAW هم از آن‌ها بهره برد.

از آنجایی که در عکس‌های گرفته‌شده با فرمت RAW جزییات زیادی قرار دارد، هر اپلیکیشنی از پس ویرایش آن برنمی‌آید. به همین خاطر، در ادامه نگاهی به تعدادی از اپلیکیشن‌های رایگان در سیستم‌عامل‌های اندروید و iOS می‌اندازیم که در زمینه‌ی ویرایش عکس RAW حرف‌های زیادی برای گفتن دارند. با ما همراه باشید.

۱. Adobe Lightroom CC (اندروید، iOS)

اپلیکیشن Adobe Lightroom CC

اپلیکیشن Adobe Lightroom CC نیازی به معرفی چندانی ندارد. همانند نسخه‌ی دسکتاپ آن، این نسخه هم از پس ویرایش انواع و اقسام فرمت‌های مربوط به عکس (از جمله RAW) برمی‌آید. از این بهتر، با استفاده از همین برنامه می‌توان عکس‌های با فرمت RAW هم ثبت کرد.

فارغ از اینکه عکس موردنظر از دوربین DSLR یا خود گوشی آمده باشد، در این اپلیکیشن ابزارهای متنوعی برای ویرایش فرمت RAW وجود دارد. از تنظیمات ساده‌ی مربوط به نور گرفته تا تنظیمات gradient، در این اپلیکیشن دیده می‌شود. در ضمن باید بگوییم که اگر حق اشتراک مربوط به اشتراک Creative Cloud را پرداخت کنید، تمام عکس‌های شما در انواع و اقسام گجت‌ها و کامپیوترها با یکدیگر سینک می‌شود؛ این یعنی می‌توانید ویرایش عکس را از موبایل خود آغاز کنید ولی در کامپیوتر خود فرایند ویرایش را ادامه دهید.

۲. VSCO (اندروید، iOS)

اپلیکیشن VSCO

VSCO در ابتدا اپلیکیشن ساده‌ای بود که فیلترهای مشابه عکس‌های قدیمی را ارائه می‌داد. اما از آن زمان تا حالا تعداد فیلترهای جذاب این اپلیکیشن بسیار بیشتر شده و همان ابزارهای ویرایش موجود در آن هم افزایش یافته است. این اپلیکیشن نه‌تنها از لحاظ ویرایش عکس RAW عملکرد خوبی دارد، بلکه می‌توان از این برنامه برای عکاسی RAW هم استفاده کرد. این اپلیکیشن رایگان است و در نسخه‌ی رایگان آن، تعداد محدودی فیلتر وجود دارد. با پرداخت مبلغ مشخصی، می‌توان هرکدام از این مجموعه فیلترها را خریداری کرد یا با پرداخت ۲۰ دلار اشتراک سالانه، کاربر به تمام ابزارها، فیلترها و ویژگی‌های آزمایشی، دسترسی پیدا می‌کند.

۳. Snapseed (اندروید، iOS)

اپلیکیشن Snapseed

حدود ۶ سال پیش، گوگل اپلیکیشن Snapseed را خرید. اقدامی که بسیاری از کارشناسان فکر می‌کردند منجر به مرگ این اپلیکیشن می‌شود، اما چنین اتفاقی رخ نداد. نه‌تنها در طی این سال‌ها Snapseed به‌روزرسانی‌های زیادی دریافت کرده، بلکه همواره ویژگی‌های جدید و جذابی هم به آن افزوده شده است. هرچند سرعت این تغییر و تحولات چندان بالا نیست، اما در حال حاضر این اپلیکیشن رایگان از امکانات زیادی بهره می‌برد که یکی از آن‌ها، قابلیت ویرایش فرمت RAW است.

۴. RAW Power (فقط iOS)

اپلیکیشن RAW Power

برخلاف بیشتر اپلیکیشن‌های معرفی شده در این فهرست، RAW Power قادر به عکاسی نیست و به‌عنوان یک ویرایشگر تخصصی عکس‌ها انجام وظیفه می‌کند. علاوه بر امکان دسته‌بندی و چینش عکس‌ها، با استفاده از این اپلیکیشن می‌تواند ویرایش‌های ابتدایی را به‌صورت همزمان بر مجموعه‌ای از عکس‌ها اعمال کرد. حتی این اپلیکیشن می‌توان عکس‌های دارای افکت بوکه را هم به‌صورت تخصصی ویرایش کند. برای دریافت این اپلیکیشن رایگان می‌توانید به اپ استور مراجعه کنید و برای بهره‌گیری از ابزارهای ویرایش پیشرفته‌تر، باید مبلغی را بپردازید.

بیشتر بخوانید: عکاسی RAW؛ کدام گوشی موبایل مناسب عکاسی است؟

منبع: Digital Trends

Let’s block ads! (Why?)

بازدید: 11

۸ ویژگی آزاردهنده اندروید P

چندی پیش اولین نسخه بتای عمومی اندروید P عرضه شد و با توجه به این نسخه، باید بگوییم که در این سیستم‌عامل تعدادی ویژگی آزاردهنده وجود دارد. البته همین ابتدای امر باید اذعان کنیم که به دلیل آزمایشی بودن چنین نسخه‌ای، وجود مشکلات متعدد یک موضوع طبیعی به‌حساب می‌آید و به همین خاطر امیدواریم گوگل قبل از عرضه عمومی آن، چنین مشکلاتی را برطرف کند. با این وجود، در ادامه به ۸ ویژگی آزاردهنده اندروید P می‌پردازیم.

