بلایی که دست اندازها بر سر خودرو شما می آورد [تماشا کنید]

افتادن به یک چاله بزرگ در هنگام رانندگی یک اتفاق بسیار محتمل برای رانندگان است. در صورت رخ دادن چنین اتفاقی، فشار زیادی به سیستم تعلیق خودرو وارد شده و در برخی موارد شدید حتی ممکن است صدمه ای به قسمت های مختلف خودرو، مخصوصا اجزای سیستم تعلیق وارد شود.

دست اندازهای متعدد در خیابانی در نیویورک

آیا تاکنون فکر کرده اید که در چنین مواقعی دقیقا چه بر سر شاسی و سیستم تعلیق می آید؟

یکی از کانال های یوتیوبی برای یافتن پاسخ ویدیویی بسیار جالب در این باره تهیه کرده است.

برای این کار دست اندرکاران این کانال به سراغ یک مرسدس بنز E کلاس W211 که به علت برخی مشکلات فنی به مدت دو سال در پارکینگ نمایندگی این کمپانی در شیکاگو رها شده بود، رفته و پس از رفع ایرادات، آن را برای تست های مختلف مهیا کردند.

در گام بعدی تیم سازنده به منظور ثبت و ضبط بهتر حرکات چرخ در مواجهه با دست اندازهای مختلف، تمام پنل های کناری و حتی درها را از جای خود خارج نموده و پس از آماده شدن کامل تست های گوناگونی را در مسیرهای پر دست انداز اجرا کردند.

ویدیوی انتشار یافته از این تست ها که با استفاده از دوربین های بسیار پر سرعت و با تعداد فریم بالا ضبط شده، به خوبی نشان می دهد چاله ها و دست اندازهای بزرگ فشار فوق العاده زیادی به سیستم تعلیق و شاسی خودرو تحمیل می کنند.

این فشار به حدی است که اگر کمک فنرها در جذب ضربه ناموفق عمل کنند، ممکن است لاستیک ها با بخش های فلزی بدنه یا شاسی برخورد داشته و دچار ترکیدگی شوند. روشن است که این اتفاق اگر در سرعت های بالا رخ دهد، می تواند حوادث ناگواری به دنبال داشته باشد.

در ادامه مرسدس E کلاس مذکور آزمایش های شدیدتری را در مسیرهای ناهموار پشت سر گذاشت که نتیجه آن آسیب دیدگی زیاد و بروز ایرادات متعدد در قسمت موتور، شاسی و سیستم تعلیق بود.

نکته مهمتر آنکه مرسدس مذکور دارای یکی از بهترین سیستم های تعلیق در کلاس خود است و به راحتی شرایط استفاده معمولی را برای سالیان سال تاب می آورد، اما ظرف مدت کوتاهی در این ویدیو دچار آسیب های شدید می شود.

آنطور که پیداست دست اندازها و چاله های بزرگ و عمیق حتی برای خودروهای با کیفیت خارجی نیز می توانند دردسرساز شوند.

بنابراین بهتر است همیشه هنگام رانندگی در خیابان ها و جاده های ناهموار جانب احتیاط را رعایت نموده و ضمن حرکت با سرعت کم، تا حد امکان از عبور از روی دست اندازها اجتناب کرد.

در واقع برای خودروهایی که دارای شاسی و بدنه ضعیف و سیستم تعلیق بسیار ساده هستند (مانند خانواده پراید و تیبا)، گرفتار شدن در چنین گودال هایی می تواند به قیمت بهم خوردن زوایا و فواصل مهندسی شده شاسی و بدنه تمام شود و صدمات جبران ناپذیری به خودرو وارد کند.

Let’s block ads! (Why?)

روزیاتو: «شلیک کن، بزدل، می خوای یه مرد رو بکشی»: نهیب چگوارا به کسی که قرار بود او را بکشد

این روزها باتوجه به این که در رسانه های اجتماعی از او زیاد می شنویم، عکس افسانه ای او بر روی تیشرت ها و سردر بسیاری از خوابگاه های دانشجویی قرار گرفته و در مورد او داستان ها گفته می شود در می یابیم که چه گوارا نه یک مرد بلکه یک ایده و آرمان بوده است. اما او زندگی انسانی داشت، درست مانند تمامی انسان ها که زندگی می کنند؛  هر چند زندگی او خیلی زود و ۵۰ سال پیش در ۹ اکتبر ۱۹۶۷ در جنگل های بولیوی به پایان رسید. چه گوارا در آرژانتینی که تحت حکومت دیکتاتور مآبانه ی خوان پرون قرار داشت بزرگ شد. وی آرزو داشت دکتر شود و پس از اتمام تحصیلات دبیرستان در همین مسیر گام برداشت تا این که با تفکرات کمونیستی آشنا گشته و در دهه ی ۱۹۵۰ مبارزات انقلابی و مارکسیستی در کوبا آغاز شد.

