گوشی هوشمند واقعی تازه متولد شده است!

گوشی هوشمند واقعی تازه متولد شده است!
گوشی هوشمند واقعی تازه متولد شده است!

بگذارید همین ابتدا تکلیف یک اشتباه زبانی-تاریخی را روشن کنیم. چیزی در حدود دو دهه است که اصطلاح «گوشی هوشمند » را شنیده و به کار برده‌ایم. ولی اگر بخواهیم اندکی سخت‌گیر باشیم، گوشی هوشمند، دقیقا چیزی نیست که تا امروز می‌شناختیم. اصطلاح «اسمارت‌فون» (Smartphone) اولین بار در سال ۲۰۰۰ میلادی به عنوان یک برچسب تجاری برای گوشی‌هایی به کار برده شد که امکان اتصال به اینترنت و نصب نرم‌افزارهای مختلف یا اپلیکیشن‌ها را داشتند. تقریبا از همان زمان ما از ترکیب گوشی هوشمند به عنوان معادلی برای اسمارت‌فون استفاده کردیم. ولی این روزها صحبت از گوشی هوشمند به معنای دیگری به میان آمده است: گوشی‌هایی با «هوش مصنوعی » (Artificial Intelligence) که از آن‌ها با عنوان «ای‌آی فون» (AI Phone) یاد می‌شود.

البته هوش مصنوعی حتی در دنیای گوشی‌های موبایل هم چیز چندان تازه‌ای نیست. در طی چند سال گذشته استفاده از هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی در گوشی‌های موبایل آرام آرام افزایش پیدا کرده تا جایی که امروز به جزئی جدایی ناپذیر از آن تبدیل شده است. هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی همان چیزهایی هستند که در حال حاضر بسیاری از عملکردهای یک گوشی هوشمند، از تشخیص صدا گرفته تا دستیارهای هوشمندی مانند سیری، بیکسبی و گوگل اسیستنت را ممکن می‌سازند.

گوشی هوشمند واقعی تازه متولد شده است!

پس وجه تمایز یک گوشی هوشمند واقعی (ای‌آی فون) با گوشی‌های هوشمند سابق (اسمارت‌فون) در چیست؟ نکته‌ی مهم این است که تا پیش از این بیشتر عملیات مربوط به هوش مصنوعی در گوشی‌های موبایل از طریق «رایانش ابری» (Cloud Computing) صورت می‌گرفته است. ولی گوشی‌های هوشمند واقعی به تراشه‌های ویژه‌ای برای پردازش عملیات سنگین مربوط به هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی مجهز خواهند بود.

البته حق دارید اگر اندکی نسبت به مفهوم جدید «ای‌آی فون» مشکوک باشید. همان‌طور که در گذشته از چسباندن لفظ «اسمارت» به نام بسیاری از محصولات خانگی به عنوان ترفندی تبلیغاتی برای بالا بردن فروش استفاده می‌شد، امروز هم «هوش مصنوعی» به ترندی تبدیل شده که همه تلاش می‌کنند به نحوی خود را به آن متصل کنند. ولی در این میان کمپانی‌هایی هم وجود دارند که برای این ادعایشان مدارکی قانع‌کننده‌ای ارائه می‌دهند.

برای مثال اپل در تراشه‌ی A11 Bionic خود بخش جدیدی تحت عنوان «موتور عصبی» (Neural Engine) قرار داده است. این موتور عصبی در واقع پردازنده‌ای دو هسته‌ای است که به طور ویژه برای اجرای الگوریتم‌های مربوط به یادگیری ماشینی و هوش مصنوعی طراحی شده. قابلیت‌های پیشرفته‌ای مانند تشخیص چهره، «انیموجی» (Animoji) و اپلیکیشن‌های واقعیت افزوده با استفاده از این موتور عصبی جدید کار می‌کنند.

گوشی هوشمند واقعی تازه متولد شده است!

