فهرست بستن

برچسب: جنگ افزار

زیردریایی غرق شده شوروی پس از 30 سال همچنان مواد رادیواکتیو نشت می‌دهد

زیردریایی کامسومولت بیش از 30 سال پیش غرق و در تیتر اخبار قرار گرفت، اما به تازگی این زیردریایی غرق شده شوروی دوباره خبرساز شد. به گفته خبرگزاری‌ها پس از 30 سال همچنان مواد رادیواکتیو خطرناک از راکتور اتمی این زیردریایی نشت و آب را آلوده می‌کنند.

نیروی دریایی اتحاد جماهیر شوروی در اواخر دهه 1970 میلادی دست به ساخت یک زیردریایی تهاجمی به نام K-278 کامسومولت زد که یک زیردریایی اتمی محسوب می‌شود و همان زیردریایی غرق شده شوروی در گزارش ماست. این زیردریایی به منظور آزمایش فناوری‌های ساخت زیردریایی‌های نسل چهارم ساخته شد، اما یک زیردریایی کاملا رزمی بود و می‌توانست صرف نظر از وظیفه اصلی خود که خدمت به عنوان یک بستر آموزشی بود، به خدمت عملیاتی و نبرد نیز بپردازد.

زیر دریایی غرق شده شوروی

این زیردریایی در آخرین ماه از سال 1983 وارد خدمت شد و در نهایت در سال 1989، هنگام اولین گشت عملیاتی خود در فاصله 310 کیلومتری از خاک نروژ، در مواجه با بزرگترین دشمن زیردریایی‌ها غرق شد. بزرگترین دشمن زیردریایی آتش سوزی است که می‌تواند موجب غرق آن شود. کامسومولت نیز دچار آتش سوزی در بخش مهندسی عقبی خود شد و 4 نفر از خدمه بر اثر استشمام گازهای سمی و آتش کشته شدند. سپس زیردریایی به سطح آب آمد و تا 5 ساعت قبل از غرق شدن روی آب ماند، اما 38 خدمه دیگر به دلیل سرمازدگی ناشی از سرگردانی در آب،‌ در انتظار برای رسیدن نیروهای امداد جان باختند و تنها 20 نفر از خدمه نجات یافتند.

به صورت کلی نیروی دریایی شوروی و پس از آن روسیه هیچ گاه نتوانست خدمه در انتظار نجات را به درستی از زیردریایی‌های در حال غرق خود نجات دهد. بدترین فاجعه نیر متعلق به غرق شدن زیردریایی کورسک در سال 2000 بود که متاسفانه به دلیل ناتوانی نیروی دریایی روسیه برای نجات خدمه، تمامی 118 خدمه آن کشته شدند. به تازگی نیز به دنبال آتش سوزی در زیردریایی لوشاریک که اوایل ماه میلادی در سال جاری رخ داد، 14 خدمه کشته و خوشبختانه بقیه نجات پیدا کردند.

زیر دریایی غرق شده شوروی

در حال حاضر کامسومولت در ژرفای 1.7 کیلومتری آب‌های دریای بارنتز و دور از خاک نروژ آرام گرفته و علاوه بر راکتور اتمی خود، دو اژدر با کلاهک اتمی پلوتونیومی نیز همراه دارد. این زیردریایی که به افتخار «لیگ جوانان کمونیست متحد پیرو لنینیسم» موسوم به «کومسومول» نام گذاری شده بود، یک پیش نمونه اولیه محسوب می‌شود و همچون دیگر زیردریایی‌های تهاجمی و شکارچی قاتل قادر بود تا اژدر و موشک کروز با خود حمل کند.

کامسومولت 117.5 متر طول و تقریبا 11 متر پهنا داشت. وزن آن روی آب بین 4400 تا 5750 تن و زیر آب نیز 6400 تا 8000 تن بود. این زیردریایی دارای دو بدنه بود که یکی در داخل دیگری قرار داشت. بدنه داخلی از تیتانیوم ساخته شده بود. این ویژگی به زیردریایی اجازه می‌داد تا عمق 900 متری، که بسیار بیشتر از توان زیردریایی‌های آمریکایی رقیب خود بود، در آب فرو رود. ناگفته نماند تاکنون هیچ یک زیردریایی‌های نظامی نتوانسته‌اند رکورد عمق کامسومولت را بشکنند. البته کامسومولت نیز برای رسیدن به این رکورد بهایش را با خون خود پرداخت کرد.