۱. ژست‌های حرکتی

بالاخره بعد از مدت‌ها انتظار، چشممان به جمال ژست‌های حرکتی اندروید روشن شد. هرچند این قابلیت بسیار جذاب است، اما در حال حاضر مشکلات ریز و درشت زیادی دارد. گوگل اگر می‌خواهد چنین قابلیتی مورد توجه و استقبال کاربران قرار بگیرد، باید این مشکلات را حل‌وفصل کند. البته با وجود این مشکلات، بعد از کمی استفاده، می‌توان به آن عادت کرد، اما بسیاری از کاربران چندان صبور نیستند و اگر از همان ابتدا از پس استفاده از آن برنیایند، صدای اعتراض خود را به گوش همه می‌رسانند.

۲. دکمه بازگشت

دکمه بازگشت

در اندروید P دکمه بازگشت تقریبا پا در هوا است. در زمانی که کاربر در هوم اسکرین قرار دارد، اثری از این دکمه مشاهده نمی‌شود اما در هنگام استفاده از اپلیکیشن‌ها، ظاهر می‌شود. همین مسئله موجب سردرگمی کاربران و به قول معروف بی‌قوارگی رابط کاربری می‌شود. اگر گوگل قصد استفاده از ژست‌های حرکتی دارد، پس باید این دکمه را حذف کند و به جای آن می‌تواند ژست حرکتی سوایپ به چپ در همان قسمت از رابط کاربری را تعریف کند.

۳. وظایف متعدد دکمه هوم

با معرفی ژست‌های حرکتی، وظایف دکمه هوم چند برابر شده است و در ادامه به وظایف تعریف‌شده برای این دکمه اشاره می‌کنیم:

  • فشار بر آن (برای مراجعه به هوم اسکرین)
  • فشار طولانی بر آن (برای باز کردن گوگل اسیستنت)
  • سوایپ به بالا (برای مشاهده اپلیکیشن‌های در حال اجرا)
  • سوایپ طولانی‌تر به بالا (برای باز کردن اپ دراور)
  • دو بار سوایپ به بالا (همانند سوایپ طولانی)
  • سوایپ به راست (برای حرکت بین اپلیکیشن‌های در حال اجرا)
  • حرکت سریع به سمت راست (برای حرکت بین آخرین اپلیکیشن‌ها باز شده)

همانطور که می‌بینید وظایف متعددی برای این دکمه تعریف شده و همین موضوع می‌تواند موجب سردرگمی کاربران شود. به‌عنوان مثال اگر قصد سوایپ به بالا را داشته باشید اما اندکی انگشت شما بر این دکمه ثابت باقی بماند، به‌طور ناخواسته گوگل اسیستنت باز می‌شود. گوگل با این کار می‌خواهد رابط کاربری اندروید را ساده‌تر از گذشته کند، اما چنین مواردی تا حدی منجر به کاهش جذابیت و سادگی رابط کاربری می‌شوند.

۴. قابلیت‌های مخفی در اندروید P

قابلیت‌های مخفی

اول از همه باید به نحوه‌ی باز کردن «اپ دراور» (app drawer) در اندروید P اشاره کنیم. برای چنین کاری، باید از طریق دکمه هوم یک‌بار به سمت بالا سوایپ کنید و بعد از سوایپ دوم، روانه‌ی اپ دراور می‌شوید. همچنین با سوایپ طولانی‌تر به سمت بالا هم چنین فرایندی انجام می‌گیرد. حالا فرض کنید دوست شما که اصلا اهل استفاده از گوشی‌های هوشمند نیست، به‌تازگی یک گوشی اندرویدی خریده و شما می‌خواهید این قابلیت را برای او توضیح بدهید؛ چنین کاری مطمئنا چندان ساده نخواهد بود.

مخفی کردن بخش مهمی مانند اپ دراور پشت این فرایند نه‌چندان ساده، موجب کاهش جذابیت و سادگی رابط کاربری می‌شود. البته همین ژست حرکتی به کاربر این اجازه را می‌دهد که در بخش‌های مختلف گوشی، به‌راحتی بتواند وارد اپ دراور شود؛ اما همه‌ی کاربران این‌گونه فکر نمی‌کنند و از این گونه پیچیدگی‌ها دل خوشی ندارند. حل این معضل چندان سخت نیست و فقط کافی است آیکون مربوط به اپ دراور به هوم اسکرین اضافه شود.

البته چنین معضلی محدود به اپ دراور نیست و قابلیت‌هایی مانند حالت تقسیم تصویر و پین کردن اپلیکیشن‌ها در اندروید P مخفی هستند. گرچه اگر بخواهیم منصفانه نظر بدهیم، باید بگوییم که این قابلیت‌ها قبلا هم مخفی بودند. اما آیا در هر نسخه‌ی جدید سیستم‌عامل نباید مشکلات نسخه‌های قبلی برطرف شود؟

بیشتر بخوانید: مهم‌ترین تغییرات ظاهری اندروید P

۵. ناهماهنگی بین میان‌برها

ناهماهنگی بین میان‌برها

بعد از سوایپ به بالا و مشاهده‌ی اپلیکیشن‌های در حال اجرا، در قسمت پایین این بخش تعدادی میان‌بر اپلیکیشن به نمایش درمی‌آید که چینش آن‌ها بر اساس موارد از قبل استفاده‌شده و حدس گوگل از الگوی استفاده‌ی کاربر است. این قابلیت به‌خودی‌خود خیلی جذاب و کاربردی است، اما مشکل در اینجاست که موقعیت این آیکون‌ها تا حد زیادی مشابه موقعیت میان‌برهای تعریف‌شده در داک هوم اسکرین است. به همین خاطر کاربر با هر بار سوایپ به بالا، شاهد تغییر این آیکون‌ها خواهد بود و این موضوع جلوه‌ی چندان خوبی ندارد.