البته اپل تنها شرکتی نیست ساخت یک گوشی هوشمند واقعی را هدف خود قرار داده. هواوی در نمایشگاه IFA 2017 از پردازنده‌ی جدید خود به نام Kirin 970 رونمایی کرد. همان پردازنده‌ای که برای اولین بار در سری گوشی‌های Mate 10 استفاده خواهد شد. در این پردازنده بخش ویژه‌ای به نام «واحد پردازش عصبی» (Neural Processing Unit) در نظر گرفته شده است. این بخش ویژه به پردازنده‌ی Kirin 970‌ کمک می‌کند تا عملیات مربوط به هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی مانند تشخیص تصاویر را با سرعتی ۲۰ برابر سریع‌تر از یک پردازنده‌ی عادی و با مصرف انرژی بسیار کمتر انجام دهد.

تا پیش از این پردازنده‌های گوشی‌های هوشمند، برای پردازش عملیات سنگین مربوط به هوش مصنوعی، قدرت کافی را نداشتند و بهینه نبودند. به همین دلیل اغلب از رایانش ابری در این زمینه استفاده می‌شد. رایانش ابری علاوه بر بالا بردن سرعت عملیات، با کم کردن بار کاری پردازنده‌ی گوشی، در مصرف باتری صرفه‌جویی می‌کند. ولی این شیوه دو اشکال عمده هم دارد. اول این که برای استفاده از آن به یک اتصال اینترنت سریع و پایدار نیاز است، و دوم این که بسیاری از نظر امنیت و حفظ حریم خصوصی موافق ارسال اطلاعات کاربر به سرورها نیستند.

حال که پردازنده‌هایی مانند A11 اپل و Kirin 970 هواوی به اندازه‌ی کافی برای مدیریت عملیات هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی قدرتمند و بهینه شده‌اند، به نظر می‌رسد گوشی هوشمند به معنی واقعی تازه دارد محقق می‌شود.

telegram_ad2_1

Let’s block ads! (Why?)

چگونه مشخصات فنی انواع گجت‌ها را پیدا کنیم؟

چگونه مشخصات فنی انواع گجت‌ها را پیدا کنیم؟
چگونه مشخصات فنی انواع گجت‌ها را پیدا کنیم؟

احتمالا از مشخصات فنی لپ‌تاپ ، گوشی موبایل  ، تبلت یا گجت‌هایتان اطلاع دارید؛ به‌خصوص اگر قبل از خرید آن‌ها ساعت‌ها وقت صرف کرده باشید. حتی در چنین حالتی، اگرچند سالی از خرید شما گذشته باشد، احتمالا فراموش می‌کنید که مدل پردازنده‌ی گجت چه بوده یا مثلا از چه مقدار حافظه‌ی رم استفاده می‌کند. اگر هم گجتی را از کسی هدیه گرفته باشید، احتمالا نمی‌دانید که این گجت دقیقا از مشخصه‌هایی بهره می‌برد.

اگر قرار است گجت خود را بفروشید، یا با گجتی دیگر تعویض کنید یا بخواهید آن را با جدیدترین نمونه‌های بازار مقایسه کنید، باید از انواع و اقسام مشخصه‌های آن مطلع شوید. در ادامه توضیح می‌دهیم که چگونه این کار را انجام دهید.

گوشی‌ها و تبلت‌های اندرویدی

چگونه مشخصات فنی انواع گجت‌ها را پیدا کنیم؟

در گوشی‌ها و تبلت‌های اندرویدی با رفتن به بخش تنظیمات و سپس System و درنهایت ضربه زدن روی گزینه‌ی About Phone کم‌وبیش به اطلاعات نه‌چندان مفیدی مانند مدل گوشی یا نسخه‌ی اندروید دست پیدا می‌کنید. برای دسترسی به اطلاعات بیشتر می‌توانید مدل گوشی‌تان را در اینترنت جستجو کنید یا این که به بخش‌های دیگر گوشی سر بزنید.

در بخش تنظیمات، می‌توانید به گزینه‌ی Storage مراجعه کنید تا از میزان حافظه‌ی داخلی گوشی‌تان مطلع شوید. برای دانستن میزان حافظه‌ی رم هم در ابتدا لازم است که گزینه‌ی Developer options را فعال کنید. برای فعال کردن هم فقط کافی است که به About phone مراجعه کنید و سپس ۷ بار روی Build Number ضربه بزنید.

با انجام این کار، گزینه‌ی Developer options در بخش تنظیمات پدیدار می‌شود و ازآنجا می‌توانید روی Memory ضربه بزنید تا ببینید گجت اندرویدی شما از چه مقدار حافظه‌ی رم استفاده می‌کند.