زیر دریایی غرق شده شوروی

همانطور که گفته شد کامسومولت در عمق 1.7 متری قرار دارد که عمقی بیشتر از آستانه تحمل تیتانیوم است. بدنه این زیردریایی باید در این عمق مچاله می‌شد اما همچنان با گذشت 30 سال سالم است. اما سالم بودن بدنه به معنای سالم بودن زیردریایی نیست. در حال حاضر همچنان مواد رادیواکتیو از این زیردریایی نشت می‌کنند. محققان نروژی و روسی با استفاده از نمونه‌هایی از آب آن ناحیه که دهه‌های 1990 و 2000 توسط زیردریایی پژوهشی بدون سرنشین Ægir 6000 متعلق به روس‌ها جمع آوری شد، دریافتند که شدت پرتوزایی رادیواکتیو در آن ناحیه 100 تا 800 بکرل بر لیتر است. این مقدار بسیار بیشتر از شدت پرتوزایی 0.001 بکرل بر لیتر در آب‌های اطراف است.

بکرل بر لیتر واحدی برای اندازه گیری پرتوزایی است که مقدار مواد پرتوهای رادیواکتیو آزاد شده در محیط توسط یک پرتوزا همچون اورانیوم را اندازه گیری می‌کند. خوشبختانه مقدار 800 بکرل بر لیتر، آن هم در ژرفای آب‌های ناکجا آباد مسئله خطرناکی نیست؛ چرا که دوز آن به شدت رقیق می‌شود. کارشناسان معتقدند این مقدار حتی برای غذاهای دریایی نروژی‌ها، که از منابع غذایی و صادراتی اصلی کشورهای اسکاندیناوی محسوب می‌شود، خطرناک نیست. به گفته کارشناسان مقدار پرتوی یافت شده در آب‌های آن بخش بیشتر از سطح استاندارد است، اما خطرناک نیست.

زیر دریایی غرق شده شوروی

در حال حاضر لاشه زیردریایی غرق شده شوروی جایش امن است، البته فعلا! اما اگر راکتور اتمی آن شکسته شود می‌تواند موجب نشب مقدار بسیار زیادی مواد رادیواکتیو در آب شود. البته تنها راکتور نیست، بلکه دو اژدر اتمی که زیردریایی هنگام غرق شدن با خود داشت نیز ممکن است خرد شده و نشت کنند. به همین دلیل مهندسان و دانشمندان مشغول بررسی برای یافتن راهی به منظور بازیابی لاشه کامسومولت از اعماق آب هستند تا از یک فاجعه زیست محیطی خطرناک در آینده پیشگیری شود. ناگفته نماند این کار آسان نخواهد بود، بلکه به شدت سخت است و پیچیدگی‌های بسیاری دارد.

Let’s block ads! (Why?)

بازدیدها: 2

ادامه مطلب

روسیه در پی مجهز کردن سربازان خود به پهپادهای بمب افکن است

پهپادهای دارای بمب به زودی در اختیاران سربازان روسی قرار خواهند گرفت. این پهپادهای بمب افکن ابعاد کوچکی داشته و حمل و نقل آن‌ها کار راحتی خواهد بود.

با وجود افزایش دامنه کاربرد پهپادها طی سال‌های اخیر، همچون بهره بردن از آن‌ها در کشاورزی یا عکس برداری، نباید از کاربرد اولیه این وسایل غافل شد؛ پهپادها از همان ابتدا برای اهداف نظامی مورد استفاده قرار گرفتند و در حال حاظر نیز یک ابزار بسیار خوب برای جاسوسی یا حتی حمله نظامی به شمار می‌روند.

به لطف پیشرفت در حوزه پهپادها، ابعاد آن‌ها با وجود افزایش قابلیت‌هایشان روز به روز کاهش پیدا می‌کند. به همین دلیل همراه بردنشان به مراتب ساده‌تر از قبل شده است. این موضوع سبب شده روسیه، در پی مجهز کردن سربازان خود به پهپادهای بمب افکن باشد.