۶. فقدان میان‌بر تنظیمات

تنظیمات

یکی از میان‌برهای پر استفاده‌ی اندروید، میان‌بر مربوط به تنظیمات سیستم‌عامل در بخش Quick Setting است. اما در اندروید P، این میان‌بر موجود در Quick Setting زمانی به نمایش درمی‌آید که کاربر یک‌بار دیگر آن را به سمت پایین بکشد. این موضوع باعث شده که کاربران برای دسترسی به این میان‌بر پر استفاده، به‌ناچار باید یک حرکت اضافه انجام دهند. امیدواریم گوگل در نسخه‌ی نهایی این مشکل را برطرف کند.

۷. حضور سنگین انیمیشن‌ها

انیمیشین

هرچند انیمیشین‌ها قابلیت جذاب و زیبایی محسوب می‌شوند و رابط کاربری را جذاب‌تر می‌کنند، اما اگر این حضور از یک حدی فراتر برود، از این جذابیت کاسته می‌شود. در اقصی نقاط اندروید P می‌توان این انمیشین‌ها را مشاهده کرد؛ انیمیشن‌هایی که کند هستند و بهره‌گیری از آن‌ها منجر به کاهش سرعت رابط کاربری می‌شود. اگر بخواهیم واضح‌تر توضیح بدهیم، این انیمیشن‌ها مانند لانچرهای خوش‌رنگ و لعابی هستند که در نگاه اول به نظر جذاب می‌رسند، اما بعد از کمی استفاده، ترجیح می‌دهیم که آن‌ها را غیرفعال کنیم و به همان لانچر ساده قبلی برگردیم. امیدواریم گوگل در نسخه‌ی نهایی اندروید P تنظیماتی را برای انیمشین‌ها اختصاص دهد تا کاربران ناچار به فعال کردن حالت developer نشوند.

۸. انعطاف‌ناپذیری چرخش خودکار نمایشگر

قابلیت چرخش خودکار نمایشگر در اندروید P دچار تغییر و تحولاتی شده است. در این نسخه از اندروید، بعد از فعال کردن چرخش خودکار، یک آیکون مربوط به این قابلیت در گوشه‌ی نمایشگر ظاهر می‌شود و به کاربر اجازه می‌دهد که در مورد چرخش یا عدم چرخش نمایشگر تصمیم بگیرد. چنین قابلیتی بسیار مفید است، زیرا از چرخش اشتباهی نمایشگر جلوگیری می‌کند. اما از لحاظی مشکل‌زا هم هست. فرض کنید مشغول تماشای یک ویدیو هستید و خواستار چرخش خودکار نمایشگر هستید. در چنین حالتی اگر از قبل آیکون مذکور را فعال نکرده باشید، ناچار به توقف برنامه و مراجعه به آیکون و سپس فعال کردن آن هستید. با توجه به همین موضوع، بهتر است که گوگل در نسخه‌ی نهایی اندروید P به برخی از اپلیکیشن‌ها-مانند یوتیوب و اپلیکیشن دوربین-این اجازه را بدهد که فارغ از وضعیت آیکون مذکور، قادر به چرخش خودکار باشند.

منبع: computerworld

Let’s block ads! (Why?)

بازدید: 1

راهنمای خرید ساعت هوشمند (به غیر از اپل واچ)

اگر اهل استفاده از گوشی‌های آیفون هستید، پس باید بگوییم که بهترین گزینه برای خرید ساعت هوشمند ، اپل واچ است. اما اگر اهل استفاده از آیفون‌ها نیستید، پس می‌توانید از بین گزینه‌های متنوع دیگر یکی را انتخاب کنید و در ادامه به مزایا و معایب آن‌ها می‌پردازیم.

هرچند ساعت‌های هوشمند آن‌چنان که سازندگانشان امید داشتند به گجت‌های همه‌گیری بدل نشدند، اما این گجت‌ها فواید زیادی می‌توانند داشته باشند. به‌عنوان مثال می‌توانیم به استفاده از آن‌ها در هنگام دویدن، بررسی پیام‌های دریافتی و دیگر موارد اشاره کنیم. اگر می‌خواهید وارد دنیای ساعت‌های هوشمند شوید، برای چنین خریدی بهتر است موارد مختلفی را در نظر بگیرید. به همین خاطر در ادامه به یکی از مهم‌ترین پلتفرم‌های مربوط به این ساعت‌ها و برخی از سازندگان این گجت‌ها نگاهی می‌اندازیم.