با استفاده از خود اندروید، تقریبا این تمام اطلاعاتی است که می‌توانید به دست آورید؛ اما خوشبختانه اپلیکیشن‌های خوبی در این زمینه وجود دارد. اپلیکیشن‌های CPU-Z و My Device رایگان هستند و تقریبا همه‌ی مشخصه‌های مهم (از رزولوشن گرفته تا مدل پردازنده) را به اطلاع کاربر می‌رسانند.

البته کار بسیار ساده‌تر این است که با استفاده از جستجوی مدل گوشی در وب، مشخصات آن را به دست آورید. در این زمینه، سایت GSMArena یکی از بهترین‌ها است که اطلاعات گسترده‌ای همچون اندازه‌ی سنسور دوربین و حسگرهای تعبیه‌شده در گوشی را در اختیار کاربر قرار می‌دهد.

آیفون و آیپد

چگونه مشخصات فنی انواع گجت‌ها را پیدا کنیم؟

از طریق سیستم‌عامل iOS نمی‌توان اطلاعات چندانی را در مورد مشخصه‌های آیفون و آیپد به دست آورد. اگر در بخش تنظیمات روی General ضربه بزنید و به قسمت About بروید، با اطلاعاتی مانند مقدار فضای داخلی در دسترس، نسخه‌ی فعلی سیستم‌عامل، تعداد اپلیکیشن‌های نصب‌شده و نام شبکه‌ی مخابراتی روبرو می‌شوید.

برای این که دقیقا از مدل و مشخصات آیفون، آیپد یا آیپاد تاچ آگاه شوید، بهترین کار استفاده از شماره‌ی مدل حک شده در پشت گجت و جستجوی آن در وب است؛ به طور مثال گوشی آیفون ۸ در ۳ مدل A1863، A1905 و A1906 عرضه شده است. در این زمینه فهرست‌های مختلفی در وب وجود دارد که در این فهرست‌ها می‌توانید مشخصه‌هایی مانند نام گجت، ظرفیت و حتی رنگ‌های آن‌ها را مشاهده کنید. در این رابطه می‌توان به صفحات رسمی اپل برای آیفون­ها، آیپد­ها و آیپاد­ها اشاره کرد.

البته اپل معمولا درباره‌ی همه‌ی مشخصه‌های گجت‌هایش اطلاع‌رسانی نمی‌کند. مثلا در صفحات مربوط به مقایسه‌ی آیفون‌ها و آیپدها که در سایت اپل وجود دارد، مشخصه‌هایی مانند پردازنده و رزولوشن را می‌توانید ببینید، اما حرفی از مقدار حافظه‌ی رم به میان نمی‌آید.

خوشبختانه سایت‌های خوبی مانند iFixit در این زمینه وجود دارند که جدیدترین آیفون‌ها را تکه‌تکه می‌کنند و مشخصه‌هایی مانند مقدار حافظه‌ی رم و ظرفیت باتری این گجت‌ها را به اطلاع عموم می‌رسانند.

در این زمینه هم می‌توانید روی سایت GSMArena حساب کنید که اطلاعات مختلفی از حافظه‌ی رم گرفته تا رزولوشن نمایشگر را در اختیار کاربر قرار می‌دهد.

لپ‌تاپ‌ها و کامپیوترهای ویندوزی

چگونه مشخصات فنی انواع گجت‌ها را پیدا کنیم؟

منوی استارت را باز کنید و با کلیک روی قسمت تنظیمات، گزینه System را انتخاب و سپس روی تب About کلیک کنید. در این قسمت می‌توانید به اطلاعاتی همچون نسخه‌ی ویندوز، مقدار حافظه‌ی رم و نوع پردازنده دسترسی پیدا کنید.

البته پیدا کردن مدل لپ‌تاپ به همین سادگی‌ها نیست. معمولا اطلاعاتی در مورد مدل لپ‌تاپ روی خود بدنه قرار دارد یا غیر از این، می‌توانید از اطلاعات صفحه‌ای بهره ببرید که برای لحظه‌ای بعد از روشن شدن سیستم ظاهر می‌شود. اگر هم رسید خریدتان را داشته باشید که کار خیلی راحت‌تر است و تقریبا به تمام اطلاعات موردنیازتان دسترسی خواهید داشت.