انقلاب کوبا نظر چه جوان را به خود جلب کرد به همین دلیل دانشگاه پزشکی را رها کرد و به فیدل کاسترو پیوست. در نهایت او به فیدل کاسترو کمک کرد که انقلاب را به سرانجام برساند و در دولت تازه تاسیس کوبا به رهبری فیدل کاسترو چندین سمت را بر عهده گرفت تا این که در اوایل دهه ۱۹۶۰ به دلیل آن چیزی که روزنامه ی تایم آن را «مشاجره تلخ مکتبی» می نامید این دو دچار اختلاف شدند و چه جزیره کوبا را ترک کرد. چه اعلام نمود که وی وظیفه اش در قبال انقلاب کوبا را تمام و کمال انجام داده و زمان آن رسیده که به کمک جنبش های آزادی خواهی در دیگر نقاط جهان برود. اما به زودی دریافت که آن انقلاب هایی که وی در آمریکای جنوبی ترویج می کرد به راحتی کوبا بدست نخواهند آمد.

آن هایی که قدرت را در دست داشتند برای حفظ آن با تمام قوا تلاش می کردند و بسیاری از کشاورزان نیز نمی خواستند که به گرویدن به صف گریلاهای کمونیست به چشم یک گزینه ی جایگزین نگاه کنند. بدین ترتیب، چگوارای خسته در اواسط سال ۱۹۶۷ خود را در جنگل های کلمبیا در دام تعقیب کنندگانش یافت. گزارش تایم در آن زمان و در مورد دستگیری و اعدام چگوارا به شرح زیر بود:

“کوِبرادا دل یورو، در عمق جنگل های مرطوب بولیوی در ۷۵ مایلی شمال کامیری، یک دره شیب دار و باریک است که از درختان انبوه پوشیده شده است. آن جا، اوایل هفته گذشته، دو دسته از رنجرهای بولیویایی که روی هم بیش از ۱۸۰ نفر بودند به دو ستون تقسیم شده و بی صدا به تعقیب یک مشت گریلا پرداختند. کمی بعد از ظهر، سربازان اهدافشان را شناسایی کردند و دو طرف در یک فضای کوچک ۱۵۰ فوتی با تفنگ ها و مسلسل هایشان به سمت هم آتش گشودند. بعد از یک نبرد سخت و طولانی، ۴ رنجر و سه گریلا کشته شده و ۴ گریلای دیگر نیز دستگیر شدند. یکی از این دستگیر شدگان گریلایی معمولی نبود.

او ارنستو “چه” گوارا، ۳۹ ساله، آتش پاره مارکسیست گریزپا، استاد جنگ های نامنظم و معاون فیدل کاسترو بود که اسمش از زمان غیب شدنش در کوبا در دو و نیم سال گذشته به یک افسانه تبدیل شده بود. تا آن زمان بسیاری از مردم دنیا فکر می کردند که چه کشته شده است (شاید حتی بدست فیدل کاسترو) تا اینکه تنها چند وقت پیش حضور او در بولیوی تایید شد. چه در حالی که گلوله ای به پهلوی چپش اصابت کرده بود و به سمت نیروهای دولتی حمله می کرد دستگیر شد؛ با پیراهنی خاکی و پوسیده، شلواری که رنگ سبزش از بین رفته بود. کاهش وزن شدیدی در وی دیده می شد و سندل هایی با ساق بلند به پا داشت. گلوله ی دیگری به اسلحه نیمه اتوماتیک دسته کوتا ام-۱ او برخورد کرده و آن را از دستش انداخته بود.