پلتفرم گوگل Wear OS

سیستم‌عامل Wear OS

Wear OS در حال حاضر وضعیت چندان خوبی ندارد، اما به نظر می‌رسد که اوضاع و احوال این پلتفرم به‌زودی بهتر می‌شود. در این زمینه می‌توانیم به تراشه‌های جدید کوالکام، احتمال عرضه‌ی ساعت‌های هوشمند جدید از طرف ال‌جی و گوگل و بهبودهای نرم‌افزاری اشاره کنیم که می‌تواند گجت‌های مبتنی بر این سیستم‌عامل را دوباره به گزینه‌های خوبی برای افراد خواهان خرید ساعت هوشمند بدل کند.

در ابتدا به موارد مثبت می‌پردازیم. انواع و اقسام ساعت‌های هوشمند با اندازه‌ها، شکل‌ها و استایل‌های مختلف از این سیستم‌عامل بهره می‌برند. همانند گوشی‌های اندرویدی، خریداران ساعت‌های هوشمند مبتنی بر Wear OS حق انتخاب زیادی دارند و دستشان حسابی باز است. البته زمانی می‌توانیم این نگاه خوش‌بینانه را حفظ کنیم که تراشه‌های کوالکام موفق به ارائه‌ی نوآوری‌های جذابی شوند. بنا به برخی از گزارش‌ها، گوگل مشغول ساخت ساعت هوشمند پیکسل است و اگر شرکت‌هایی مانند ال‌جی، هوآوی، لنوو و دیگران به ساخت‌های ساعت‌های هوشمند باکیفیت مبتنی بر Wear OS ادامه دهند، این پلتفرم می‌تواند حرف‌های زیادی برای گفتن داشته باشد.

این تنوع برای اپلیکیشن‌ها هم صدق می‌کند. در حال حاضر گوگل نسخه‌ی مخصوص Wear OS اپلیکیشن‌هایی مانند Keep و Maps را عرضه کرده و نام‌های بزرگی مانند فیسبوک، Strava، اسپاتیفای، اوبر، تلگرام، Tosoist، IFTTT و دیگران اقداماتی را برای پشتیبانی از این پلتفرم انجام داده‌اند. همین امکانات می‌تواند نظر افراد خواهان خرید ساعت هوشمند را جلب کند. علاوه بر این باید به افزایش امکانات گوگل اسیستنت در این پلتفرم هم اشاره کنیم که منجر به کمتر شدن نیاز کاربران به گوشی‌های خود می‌شود.

خب پس مشکل در کجاست؟ علی‌رغم فراوانی گجت‌های مبتنی بر Wear OS، بسیاری از آن‌ها از لحاظ طراحی و عملکرد چندان قابل توجه نیستند. اگر سازندگان این گجت‌ها در طی ماه‌های آینده ساعت‌های هوشمند جذابی نسازند، محبوبیت این پلتفرم به خطر جدی می‌افتد. همچنین گزارش‌های متعددی در مورد برخی از باگ‌های موجود در این گجت‌ها منتشر می‌شود که نشان‌دهنده‌ی قدیمی شدن این سخت‌افزارها است.Wear OS از طریق سرمایه‌گذاری از جانب گوگل و دیگر شرکت‌ها، این فرصت را دارد که بتواند بار دیگر در مرکز توجه قرار بگیرد، اما حالا که در اواسط ۲۰۱۸ هستیم، ساعت‌های مبتنی بر این سیستم‌عامل، گزینه‌های چندان جذابی برای خرید محسوب نمی‌شوند.

Fitbit

فیت‌بیت

شرکت «فیت‌بیت» (Fitbit) در زمینه‌ی گجت‌های مربوط به سلامتی یک نام مهم محسوب می‌شود و حالا با تمام قوا وارد عرصه‌ی ساعت‌های هوشمند هم شده است. بسیاری از مچ‌بندهای هوشمند این شرکت، از قابلیت نمایش ساعت و حتی پیام‌های متنی بهره می‌برند، اما چون می‌خواهیم در زمینه‌ی خرید ساعت هوشمند افراد را راهنمایی کنیم، عمدتا به ساعت Fitbit Versa می‌پردازیم که کم‌وبیش رقیب اپل واچ محسوب می‌شود.

اول از هر چیزی باید بگوییم که فیت‌بیت معمولا از نرم‌افزارهای ساخت خود استفاده می‌کند؛ این یعنی در چنین ساعتی شاهد بهره‌گیری از سیستم‌عامل و اپلیکیشن‌های اختصاصی این شرکت هستیم. از آنجایی که محصولات این شرکت با تمرکز بر قابلیت‌های مربوط به سلامتی و تندرستی ساخته می‌شوند، نرم‌افزارهای آن هم در این زمینه از قابلیت‌های جذابی بهره می‌برند. خوشبختانه سیستم‌عامل این گجت ظاهر جذابی دارد و شاهد استفاده بهینه از نمایشگر ۱.۳۴ اینچی این ساعت هستیم.

تمام اطلاعات مربوط به سلامتی، مانند میزان خواب و ضربان قلب، از طریق اپلیکیشن‌های اختصاصی فیت‌بیت مورد بررسی قرار می‌گیرند و این اپلیکیشن‌ها در این زمینه از عملکرد بسیار خوبی بهره می‌برند. همانند اپل واچ، کاربران می‌توانند از این اطلاعات نهایت استفاده را ببرند و به‌عنوان مثال برای خود اهدافی را تعریف کنند یا ورزش‌های خاصی را در نظر بگیرند.