با تایپ کردن عبارت dxdiag در کادر جستجوی تسکبار هم DirectX Diagnostic Tool باز می‌شود که در آن می‌توانید اطلاعات مختلفی ازجمله مدل لپ‌تاپ و مقدار حافظه‌ی رم و نوع پردازنده را مشاهده کنید.

علاوه بر این، معمولا در سایت کارخانه‌های سازنده قسمتی برای همین کار وجود دارد که با استفاده از شماره سریال مربوط به این کامپیوترها می‌توانید به اطلاعات گسترده‌ای در مورد آن‌ها دسترسی پیدا کنید.

اگر از هیچ‌کدام از این راه‌حل‌ها راضی نبودید، می‌توانید از نسخه‌ی ویندوزی برنامه‌ی CPU-Z استفاده کنید که نسخه‌ی اندرویدی آن را کمی بالاتر معرفی کردیم. با استفاده از این برنامه، می‌توانید مشخصه‌های فنی‌تر و پیشرفته‌تر سیستم را مشاهده کنید. در این زمینه هم برنامه‌های مختلفی وجود دارد که مثلا برنامه‌ی Speccy از رابط کاربری جذابی بهره می‌برد و علاوه بر اطلاع‌رسانی مشخصه‌های سیستم، دمای قطعات داخلی سیستم را هم نشان می‌دهد.

لپ‌تاپ‌ها و کامپیوترهای macOS

چگونه مشخصات فنی انواع گجت‌ها را پیدا کنیم؟

از آنجا که سیستم‌های macOS محدود هستند و ابزارهای زیادی برای مشکل‌یابی در آن‌ها تعبیه‌شده، مدل‌ها و مشخصه‌های آن‌ها به‌راحتی قابل شناسایی هستند. با کلیک روی آیکون اپل که در نوار منو وجود دارد، انواع و اقسام اطلاعات را می‌توانید مشاهده کنید. از مدل سیستم و سن و سال آن گرفته تا نسخه‌ی سیستم‌عامل و پردازنده و مقدار حافظه‌ی رم. برای مشخصه‌های بیشتر و دقیق‌تر هم می‌توانید روی گزینه‌ی System Report کلیک کنید.

اگر می‌توانید که سیستم مک را روشن کنید و به این صفحه دسترسی داشته باشید که کار تمام است. اما اگر به هر دلیلی نمی‌توانید سیستم را روشن کنید، یک راه‌حل جایگزین را پیشنهاد می‌دهیم. در این زمینه هم اپل صفحات مخصوصی را در سایتش تعبیه کرده که فقط کافی است شماره سریال سیستم را یادداشت کرده و سپس در یکی از صفحات مربوط به مک­بوک،مک­بوک پرو، مک­بوک­ ایر و آی­مک به دنبال آن شماره سریال بگردید تا بتوانید مدل و مشخصه‌های سیستم‌تان را پیدا کنید.

دیگر گجت‌ها

چگونه مشخصات فنی انواع گجت‌ها را پیدا کنیم؟

پیدا کردن مشخصات گوشی و لپ‌تاپ کار چندان سختی نیست. اما پیدا کردن مشخصه‌های یک مدل خاص از تلویزیون، دوربین دیجیتال یا دیگر وسایل الکترونیکی، چالش‌برانگیز است. گاهی این چالش به خاطر این است که چنین اطلاعاتی اهمیتی ندارند، گاهی هم چالش ایجادشده بدین خاطر است که واقعا پیدا کردن این اطلاعات خاص کار بسیار مشکلی است.

در مرحله‌ی اول بهتر است که نام دقیق آن محصول را از روی بدنه یا رسید خرید پیدا کنید. اگر توانستید نام و مدل دقیق محصول را پیدا کنید، ادامه‌ی راه چندان سخت نیست. اما گاهی (به خصوص برای محصولات قدیمی) استفاده از مدل دقیق راه به‌جایی نمی‌برد. به همین خاطر، در مرحله‌ی اول از موتورهای جستجو استفاده کنید. اگر موفقیت‌آمیز نبود، به سایت سازنده سر بزنید و قسمت‌های مختلف آن را زیر و رو کنید.

اگر در تمام این راه‌ها با در بسته مواجه شدید، به مراکز فروش آن محصول و اگر مرکز فروشی برای آن وجود ندارد، به تعمیرگاه‌های مربوط به آن مراجعه کنید؛ شاید تخصص آن‌ها مثمر ثمر باشد و بتوانید اطلاعات دقیق و مفیدی را پیرامون محصول موردنظرتان پیدا کنید.