قرارگیری پهپادهای بمب افکن در اختیار سربازان روسی

وزارت دفاع روسیه در گفتگو با Izvestia از برنامه‌های این وزارتخانه برای مجهز کردن سربازان به پهپادهای دارای قابلیت حمل بمب خبر داد. سخنگوی این وزارتخانه اعلام کرد بمب‌های کوچک مورد استفاده در پهپادهای قرار گرفته در اختیار سربازان، اکنون در دست توسعه قرار دارند. به نظر می‌رسد اولین مکانی که این نوع پهپاد بمب افکن مورد استفاده قرار خواهد گرفت، سوریه است. در این کشور، سربازان داعشی با استفاده از پهپادها، بمب‌هایی را بر سر مقرهای نظامی روسیه می‌ریزند. پهپادهای در اختیار داعش اگرچه از نوع تجاری و عادی هستند، اما به منظور افزوده شدن قابلیت حمل بمب، دست‌کاری شده‌اند. به عبارتی داعش فاقد پهپادهای نظامی بوده و از همان وسایل قابل پرواز کوچک مورد استفاده توسط عموم کاربران برای حمل بمب استفاده می‌کند.

پهپادهای بمب افکن

هنوز زمان آغاز استفاده از پهپادهای بمب افکن در ماموریت‌های جدی مشخص نیست. تا آن زمان نمی‌توان درباره کارآمد بودن یا نبودن این دسته پهپادها قضاوت کرد. یکی از دلایل تردید ما درباره کاربردی بودن آن‌ها، امکان ساقط کردنشان به سادگی آب خوردن پیش از رسیدن به مقصد است! آن‌ها پهپادهای کوچکی هستند، به همین دلیل قادر به پرواز در ارتفاع‌های بالا نخواهند بود. در نتیجه مجهز بودن یا نبودنشان به قابلیت‌های گریز از رادار تفاوتی نخواهد داشت، چرا که ممکن است با چشم غیر مسلح نیز رویت شوند. امروز سیستم‌های ضد پهپاد پیشرفته‌ای متعددی توسعه پیدا کرده‌اند که ساقط کردن اهداف پروازی به مراتب پیچیده‌تر نیز برایشان کار آسوده‌ای است.

ایده دیگر، به پرواز در آمدن تعداد زیادی از پهپادهای بمب افکن کوچک به صورت همزمان است. قرار است هر سرباز به یکی از آن‌ها مجهز شود، به همین دلیل در یک دسته نظامی، تعداد زیادی از افراد مجهز به آن‌ها وجود خواهند داشت. حمله ارتشی از پهپادهای بمب افکن کوچک، می‌تواند صدمات زیادی به مقرهای دشمن وارد کند.

Let’s block ads! (Why?)

بازدیدها: 1

ادامه مطلب

موشک هوا به هوا AIM-260 می‌خواهد حافظ برتری آمریکا در آسمان باشد

نیروی هوایی آمریکا به تازگی اعلام کرده است که یک سلاح جدید برای دستیابی به برتری در نبردهای هوا به هوا را در دست توسعه دارد. این سلاح موشک هوا به هوا AIM-260 نام دارد و به زودی وارد زرادخانه نیروی هوایی و نیروی دریایی آمریکا خواهد شد.

دهه‌های اخیر صحنه رقابت قدرت‌های نظامی در زمینه نبردهای هوایی بوده است، چرا که در نبردهای امروز برتری هوایی می‌تواند متضمن برتری بر روی زمین و در نتیجه برابر با پیروزی در جنگ باشد. به همین دلیل کشورهای مختلف و خصوصا کشورهای غربی، سرمایه گزاری‌های سنگینی را در نیروی هوایی خود انجام داده‌اند. حاصل این سرمایه‌گذاری‌ها جنگنده‌های و سلاح‌هایی پیشرفته بودند که برای مدن زیادی برای کشورهای غربی برتری در آسمان‌ها را به ارمغان آورده بودند.

یکی از این سلاح‌ها موشک هوا به هوا AIM-120 AMRAAM (آمرام) بود. موشک آمرام یک موشک هوا به هوا فراتر از میدان دید است. آمرام از سال 1991 در خدمت نیروی هوایی و دریایی آمریکا بوده است و در طی این مدت چندین بار تکامل یافته و برد آن از 55 کیلومتر در مدل A/B به حدود 160 کیلومتر در مدل D رسیده است. با وجود گذشت نزدیک به 30 سال از زمان ورود به خدمت آمرام، برخی خصوصیات این موشک هنوز هم سری هستند.

موشک هوا به هوا AIM-260

F-35 در حال شلیک موشک آمرام

اما کشورهایی مثل چین و روسیه طی سال‌های اخیر فاصله را با رقبای غربی کاهش داده‌اند و با ورود به خدمت جنگنده‌هایی مثل J-20 و SU-57 و توسعه سلاح‌های پیشرفته برای این جنگنده‌ها، زنگ خطر را برای کشورهای غربی، به خصوص آمریکا به صدا درآورده اند. در سال 2016، نیروی هوایی چین موشک هوا به هوا جدیدی را به نام PL-15 وارد خدمت کرد که دارای موتور راکت پالس دوگانه بود.