هرچند کاربران می‌توانند نوتیفیکیشن‌های بیشتر اپلیکیشن‌های گوشی خود را در ساعت Fitbit Versa خود مشاهده کنند، اما بیشتر نام‌ها بزرگ، برای این ساعت اپلیکیشن اختصاصی عرضه نکرده‌اند. بزرگ‌ترین نام‌هایی که برای این ساعت چنین کاری را انجام داده‌اند،Starbucks و Flipboard هستند و به همین خاطر نمی‌توانید از مواردی مانند گوگل مپس یا اسپاتیفای در این ساعت استفاده کنید.

این محدودیت‌ها در مورد واچ‌فیس‌ها هم دیده می‌شود.Wear OS به هیچ عنوان سیستم‌عامل بی‌نقصی محسوب نمی‌شود، اما در زمینه‌ی واچ‌فیس‌ها از تنوع بسیار زیادی بهره می‌برد و حتی کاربران هم می‌توانند واچ‌فیس‌های موردنظر خود را ایجاد کنند. در زمان خرید ساعت هوشمند چنین قابلیتی می‌تواند تأثیر زیادی در جلب نظر مشتری داشته باشد. در مورد ساعت هوشمند فیت‌بیت باید بگوییم که هرچند برای این ساعت واچ‌فیس‌های متعددی عرضه شده، اما از لحاظ تنوع و شخصی‌سازی به پای Wear OS نمی‌رسد.

با توجه به موارد اشاره شده، اگر عمدتا برای اهداف مربوط به سلامتی و تندرستی قصد خرید ساعت هوشمند دارید،Fitbit Versa گزینه‌ی بسیار خوبی به حساب می‌آید. اما اگر به دنبال ساعت هوشمندی هستید که بتواند انواع اپلیکیشن‌های مختلف را اجرا کند و از سرویس‌های متنوع هم پشتیبانی کند، بهتر است به فکر خرید ساعت هوشمند دیگری باشید.

سامسونگ

سامسونگ

سامسونگ با عرضه‌ی گجت‌های پوشیدنی گلکسی، در زمینه‌ی ساعت‌های هوشمند حرف‌های زیادی برای گفتن دارد. در این زمینه می‌توانیم به ساعت ۲۸۰ دلاری گلکسی Gear 3 و ساعت ۳۰۰ دلاری گلکسی Gear Sport اشاره کنیم که دومی کمی کوچک‌تر و در زمینه‌ی سلامتی از قابلیت‌های بیشتری بهره می‌برد. هر دوی این ساعت‌ها مجهز به سیستم‌عامل اختصاصی سامسونگ،Tizen OS، و همان مشکلاتی که در مورد فیت‌بیت اشاره کردیم، در این مورد هم صدق می‌کند؛ رابط کاربری زیبا و جذاب ولی پشتیبانی محدود از اپلیکیشن‌های متنوع.

سامسونگ برای این ساعت‌ها قرارداد همکاری با سرویس‌های معروف مربوط به سلامتی امضا کرده و هرچند کارکرد این سرویس‌ها در چنین ساعت‌هایی چندان روان نیست، اما به لطف همین سرویس‌ها، ساعت‌های هوشمند گلکسی در زمینه‌ی سلامتی و تندرستی مجهز به قابلیت‌های جذابی شده‌اند. با وجود چنین کارهایی، ساعت‌های هوشمند سامسونگ هنوز از بسیاری از قابلیت‌های موجود در Wear OS بی‌بهره هستند.

یکی از نقاط قوت Gear Sport (اما نه Gear S3)، پشتیبانی آفلاین از اسپاتیفای است؛ با استفاده از این ساعت می‌توانید از طریق خود ساعت و بدون نیاز به گوشی، به آهنگ‌های موجود در اسپاتیفای گوش دهید. همانطور که گفتیم، این ساعت‌ها از رابط کاربری جذابی بهره می‌برند و مواردی مانند نوتیفیکیشن‌های گوشی، اطلاعات مربوط به سلامتی، قرار ملاقات و دیگر موارد به راحتی در دسترس کاربر قرار می‌گیرد. همچنین از لحاظ ارتباط با گوشی وضعیت بهتری در مقایسه با Fitbit Versa دارد و می‌توان به پیام‌ها، تماس‌ها و ایمیل‌های گوشی دسترسی پیدا کرد.

به‌صورت کلی باید بگوییم که مزایا و معایب این ساعت‌ها مشابه ساعت‌های فیت‌بیت است؛ قدرتمند از لحاظ طراحی و نرم‌افزارهای پیش‌فرض اما ضعیف از نظر پشتیبانی از اپلیکیشن‌ها و ارتباط با گوشی هوشمند. اگر برای خرید ساعت هوشمند مواردی مانند اپلیکیشن‌ها، گوگل اسیستنت و پشتیبانی از سرویس‌های گوگل برای شما اهمیت دارد، بهتر است که منتظر ارائه‌ی ساعت‌های هوشمند جدید مبتنی بر Wear OS باشید. اما اگر به دنبال ساعت هوشمندی هستید که همین حالا بتوانید بخرید و علاوه بر کیفیت بالا، از قابلیت‌های پیشرفته‌ی مربوط به سلامتی هم بهره ببرد، پس با در نظر گرفتن تمام معایب و مزایا، می‌توانید به استفاده از ساعت‌های فیت‌بیت یا سامسونگ روی بیاورید. اما این نکته را همواره مدنظر داشته باشید که با خرید این ساعت‌ها، باید محدودیت‌های زیادی را بپذیرید.

منبع: Gizmodo

Let’s block ads! (Why?)