منبع: Gizmodo

telegram_ad2_1

Let’s block ads! (Why?)

هواوی میت ۱۰؛ پرچم‌داری با هوش مصنوعی

هواوی میت 10 - پرچم‌داری با هوش مصنوعی
هواوی میت ۱۰؛ پرچم‌داری با هوش مصنوعی

دوشنبه این هفته شاهد معرفی گوشی‌های میت ۱۰ و میت ۱۰ پرو توسط شرکت هواوی بودیم. دو پرچم‌دار جدید که با طراحی به‌روز، صفحه‌نمایش کم‌حاشیه و قابلیت‌های مهم در حوزه هوش مصنوعی قرار است به بازار بیایند. سوای تفاوت‌هایی که در ظاهر و ساختار طراحی این دو گوشی وجود دارد هر دو مدل از نظر سخت‌افزاری شباهت زیادی دارند. در مدل عادی حسگر اثرانگشت پایین صفحه‌نمایش کار گذاشته شده و در مدل پرو به بخش پشتی منتقل شده، در عین حال در مدل پرو شاهد حذف جک‌ هدفون بوده‌ایم. اما اگر از ویژگی‌هایی که در مقاله‌های دیگر درباره‌شان به تفصیل سخن‌ گفته‌ایم عبور کنیم، مهم‌ترین و جذاب‌ترین ویژگی‌های دو گوشی میت ۱۰ قابلیت‌های هستند که از طریق به کارگیری هوش مصنوعی در این دو مدل در دسترس کاربران قرار خواهند گرفت.

واحد پردازش عصبی؛ مغز هوشمند میت ۱۰

میت ۱۰ و میت ۱۰ پرو یک واحد پردازش عصبی اختصاصی دارند که باعث می‌شوند قابلیت‌های هوش مصنوعی گوشی‌ها در طول زمان قدرتمندتر شوند و عملکرد و بازدهی این گوشی‌ها هم در استفاده روزانه کاربر افزایش یابند.

برخلاف هواوی میت ۹ که قابلیت استفاده از دستیار صوتی الکسای شرکت آمازون را داشت، میت ۱۰ هوش مصنوعی خود را صرفا از طریق دستیار صوتی نشان نمی‌دهد. هواوی سعی کرده در این مدل‌ها از ویژگی‌های پیشین میت ۹ در حوزه هوش مصنوعی استفاده کند و برای بهبود تجربه کاربری قابلیت‌های جدیدی هم به هوش مصنوعی این گوشی‌ها بیفزاید.

هواوی میت 10 - پرچم‌داری با هوش مصنوعی

دوربین‌های پشتی می‌توانند هر چیزی که قصد عکس گرفتن از آن را دارید تشخیص دهند و براساس واقعیت، این تصاویر ثبت شده را به بهترین شکل ممکن تنظیم کنند.

برای مثال می‌توانیم از ویژگی‌های نرم‌افزاری دوربین پشتی گوشی‌های میت ۱۰ شروع کنیم. حال با کمک شبکه عصبی و پردازشگر سیگنال تصویر دوتایی، دوربین‌های پشتی می‌توانند هر چیزی که قصد عکس گرفتن از آن را دارید تشخیص دهند و براساس واقعیت، این تصاویر ثبت شده را به بهترین شکل ممکن تنظیم کنند. در نسخه‌نمایشی می‌بینیم که اپ دوربین میت ۱۰ به طرز قابل‌توجهی تصویری که از طریق لنز می‌بینیم را بسته به اینکه با دوربین از چه چیزی عکس بگیریم تغییر می‌دهد؛ اگر از یک گل یا گیاه عکس بگیرید شاهد یک نوع تنظیم و اگر از غذا عکس بگیرید شاهد نوعی تنظیم متفاوت خواهید بود. دوربین گوشی‌های میت ۱۰ قادرند در زمان عرضه ۱۳ سوژه و حالت عکاسی مختلف را به صورت خودکار تشخیص دهند و پیش از ثبت تصویر می‌توانید در گوشه بالایی سمت چپ تصویر  ببینید که اپ دوربین چه حالتی را تشخیص داده است.