رنجرها در کوله پشتی او کتابی با عنوان مقالاتی در سرمایه داری مدرن، چندین برنامه رمزی، دو دفترچه خاطرات در مورد جنگ، پیام هایی حاکی از حمایت از طرف “آریل”- ظاهراً فیدل کاسترو- و یک دفترچه خاطرات شخصی پیدا کردند. در یکی از آخرین نوشته های او در این دفترچه چنین نوشته شده بود:” به نظر می رسد که همه چیز به پایان رسیده است”. در کوبرادا دل یورو، چه روی یک برانکارد قرار داده شده و حدود ۵ مایل تا شهر هیگوراس به همین شکل حمل شد. رهبران ارتش در لاپاز، پایتخت، که خبر دستگیری او را شنیده بودند نمی دانستند با او چکار کنند. از آن جا که در بولیوی مجازات مرگ وجود نداشت، در بدترین حالت، چه به زندان فرستاده می شد- شاید بعد از یک دادگاه طولانی، پر سر وصدا، تشدید پروپاگاندای تمامی کشورهای للوک کمونیست و این تهدید که دیگر گریلاها شاید وارد بولیوی شده و سعی در آزادی او داشته باشند. روز بعد به هیگوراس دستور داده شد که چه را اعدام کند. دو ساعت بعد او با شلیک گلوله کشته شد”.

جنازه ی چه برای برای کالبدشکافی و شستشو به یک بیمارستان در شهر واله گرانده برده شد. اگر چه نیروهای ارتش ادعا می کردند که اعدامی صورت نگرفته اما پزشکان تایید کردند که وی روز بعد از دستگیری کشته شده است و نه در طول درگیری های روز اول. جنازه ی او برای مدتی در انظار عمومی قرار گرفت تا همه بدانند او چه گوارا است و سپس جنازه اش سوزانده شد.

“اعدام او در واله گرانده در سن ۳۹ سالگی تنها جایگاه افسانه ای او را تقویت کرد. این شخصیت شبه- مسیحی که در تختخواب مرگ دراز شده، با چشم های غیرطبیعی که هر لحظه ممکن است باز شوند؛ آن صحبت های آخر تهی از ترس (شلیک کن، بزدل، فقط قراره یه مرد رو بکشی)  که کسی از خود درآورده یا نقل قول کرده بود، خاکسپاری نامعلوم و دست هایی بسته، انگار قاتلانش از مرده ی او بیشتر از زنده اش ترس داشتند: تمام این صحنه ها در ذهن و خاطره آن روزگار سرکش نقش بست”.

Let’s block ads! (Why?)

نگاه نزدیک دیجیاتو: نمونه تصاویر ثبت شده با دوربین هوآوی میت ۱۰

[unable to retrieve full-text content]

هوآوی دوشنبه ۲۴ مهر ماه یکی از مورد انتظار ترین موبایل های سال ۲۰۱۷ یعنی فبلت پرچمدارش را در سه مدل میت ۱۰، میت ۱۰ پرو و میت ۱۰ پورشه دیزاین معرفی کرد. این تلفن همراه به چیپست کایرین ۹۷۰ مجهز …

The post نگاه نزدیک دیجیاتو: نمونه تصاویر ثبت شده با دوربین هوآوی میت ۱۰ appeared first on دیجیاتو .

جمعیت ۱.۳ میلیارد نفری چین زیر ذره بین سیستم تشخیص چهره سراسری

چین که حالا پیشتاز تولید سخت افزار در عرصه جهانی به شمار می رود برآن شده تا تمرکزش را روی دستاورد تکنولوژیکی بزرگ تری قرار دهد و آن چیزی نیست جز نوعی سیستم تشخیص چهره که قادر باشد تمام ۱.۳ میلیارد نفر شهروند این کشور را شناسایی کند.

روزنامه صبح جنوب چین در این باره نوشته:

این پروژه از سال ۲۰۱۵ میلادی آغاز شده و وزارت امنیت داخلی برای این منظور از یک کمپانی فعال در حوزه راهکارهای امنیتی به نام Isvision خواسته که این سیستم و دیتابیس مربوط به آن را بسازد. هدف در واقع استفاده از دوربین های متصل به شبکه درسرتاسر قلمرو چین است تا هویت شهروندان ظرف تنها سه ثانیه با سطح دقت ۸۸ درصدی یا بالاتر شناسایی گردد.