بازدید: 1

همه آنچه از کنفرانس WWDC 2018 انتظار داریم؛ iOS 12، آیپد پرو و …

در کمتر از دو هفته‌ی دیگر، از تعدادی از برنامه‌های آینده‌ی شرکت اپل خبردار می‌شویم. در کنفرانس WWDC 2018 همانند سال‌های گذشته، این شرکت مسیر آینده‌ی سیستم‌عامل‌های گجت‌های خود و تعدادی از دیگر برنامه‌های خود را شرح خواهد داد. این کنفرانس از ۴ تا ۸ ژوئن (۱۴ تا ۱۸ خرداد) در سن‌خوزه‌ی کالیفرنیا برگزار می‌شود و توسعه‌دهندگان در این فرصت می‌توانند با مدیران اپل، مهندسان و طراحان این شرکت ارتباط داشته باشند.

تمرکز کنفرانس سالانه‌ی WWDC عمدتا معطوف به ارتقاهای نرم‌افزاری این شرکت است، اما گاهی اوقات اپل از این فرصت برای معرفی سخت‌افزارهای جدید هم استفاده می‌کند. در ابتدا، به تعدادی از شایعات مربوط به معرفی گجت‌ها می‌پردازیم و در ادامه توضیحاتی را در مورد انتظارات مربوط به نرم‌افزار ارائه می‌دهیم.

احتمال عرضه‌ی مدل جدید آیپد پروها، مک‌بوک‌ها و دیگر موارد

در زمان شروع کنفرانس WWDC 2018 و سخنرانی تیم کوک، نباید انتظار معرفی آیفون‌های رده‌بالا یا مک‌بوک پرو جدید را داشته باشیم. جانشین آیفون X، آیفون ۸ و آیفون ۸ پلاس مطابق معمول در ماه سپتامبر معرفی می‌شوند و اپل چندی پیش اعلام کرد که مک‌بوک پرو جدید تا سال ۲۰۱۹ عرضه نمی‌شود. همچنین اسپیکر هوم‌پاد و آیپد رده‌پایین تقریبا تازه‌نفس محسوب می‌شوند، زیرا این دو گجت به ترتیب در ماه‌های فوریه و مارس عرضه شده‌اند. با این وجود، در ادامه به گجت‌هایی اشاره می‌کنیم که احتمال معرفی آن‌ها در خردادماه وجود دارد.

مک‌بوک‌ها و آی‌مک‌ها: اپل در کنفرانس WWDC سال گذشته، تقریبا تمام لپ‌تاپ‌ها و کامپیوترهای دسکتاپ خود را نونوار کرد. حالا، یک سال بعدازاین اتفاق، بهره‌گیری این گجت‌ها از نسل هشتم پردازنده‌ها اینتل، حداقل انتظار کاربران این محصولات به‌حساب می‌آید. البته در مورد تغییرات ظاهری این محصولات اخبار چندانی منتشر نشده و به همین خاطر باید تا زمان برگزاری این کنفرانس صبر کنیم. چنین موضوعی برای مک‌بوک ایر هم صادق است که گویا بعد از مدت‌ها انتظار قرار است تغییر و تحولات گسترده‌ای بر آن اعمال شود.

آی‌مک

آیپد پروها: چندی پیش با معرفی یک آیپد رده‌پایین، شاهد بهره‌گیری این گجت از قابلیت پشتیبانی از قلم استایلوس بودیم. با توجه به اعمال این تغییر مهم بر این آیپد نسبتا ارزان‌قیمت، کاربران انتظار دارند تغییرات گسترده‌ای بر آیپد پرو گران‌قیمت اعمال شود؛ به‌عنوان مثال می‌توانیم به بهره‌گیری از طراحی مشابه آیفون X و حذف دکمه هوم و تجهیز به فیس آی‌دی اشاره کنیم.

آیفون SE 2: همانطور که گفتیم، آیفون‌های مهم در ماه سپتامبر معرفی می‌شوند. اما حالا بنا به برخی گزارش‌ها، قرار است در کنفرانس WWDC 2018 مدل جدید آیفون رده‌پایین SE که در ماه مارس ۲۰۱۶ معرفی شد، ارائه شود. در مورد ویژگی‌های این آیفون اخبار موثق چندانی زیادی وجود ندارد و به همین خاطر گمانه‌زنی‌های زیادی پیرامون آن شکل گرفته است.

ایرپاور: زمانی که ایرپاور در مراسم رونمایی از آیفون X معرفی شد، سخنران مراسم اعلام کرد که این محصول در «سال آینده» عرضه می‌شود. این پد شارژر که می‌تواند انرژی چند گجت را به‌صورت بی‌سیم و البته همزمان فراهم کند، هنوز معرفی نشده و به همین خاطر انتظار می‌رود در این مراسم خبر عرضه‌ی رسمی آن اعلام شود.

