زحل در نور فروسرخ چهرهای متفاوت از نمای مرئی خود به نمایش میگذارد. همانطور که در تصویر روز ناسا میبینید، در این طیف، نوارهای ابری زحل با جزئیات بیشتری ظاهر میشوند و ساختارهای جوی مانند طوفانهای گسترده را آشکار میکنند.
در تصویر روز ناسا چه میبینیم؟
در این تصویر، حلقههای مشهور زحل روی نیمکره جنوبی سایه انداختهاند. این تصویر را فضاپیمای رباتیک کاسینی سال ۲۰۱۴ در چندین طول موج فروسرخ گرفته است.
یکی از شگفتانگیزترین ویژگیهای تصاویر فروسرخ الگوی ششضلعی غیرمعمول اطراف قطب شمال زحل است. هر ضلع این ساختار عظیم تقریباً بهاندازه قطر زمین است. منشأ دقیق این ششضلعی هنوز مشخص نیست و پایداری آن همچنان مسئله پژوهشهای علمی است.
الگوی ششضلعی قطب زحل
این ساختار ششضلعی که فضاپیمای وویجر نخستین بار در دهه ۱۹۸۰ آن را مشاهده کرد، احتمالاً ناشی از جریانهای جوی چرخشی و امواج سیارهای (Rossby waves) در لایههای بالایی جو زحل است. در تصاویر فروسرخ، این الگو واضحتر مشاهده میشود؛ زیرا تفاوتهای دمایی جو را برجسته میکند.
تصاویر فروسرخ به دانشمندان کمک میکنند ترکیب، دما و پویایی جو زحل را بررسی کنند. در این طول موج، لایههای مختلف جو که در نور مرئی پنهاناند، آشکار میشوند و ویژگیهایی مانند جریانهای جتی، طوفانها و الگوهای گردش جوی زحل بهتر شناسایی میشوند.
مأموریت کاسینی
این مأموریت سال ۱۹۹۷ آغاز شد و سپتامبر ۲۰۱۷ با ورود کنترلشده فضاپیما به جو زحل به پایان رسید. این اقدام برای جلوگیری از آلودگی احتمالی قمرهای زحل که ممکن است شرایط زیستپذیر داشته باشند، انجام شد.
مأموریت کاسینی با همکاری ناسا، آژانس فضایی اروپا (ESA) و سازمان فضایی ایتالیا (ASI) انجام شد و یکی از مهمترین مأموریتهای فضایی تاریخ محسوب میشود. این فضاپیما طی ۱۳ سال گردش در مدار زحل، اطلاعات ارزشمندی درباره این سیاره، حلقهها و قمرهای آن مانند تیتان و انسلادوس جمعآوری کرد.