ساخت چنین سیستمی را میتوان یک موفقیت تکنولوژیکی بسیار مهم برای چشم بادامی ها قلمداد کرد هرچندکه در حال حاضر سیستم های تشخیص چهره متعددی تولید شده و در مقیاس کوچک تر برای رصد فعالیت های برخی افراد مدنظر دولتمردان این کشور به کار می روند.

اضافه کنیم که این دوربین ها قرار است با کمک نوعی سیستم مبتنی بر کلاود روی چراغ های راهنمایی و رانندگی، ایستگاه های مترو و حتی اماکن عمومی سرتاسر چین نصب شوند تا کلیه حرکات و رفتارهای آنها را تحت نظر بگیرند.

البته گردآوری اطلاعات ۱.۳ میلیارد نفر انسان پایگاه داده ای عظیمی را ایجاد می کند که طعمه ای خوب برای هکرهاست. با در نظر داشتن اینکه سیستم مورد بحث قرار است روی کلاود پیاده سازی شود انتظار می رود که نظر هکرهای احتمالی را برای حمله جلب نماید.

Let’s block ads! (Why?)

چگونه از آسمان پر ستاره شب زیباترین عکس ها را بگیریم؟

آسمان شب نفس ها را در سینه حبس می کند. اگر به جای تاریکی رفته و پس از عادت کردن چشم تان به نبود نور نگاهی به بالا سرتان بیندازید، منظره زیبایی از هزاران نقطه نورانی را بر پهنه آسمان خواهید دید که هر کدام از این نقطه ها می توانند نور یک ستاره یا حتی کهکشانی با میلیون ها سال قدمت باشند؛ منظره ای که هر انسانی در مقابل عظمتش احساس حقارت و کوچکی می کند.

آسمان شب سوژه فوق العاده ای برای عکاسی است. به لطف سرعت شاتر بالا، دوربین های عکاسی می توانند نور بیشتری از چشمان شما دریافت کنند تا با گرفتن عکس بهتر بتوانید به نظاره آسمان زیبای شب بنشینید. در این مقاله به تکنیک هایی پرداخته ایم که شما را برای گرفتن عکس های عالی و بی نقص از آسمان پر ستاره راهنمایی می کنند.

بهترین تصاویر از آسمان شب چه خصوصیاتی دارند؟

بهترین تصاویر از آسمان آن هایی هستند که بتوانند هزاران ستاره را در قاب خود جای بدهند؛ طوری که با دیدن شان احساس کنید که در حال تماشای جهانی بی انتها هستید.

از دیگر خصوصیات عکس های خوب این است که در عین نمایش آسمان بتوانند بخش هایی از زمین را هم به تصویر بکشند. عکسی که فقط شامل ستاره هاست در بهترین حالت مشابه تصاویر علمی و تحقیقاتی ناسا یا عکس های غیر واقعی است که با پردازش کامپیوتری ایجاد می شوند.

اما در عوض یک عکس خوب معمولا مناظر و چشم اندازهای زمینی را هم در بر می گیرد. این کار باعث ایجاد تضادی میان گستردگی آسمان و کوچکی زمین می شود که منظره فوق العاده زیبایی می آفریند.

مسائل تکنیکی

فرقی نمی کند که کجا باشید، با تسلط بر تکنیک های عکاسی تقریبا هر جایی می توانید تصاویر خوبی از آسمان بگیرید. البته بهترین نتایج در نقاط کاملا تاریک حاصل می شوند. اگر حدود ۵۰ کیلومتر از محیط های شهری فاصله بگیرید، آلودگی نوری به قدری کاهش پیدا می کند که بر عکس هایتان اثر نگذارد. عکاسان حرفه ای در چنین مواقعی برای عکاسی قله کوهستان ها یا صحراها را ترجیح می دهند.

بهترین راه برای شناسایی نقاط مناسب برای عکاسی این است که از نقشه های آلودگی نوری زمین مثل Dark Site Finder استفاده کنید. همانطور که در اسکرین شات پایین می بینید، تقریبا بخش اعظم ایالت های شرقی آمریکا برای عکاسی در شب جای مناسبی نیستند، اما در عوض قسمت های میانی و غربی از شرایط بهتری برخوردارند.