ایرپاور

انتظار معرفی این محصولات را نباید داشته باشیم: به‌غیراز گجت‌های ذکر شده، نباید انتظار رونمایی از مواردی مانند اپل واچ‌ها، نسل جدید ایرپاد یا اسپیکرهای مینی هوم‌پاد را داشته باشیم. هرچند احتمال دارد اپل بخشی از کنفرانس WWDC 2018 را به ARkit و واقعیت مجازی در مک اختصاص دهد، اما در این کنفرانس به احتمال زیاد در مورد هدست واقعیت مجازی و افزوده‌ی این شرکت اطلاعات جدیدی اعلام نمی‌شود، زیرا بنا به گزارش‌ها این محصول در حوالی سال ۲۰۲۰ ارائه خواهد شد.

iOS 12: ارجحیت کیفیت بر کمیت

iOS 12

بعد از ضعف‌های متعدد iOS 11، اپل اعلام کرده که این بار در مورد iOS 12 توجه و تمرکز خود را به جای نوآوری، روانه‌ی افزایش کیفیت این سیستم‌عامل می‌کند. به همین خاطر احتمالا در این سیستم شاهد ویژگی‌های جدید پرسروصدای نخواهیم بود. البته بنا به گزارش‌ها، در این سیستم‌عامل می‌توانیم انتظار بهبود نرم‌افزار مربوط به فیس آی‌دی و افزایش تعداد انیموجی‌ها را داشته باشیم.

MacOS: تقویت امنیت

در زمینه‌ی مشکلات،iOS تنها نبود و سیستم‌عامل گجت‌های مک هم ضعف‌هایی داشتند. به‌عنوان مثال در سال ۲۰۱۷ محققان متوجه شدند که با استفاده از یک حفره‌ی امنیتی می‌توان بدون وارد کردن رمز عبور وارد لپ‌تاپ‌ها یا کامپیوترهای مک شد. به همین خاطر احتمالا اپل در کنفرانس WWDC 2018 برنامه‌های خود را برای افزایش امنیت سیستم‌عامل MacOS تشریح خواهد کرد.

WatchOS: افزایش توجه به قابلیت‌های سلامتی و تندرستی اپل واچ

اپل واچ

در مورد سیستم‌عامل مختص ساعت این شرکت اطلاعات چندانی منتشر نشده اما چندی پیش خبری در مورد ثبت پتنت ساعت‌های هوشمند مجهز به نمایشگرهای دایره‌ای شکل منتشر شد که می‌تواند نشان‌دهنده‌ی رویکرد جدید اپل باشد. همچنین احتمالا به‌زودی توسعه‌دهندگان می‌توانند واچ‌فیس‌های جدیدی را برای این ساعت‌ها طراحی کنند. در کنار این موارد، مطمئنا اپل به قابلیت‌های جدید مربوط به قابلیت‌های سلامتی و تندرستی این سیستم‌عامل اشاره خواهد کرد.

احتمال معرفی Marzipan در کنفرانس WWDC 2018

Marzipan

سایت Bloomberg در ماه ژانویه خبری را منتشر کرد که اپل مشغول توسعه‌ی ابزارهایی با اسم رمز Marzipan است که به توسعه‌دهندگان اجازه می‌دهد برای توسعه‌ی اپلیکیشن‌های مربوط به آیفون‌ها، آیپدها و مک‌ها، از این ابزار استفاده کنند. هرچند بسیاری از افراد گمان می‌کردند که این خبر به معنای یکسان شدن اپلیکیشن‌های iOS و MacOS است، اما باید بگوییم که این‌طور نیست. در همین مورد، یکی از وبلاگ‌نویسان با استناد به منابع خود پستی را منتشر کرده که در آن نوشته چنین ابزاری به توسعه‌دهندگان اجازه می‌دهد اپلیکیشن‌های مربوط به iOS و MacOS را تا حدی با استفاده از ابزار یکسانی توسعه دهند. این یعنی توسعه‌دهندگان بدون انجام کارهای تکراری فراوان، می‌توانند نسخه‌های مختلف اپلیکیشن‌های موردنظر خود را برای این دو پلتفرم طراحی کنند. البته او در این پست اشاره کرده که این برنامه مربوط به سال ۲۰۱۹ است و به همین خاطر به‌احتمال زیاد در کنفرانس WWDC 2018 اشاره‌ای به این موضوع نمی‌شود.

منبع: CNET

Let’s block ads! (Why?)

بازدید: 1

۴ روش برای انتقال فایل بین ویندوز، مک، اندروید و iOS

طرفداران اپل در زمینه‌ی انتقال فایل کار چندان سختی پیش روی خود ندارند. از زمان معرفی قابلیت «ایردراپ» (AirDrop) در macOS X Lion در ژوئیه ۲۰۱۱، کاربران این شرکت به‌راحتی می‌توانند فایل‌ها و پوشه‌ها را بین کامپیوترها، آیفون‌ها و آیپدهای ساخت این شرکت به اشتراک بگذارند.

کاربران ویندوز هم چندی پیش مجهز به یک قابلیت مشابه ایردراپ شدند. این قابلیت که Near Share نام دارد، برای انتقال فایل استفاده می‌شود و در آپدیت ماه آوریل ۲۰۱۸ در این سیستم‌عامل قرار گرفت. اما اگر ساکنین خانه یا همکاران شما از سیستم‌عامل‌های مختلفی استفاده می‌کنند، برای اشتراک گذاری فایلها کار چندان زیادی از دست Near Share برنمی‌آید. در حال حاضر Near Share از سایر سیستم‌عامل‌ها پشتیبانی نمی‌کند و ایردراپ اپل هم رابطه خوبی با دیگر سیستم‌عامل‌ها ندارد.

اما خوشبختانه، در این زمینه ابزارهای متنوعی وجود دارد که با بهره‌گیری از آن‌ها می‌توان چنین کاری را انجام داد. در ادامه به تعدادی از این ابزارها می‌پردازیم.