در واقع نمی‌توان این تغییرات را فیلتر عکس نامید، باید گفت با نوعی دست‌کاری صحنه و افکت‌های هکس طرفیم. تنظیماتی مثل رنگ و کنتراست که می‌توانند تصویر نهایی بهتری برای‌مان ایجاد کنند. البته باید در نظر داشت که «بهتر» کردن عکس از طریق تغییر تنظیمات یک امر ذهنی است و شاید مثلا پررنگ‌تر کردن یک میوه آنقدرها هم با ذایقه تصویری شما جور در نیاید. البته باید بدانید این امکان که از طریق هوش مصنوعی فعال شده صرفا به عنوان یک مزیت در اختیارتان قرار دارد و هر زمان که بخواهید می‌توانید از حالت عادی دوربین برای ثبت تصویر استفاده کنید.

هوش مصنوعی در خدمت توسعه‌دهنده‌ها

هوش مصنوعی گوشی‌های میت ۱۰ و میت ۱۰ پرو صرفا در خدمت اپلیکیشن‌های داخلی این گوشی‌ها نیستند و می‌توانند باعث افزایش کیفیت استفاده از اپ‌های دیگر هم بشوند. هواوی اعلام کرده توسعه‌دهنده‌ها می‌توانند از طریق اپلیکیشن رابط برنامه‌نویسی Kirin شرکت هواوی یا از طریق منابع نرم‌افزاری متن‌باز مثل Tensorflow و Caffe 2 می‌توانند برنامه‌هایی بنویسند که از واحد پردازش عصبی این گوشی استفاده کند. برای مثال اپ مترجم گوگل که روی گوشی‌های میت ۱۰ به شکل پیش‌فرض نصب شده از واحد پردازش عصبی و هوش مصنوعی هواوی استفاده می‌کند تا ترجمه سریع متن و کاراکترها را با این امکانات به شکل بهتری انجام دهد. با در اختیار داشتن این امکانات پس از ثبت تصویر یک علامت که در آن کاراکترهای چینی به کار رفته، اپلیکیشن ظرف زمانی کمتر از یک ثانیه متن چینی را به انگلیسی ترجمه می‌کند.

هواوی میت 10 - پرچم‌داری با هوش مصنوعی

به‌کارگیری هوش مصنوعی در گوشی‌های میت ۱۰ به شکلی ظریف‌تر و متفاوت‌ اتفاق افتاده و باعث شده با گوشی‌های هوشمندی طرف باشیم که در عمل کاراتر و قدرتمندتر هستند.

چنانکه اشاره شد واحد پردازش عصبی اختصاصی که در میت ۱۰ و میت ۱۰ پرو به کار رفته به بهبود عملکرد گوشی هم کمک می‌کند. درست مثل پرچم‌دار سال گذشته هواوی یعنی میت ۹، میت ۱۰ هم عملکرد گوشی را در طول زمان و از طریق یادگیری بهبود می‌بخشد. هوش مصنوعی قادر است بررسی کند که شما به شکل معمول از کدام اپ‌ها بیشتر استفاده می‌کنید تا قدرت گوشی بیشتر صرف این اپ‌ها شود. در عین حال به دلیل آنکه واحد پردازش عصبی برخی از وظایفی که در شرایط عادی باید توسط پردازنده مرکزی و پردازنده گرافیکی انجام شود را برعهده می‌گیرد، در طول زمان فشار کمتری به این بخش‌ها وارد می‌شود و عمر گوشی افزایش می‌یابد.

یکی از نکاتی که باید درباره هوش مصنوعی گوشی‌های میت ۱۰ به آن توجه کنیم شیوه استفاده و به‌کارگیری آن در گوشی است. هواوی در این مدل‌ها از دستیار صوتی استفاده نکرده بنابراین تعامل با هوش مصنوعی به شکل مستقیم و از طریق فرمان‌های صوتی ممکن نیست. در واقع به‌کارگیری هوش مصنوعی به شکلی ظریف‌تر و متفاوت‌ اتفاق افتاده و باعث شده با گوشی‌های هوشمندی طرف باشیم که در عمل کاراتر و قدرتمندتر هستند.

منبع: Arstechnica


Let’s block ads! (Why?)

