نیسان آبی و بنز نارنجی به نماد جادههای ایران تبدیل شدهاند و دههها است که با تمام مشکلاتی که دارند، بار حملونقل کشور را بر دوش کشیدهاند. این بارکشهای باستانی به دلایل مختلفی مثل فقدان جایگزین مناسب، فراوانی قطعات و هزینههای نگهداری پایین، چندین دهه است که با همان شکل و شمایل اولیه در کشورمان در حال تولید هستند و به نظر میرسد به این زودیها قصد خداحافظی ندارند. فروش بالا و بازار انحصاری هم باعث شده سازندگان داخلی هیچ تلاشی برای جایگزینی این خودروها نداشته باشند. بااینحال، هم سایپا و هم ایرانخودرو دیزل چندین بار سعی کردند نیسان آبی و بنز نارنجی را بهروزرسانی کنند و محصولاتی جدید بر پایهٔ همان پلتفرم قدیمی ارائه دهند که البته هیچکدام موفق نبودند. زامیاد آذر و ایکو آریا دو نمونه از همین تلاشها بودند که سالها پیش به بازار عرضه شدند و پس از عرضهای محدود، بیسروصدا کنار رفتند.
همچنین بخوانید
کپی لینک
کامیون آریا
کامیونهای بنز نارنجی که دههها است در جادههای کشورمان میبینیم، درواقع سری L نام دارند و در سال ۱۹۵۹ معرفی شدند. این کامیونها ابتدا برای بازار داخلی آلمان در نظر گرفته شده بود اما به دلیل دوام و مقاومت بالا، بهسرعت به موفقیتی بزرگ در صادرات به کشورهای درحالتوسعه تبدیل شدند. در کشورمان، ایرانخودرو دیزل که پیش از انقلاب شرکت صنعتی خاور نام داشت، در سال ۱۳۳۸ برای تولید و عرضهٔ کامیونهای مرسدس بنز در تهران تأسیس شد و کار خود را با مونتاژ کامیون بنز ۱۹۲۱ از سری L آغاز کرد. بعداً نسخهٔ سبکتر این سری یعنی ۹۱۱ و نسخهٔ جفت محور ۲۶۲۴ هم به خطوط مونتاژ این شرکت اضافه شدند. این کامیونها در ایران به مایلر شهرت پیدا کردند درحالیکه ایرانخودرو دیزل نام واگن هود را روی آنها گذاشت.