۱- انتقال فایل از طریق ایجاد شبکه

ایجاد شبکه

راحت‌ترین راه برای انتقال فایل بین کامپیوترهای مختلف، ایجاد پوشه‌های مخصوص برای اشتراک‌گذاری است. خوشبختانه چه در سیستم‌های مبتنی بر macOS یا ویندوز، به راحتی می‌توانید چنین پوشه‌هایی را ایجاد کنید. هرچند استفاده از این روش به راحتی و سادگی استفاده از ایردراپ یا Near Transfer نیست، اما با استفاده از آن می‌توان فرایند اشتراک‌گذاری را به طور تمام و کمال انجام داد. اپل با وجود اینکه علاقه‌ی زیادی به تسهیل رد و بدل فایل‌ها با دیگر سیستم‌عامل‌ها ندارد، اما در زمینه ارسال فایل‌ها از macOS به ویندوز و برعکس، راهنماهای بسیار مفیدی را در سایتش قرار داده است.

۲- استفاده از دراپ‌باکس

دراپ باکس

اگر حوصله‌ی ایجاد پوشه‌های مخصوص اشتراک‌گذاری را ندارید و به دنبال راه‌حل ساده‌تری برای انتقال فایل‌های کوچک مانند اسناد یا عکس هستید، توصیه می‌کنیم نگاهی به سرویس دراپ‌باکس بیندازید.برای این کار، ابتدا نسخه‌ی دسکتاپ دراپ‌باکس را نصب کنید و با این کار یک پوشه ایجاد می‌شود که می‌توانید فایل‌های موردنظر خود را در داخل آن قرار دهید. البته توجه داشته باشید که در حالت رایگان، این پوشه تنها از ظرفیت ۲ گیگابایت بهره می‌برد. بعد از این کار، نه‌تنها این فایل‌ها روانه‌ی فضای ابری می‌شوند، بلکه با نصب نسخه‌های دسکتاپ در سیستم یا گجت‌های مختلف، می‌توانید آن‌ها را دریافت کنید.

۳- استفاده از Snapdrop

ابزار تحت وب «اسنپ‌دراپ» (Snapdrop) از بسیاری از قابلیت‌های مشابه ایردراپ بهره می‌برد. اگر گجت‌های شما در یک شبکه‌ی یکسان قرار داشته باشند، با مراجعه به این سایت، می‌توانید فایل‌های مختلفی را بین آن‌ها رد و بدل کنید. البته به‌نظر می‌رسد که این سرویس روی iOS کار نمی‌کند اما برای سیستم‌عامل‌های macOS، ویندوز یا اندروید به‌راحتی می‌توان از آن استفاده کرد.

Snapdrop

تنها نکته‌ی منفی این سرویس این است که طرف گیرنده باید با کلیک بر یک گزینه، مجوز دریافت فایل‌ها را صادر کند؛ به همین خاطر فردی باید در کنار گجت‌های گیرنده حضور داشته باشد. استفاده از این سرویس کمی سخت است، اما برای ارسال فایل‌ها به مثلا دوستان یا اعضای خانواده به‌راحتی می‌توان از آن استفاده کرد. و در نهایت باید بگوییم که مهم‌ترین مزیت این سرویس، تحت وب بودن آن است و این یعنی بدون نیاز به نصب هیچ برنامه‌ای، می‌توان از آن بهره برد.

۴- AirDroid یک ابزار عالی برای انتقال فایل بین پلتفرم‌های مختلف

AirDroid

هرچند عملکرد AirDroid به خوبی ایردراپ نیست، اما در زمینه انتقال فایل‌ها بین ویندوز، macOS، iOS و گجت‌های اندرویدی عملکرد بسیار خوبی دارد. برای بهره‌گیری از امکانات پیشرفته‌تر این سرویس، باید اکانت آن را ایجاد کنید اما برای بهره‌گیری از امکانات ابتدایی نسخه‌ی دسکتاپ، نیازی به انجام این کار نیست. در صفحه‌ی اصلی، بر دکمه‌ی Fast Transfer کلیک کنید و با این کار، آیکون گجت‌هایی که از این برنامه بهره می‌برند و در شبکه موجود هستند، ظاهر می‌شود. با کلیک بر این آیکون‌ها، می‌توانید پیام یا فایل‌های موردنظر خود را به گجت‌های مذکور بفرستید. البته نسخه‌ی رایگان این سرویس از قابلیت اشتراک‌گذاری پوشه بهره نمی‌برد و برای اینکار باید سالانه ۲۰ دلار حق اشتراک پرداخت کنید.

بیشتر بخوانید: ۳ راه ساده برای کنترل کامپیوتر از راه دور

همانطور که احتمالا می‌دانید، گجت‌های اندرویدی قابلیت‌های زیادی را در اختیار توسعه‌دهندگان قرار می‌دهند و این سرویس هم از این قاعده مستثنا نیست. به همین خاطر با بهره‌گیری از اکانت این سرویس، می‌توانید مستقیما از طریق نسخه‌ی دسکتاپ آن، فایل‌های درون گجت اندرویدی خود را مدیریت کنید، نوتفیکیشن‌های آن را دریافت کنید، پیام‌های متنی را بفرستید یا بگیرید و فهرست تماس‌های از دست رفته را مشاهده کنید.

منبع: Life Hacker

Let’s block ads! (Why?)

بازدید: 0