حفره‌ی امنیتی فلش منجر به هک کامپیوترها شد

حفره‌ی امنیتی فلش منجر به هک کامپیوترها شد

می‌دانیم که عمر زیادی از فلش شرکت ادوبی باقی نمانده است. با این حال، به نظر می‌رسد قرار نیست پایان کار آن هم به زیبایی صورت بگیرد: مشکلات امنیتی جدیدی گریبان فلش را گرفته‌اند؛ مشکلاتی که البته برای فلش چیز جدیدی نیست و همیشه همراه آن بوده است.

کاسپرسکی می‌گوید که شرکت ادوبی را از این حفره‌ی امنیتی مطلع کرده.

شرکت امنیتی کاسپرسکی گزارش داده است که یک حفره‌ی امنیتی جدید در فلش پیدا شده؛ حفره‌ای که گروه هکری به اسم BlackOasis از آن بهره گرفته و با استفاده از آن، کامپیوترهای زیادی را در کشورهای مختلف به بدافزار آلوده کرده‌اند. کاسپرسکی می‌گوید که گروه هکر BlackOasis به دنبال اطلاعات مربوط به خاورمیانه، مسوولان سازمان ملل متحد و فعالان سیاسی و خبرنگاران است.

طبق گزارش کاسپرسکی، گروه هکر BlackOasis کامپیوترهایی را در کشورهای روسیه، افغانستان، نیجریه، هلند، بحرین، آنگولا، تونس، اردن، لیبی، نیجریه، انگلستان، ایران و عراق به بدافزار آلوده کرده و به آن‌ها دسترسی پیدا کرده‌اند.

حمله‌ی هکرها در روز ۱۰ اکتبر یعنی هفته‌ی پیش صورت گرفته است. آن‌ها توانسته‌اند نرم‌افزاری به اسم FinSpy یا FinFisher را آلوده کنند که به دولت‌ها و سازمان‌های نظامی فروخته می‌شود.

کاسپرسکی می‌گوید که شرکت ادوبی را از این حفره‌ی امنیتی مطلع کرده و یک بروزرسانی هم برای فلش عرضه شده است.

منبع: Engadget

Let’s block ads! (Why?)

نت‌فلیکس ۸ میلیارد دلار صرف ساخت فیلم و سریال خواهد کرد

نت‌فلیکس ۸ میلیارد دلار صرف ساخت فیلم و سریال خواهد کرد

گزارش مالی جدید شرکت نت‌فلکیس (Netflix) منتشر شده و با اینکه فکر نمی‌کردیم دیگر کسی در دنیا بدون اکانت نت‌فلیکس باقی مانده باشد، ولی این شرکت گزارش داده که توانسته‌اند میلیون‌ها مشترک جدید جذب کنند. در حال حاضر نت‌فلیکس بیش از ۱۱۵ میلیون مشترک دارد. پنج سال از شروع ساخت محتوا توسط خود این سرویس پخش فیلم و سریال می‌گذرد. نت‌فلیکس که در ابتدا با سریال House of Cards توانایی خودش را در ساخت سریال به همه ثابت کرده بود، در حال حاضر چند سالی است که پایش را از تمام شبکه‌های تلویزیونی دیگر فراتر گذاشته و مجموعه‌هایی قدرتمند مثل Stranger Things را تولید می‌کند.

در حال حاضر نت‌فلیکس بیش از ۱۱۵ میلیون مشترک دارد.

با این حال، رقابت بین شبکه‌های مختلف بسیار زیاد شده است. آمازون، هولو و حتی دیزنی شروع به ساخت مجموعه‌های مختلف کرده‌اند. همین موضوع هم باعث شده تا نت‌فلیکس مجبور شود هزینه‌های بیشتری برای ساخت فیلم و سریال کند؛ طوری که این شرکت گفته که تخمین می‌زند در سال آینده‌ی میلادی ۷ تا ۸ میلیارد دلار برای تولید محتوا هزینه کند. این رقم دو میلیارد دلار از هزینه‌های امسال نت‌فلیکس بیشتر است.

ممکن است یکی از دلایل گران شدن برخی از اشتراک‌های نت‌فلیکس، همین هزینه‌ها باشد. این شرکت پیش‌بینی کرده که در مقایسه با سال گذشته، سه ماهه‌ی مالی آینده مشترکان جدید کمتری جذب کنند.

منبع: Engadget

Let’s block ads! (Why?)