با این وجود اگر تحت هیچ شرایطی امکان حضور در نقاط کاملا تاریک را نداشتید، بهترین کار این است که عکس تان را از تاریک ترین افق ممکن بگیرید. به عنوان مثال تصویر پایین در منطقه ای با آلودگی نوری نسبتا بالا گرفته شده، اما عکاس با گرفتن دوربین به سمت ساحل دریا توانسته که نور شفق را به زیبایی به نمایش بگذارد:

برای عکاسی از آسمان شب، باید میان چند چیز تعادل برقرار کنید: این که بدون کوچک ترین افت کیفیت تصویر در اثر سو سو زدن یا حرکت ستاره ها، بیشترین نور ممکن را به لنز دوربین تان وارد کنید. برای این منظور لازم است که دریچه دیافراگم را در باز ترین حالت ممکن گذاشته و برای داشتن تصاویر شفاف ISO را روی بالاترین حد خود تنظیم کنید. اکثر دوربین های نیمه حرفه ای موجود در بازار ایزویی برابر با ۱۶۰۰ دارند.

فارغ از ایزو و دیافراگم، توجه به سرعت شاتر هم در عکاسی از آسمان مسئله حائز اهمیتی است.

این در حالیست که سقف ایزوی دوربین های حرفه ای ممکن است به ۳۲۰۰ یا حتی ۶۴۰۰ هم برسد. دوربین های قدیمی و معمولی هم نهایتا از پس ثبت عکس هایی با ایزوی ۸۰۰ بر می آیند. اما فارغ از ایزو و دیافراگم، توجه به سرعت شاتر هم در عکاسی از آسمان مسئله حائز اهمیتی است.

در عکاسی از آسمان سرعت شاتر مستقیما به فاصله کانونی لنز دوربین وابسته است. از آن جا که آسمان ثابت نبوده و ستارگان در آن دائما در حال حرکتند، اگر شاتر را مدت زمانی طولانی باز بگذارید ستاره ها در عوض نقطه های گرد و درخشان به شکل لکه های تار در تصویر دیده می شوند، چیزی شبیه به عکسی که در ادامه مشاهده می کنید:

در چنین مواقعی پیروی از «قانون ۵۰۰» می تواند شما را برای تنظیم سرعت شاتر با فاصله کانونی لنز دوربین راهنمایی کند. برای این کار کافیست عدد ۵۰۰ را تقسیم بر فاصله کانونی لنز دوربین خود بکنید. به عنوان مثال اگر از یک لنز ۲۰ میلی متری استفاده می کنید، مطابق قانون ۵۰۰ بیشترین سرعت شاتر برای داشتن تصویری شفاف از پهنه آسمان ۲۵ ثانیه خواهد بود.

اما در استفاده از قانون ۵۰۰ نکاتی هست که باید به آن ها توجه داشته باشید. اولا اگر به جای دوربین های فول فریم از دوربین کراپ سنسور برای عکاسی استفاده می کنید، باید در محاسبه فاصله کانونی دوربین خود آن را به فاصله کانونی لنز دوربین های فول فریم تبدیل نمایید. برای این کار کافیست پیش از تقسیم، فاصله کانونی لنز دوربین کراپ سنسورتان را در ۱٫۵ ضرب کنید.

پیروی از «قانون ۵۰۰» می تواند شما را برای تنظیم سرعت شاتر با فاصله کانونی لنز دوربین راهنمایی کند

توجه داشته باشید که قانون ۵۰۰ در مورد دوربین های رزولوشن بالا کاربرد زیادی ندارد. در چنین دوربین هایی باید عددی مثل ۳۰۰ را بر فاصله کانونی لنز تقسیم کنید تا به زمان معقولی برای سرعت شاتر برسید. در مجموع با حسابی سر انگشتی می توانید متوجه شوید که هر چه فاصله کانونی لنز شما کمتر باشد، شاتر باید مدت زمان بیشتری باز بماند تا بتوانید حرکت ستاره ها را به تصویر بکشید.

مثلا مناسب ترین زمان باز ماندن شاتر برای یک لنز ۱۷ میلی متری، ۳۰ ثانیه است در حالی که برای یک لنز ۵۰ میلی متری شاید ۱۰ ثانیه هم کفایت کند. همچنین اگر لنزهای واید را به کار بگیرید، می توانید پوشش گسترده تری از مناظر زمینی را در کادرتان داشته باشید که زیبایی خاصی به عکس نهایی شما می بخشد.