موشک هوا به هوا AIM-260

جنگنده J-20 و موشک‌های PL-15 در جایگاه داخلی حمل سلاح این جنگنده

ورود به خدمت این موشک برای فرماندهان آمریکا به این معنی بود که چین به موشکی با برد برابر و یا حتی بیشتر از آمرام دست یافته است. بنابراین در جریان یک پروسه سریع و در طی یک سال، نیروی دریایی و نیروی هوایی آمریکا با کمپانی لاکهید مارتین قراردادی را برای توسعه یک موشک هوا به هوا جدید برای حفظ برتری آمریکا در این زمینه به امضاء رساندند. این سلاح جدید موشک تاکتیکی هوا به هوا مشترک یا به اختصار JATM نام گرفت و شناسه AIM-260 به آن اختصاص یافت.

وجود پروژه این موشک اواخر ماه گذشته میلادی توسط یکی از فرماندهان نیروی هوایی آمریکا و در مصاحبه با مجله Air Force Magazine اعلام شد. به گفته وی نیروی دریایی و نیروی هوایی آمریکا دو سال است که مشترکا در حال پیگیری پروژه موشک هوا به هوا AIM-260 هستند و از این موشک به عنوان “موشک نسل بعد برای برتری هوایی جنگنده‌های ما” نام برد.

گفتنی است که این فرمانده جزئیاتی در مورد خصوصیات موشک هوا به هوا AIM-260 ارائه نکرد و تنها بیان داشت که این سلاح برد بیشتری از موشک آمرام خواهد داشت و برای تعقیقب هدف از قابلیت‌های متفاوتی نسبت به آمرام برخوردار است.

این موشک دارای بدنه‌ای مشابه موشک آمرام خواهد بود و از موتور راکتی بهره می‌برد. بنابراین احتمالا برای افزایش برد تکنولوژی جدیدی در موتور راکتی آن و همچنین سر جنگی به کار رفته که باعث افزایش بهره وری پیشران و همچنین افزایش ظرفیت سوخت شده است. مورد دیگر توانایی‌های متفاوت این سلاح در بحث هدایت به سمت هدف است. احتمال می‌رود که موشک هوا به هوا AIM-260 به جست و جوگر دوگانه (ترکیب جست و جوگر راداری و تصویر ساز فروسرخ) مجهز باشد. به این ترتیب در صورتی که جنگنده هدف به اقدامات متقابل الکتریکی متوسل شد، موشک می‌تواند برای پیدا کردن آن از تصویر ساز فروسرخ استفاده کند. همچنین به احتمال قوی AIM-260 نیز مانند آمرام دارای قابلیت Home On Jam باشد. یعنی اگر جنگنده سعی کند گیرنده راداری را با استفاده از امواج رادار خود محتل کند، گیرنده راداری موشک را به سمت منبع امواج مختل کنند هدایت خواهد کرد.

و اما قابلیت دیگر این موشک برخورداری از دیتا لینک دو طرفه است. به این معنی که حامل موشک می‌تواند آن را به سمت هدفی در خارج از برد رادار خود شلیک کند و موشک با استفاده از اطلاعات ارسالی از منبعی دیگر (جنگند‌‌ه‌ای دیگر یا آواکس) که به هدف نزدیکتر است به سمت آن هدایت شود. به این ترتیب جنگنده حامل موشک می‌تواند بدون در خطر قرار گرفتن دشمن را مورد هدف قرار دهد.

موشک هوا به هوا AIM-260

موشک AMRAAM در نهایت با AIM-260 جایگزین خواهد شد.

به گفته سرتیپ جناتمپو، آزمایش‌های پروازی این موشک در سال 2021 آغاز خواهد شد و یک سال پس از آن به توانایی‌های عملیاتی اولیه دست خواهد یافت. موشک هوا به هوا AIM-260 در ابتدا بر روی جنگنده‌های F-22 و F/A-18 نیروی هوایی و دریایی آمریکا نصب خواهد شد و سپس با جنگنده‌های F-35 هر دو نیرو تطابق خواهد یافت. پس از آن نیز احتمال دارد که این موشک بر روی جنگنده‌های جدید نیروی هوایی آمریکا مثل F-15X نیز نصب گردد.

Let’s block ads! (Why?)

بازدیدها: 1

ادامه مطلب