اما در عکاسی از آسمان شب نکات دیگری هم هستند که باید رعایت کنید. برای این کار استفاده از یک پایه عکاسی کاملا ضروری به نظر می رسد. بنابراین برای این که لرزش دوربین برایتان مشکل ساز نشود، شاید تصمیم خوبی باشد که با قرار دادن دوربین روی پایه از تایمر یا ریموت کنترلر برای عکاسی استفاده کنید.

فوکوس خودکار در تاریکی شب هیچ فایده ای برایتان ندارد

ضمنا یادتان باشد که فوکوس خودکار در تاریکی شب هیچ فایده ای برایتان ندارد، بنابراین بهتر است فوکوس را در حالت دستی بگذارید. همچنین برای عکاسی نجومی حتما تصاویر RAW بگیرید، چرا که در عکس های این چنینی کوچک ترین جزئیات هم نباید از قلم بیفتند.

همانطور که خواندید عکاسی از آسمان یک کار تکنیکی است، اما این موضوع به معنی آن نیست که کار سختی در پیش دارید. کافیست طبق راهنمایی ها پیش بروید تا ببینید که نتیجه چه چیزی از آب در می آید.

البته از عکس های اولیه تان نباید انتظار نتایج چشمگیر و خارق العاده ای داشته باشید. اگر نتوانستید عکس های خوبی بگیرید، هرگز ناامید نشوید و همیشه آماده باشید تا از اشتباهات تان برای دفعات بعدی درس بگیرید.

ترفندهای کارآمد

پس پردازی (Post Processing) یکی از رازهای بزرگ عکاسی نجومی است. این روزها به لطف نرم افزارهایی مثل ادوبی لایت روم، فتوشاپ و ابزارهای دیگر می توانید چیزهایی مثل جزئیات و حجم سایه ها، کنتراست و اکسپوژر تصاویر را به طور دستی تغییر بدهید. تنظیم میزان اشباع رنگ ها و بازی کردن با تنظیمات سفیدی تصویر می تواند عکس خام شما را دو برابر زیباتر و چشم نوازتر نشان دهد.

مثلا عکس پایین را ببینید. در این تصویر هیچ گونه دخل و تصرفی انجام نشده و چیزی که پیش روی شماست دقیقا همان تصویر خامی است که توسط دوربین ثبت شده:

اما با کمی دستکاری و ویرایش نتیجه نهایی به این شکل درآمده است:

اما به جز مواردی که ذکر شد، ترفندهایی که در ادامه می گوییم هم می توانند تجربه بهتری از عکاسی نجومی را برایتان به ارمغان بیاورند:

  • ماه در آسمان بسیار روشن است. اگر هدفتان از عکاسی شکار ستاره هاست، بهتر است شب هایی را برای این کار برگزینید که ماه در آسمان نباشد. در غیر این صورت نور مهتاب می تواند به عاملی مزاحم برای گرفتن عکس های خوب تبدیل شود.
  • حتی پس از غروب خورشید هم نور آن می تواند تا مدتی روی عکس هایتان تأثیر بگذارد. بنابراین زمانی باید شروع به عکاسی کنید که از غروب کامل خورشید مطمئن شده باشید، در حدی که خورشید آنقدر در افق پایین رفته باشد که اشعه های نورانی اش به اتمسفر محل عکاسی شما نرسد. برای دانستن زمان غروب کامل خورشید، وبسایت های اعلام کننده اوقات شرعی می توانند گزینه مناسبی باشند.
  • اگر می خواهید صورت فلکی خاصی را به تصویر بکشید، اپلیکیشن هایی مثل Sky Guide در iOS و Sky Map در اندروید می توانند فوق العاده کاربردی ظاهر شوند.
  • حتما زمانی که برای عکاسی از آسمان شب به بیرون می روید با خودتان هد لامپ به همراه داشته باشید. تجربه ثابت کرده که در تاریکی مطلق، لامپ های نصب شده روی سر نسبت به فلش دوربین بسیار مفید و کارآمدتر ظاهر می شوند.

آیا تا حالا تجربه عکاسی از آسمان شب را داشته اید؟ از شما دعوت می کنیم که حتما تجربیات ارزشمندتان را با ما و دیگر کاربران دیجیاتو به اشتراک بگذارید.

Let’s block ads! (Why?)